Firbeintblogg

Vinterleg trening

2012-02-05T09:56:00.001+01:00

Matmora har vore på jobb- og feriereiser i det uendelege, syns Ekko. Tenk ho var til og med borte på 7 årsdagen... I følge eit skjema eg ein gong såg, tyder det at han er 50 år!

Eg henta han torsdag og første tur i Skjævelandsskogen fortalte at her var det mange gode lukter. Nasen i bakken og full fart. Begynte å ane meg at runderinga kunne gå skeis på laurdagen.
Men fredagsmorgon vakna vi til snø.

På runderinga denne laurdagen var det Maja, Silja, Nicole og Ekko som skulle trenast. Alle kom vel fram i snøen og hundane var tydeleg snøelskarar.

Med tanke på kor mykje av sporhunden som vakna sist rundering og på torsdag, så hadde eg bestemt meg for å kjøre kun flying og ingen melding. Målet var trøytt hund som sov resten av dagen slik at matmor kunne pleie forkjølelsen sin.

På lufteturen såg vi mange harespor...

Sengå mi! Eg e så trøtte!

Som hund nr 4 var det Ekko sin tur. Han var klar til å leike og leve livet. Blei først sendt ut til Kari. Måtte ha lyd, men då rett på og rett i leik. Flott over til Gro. Men ikkje så direkte over til Kari igjen. Stoppar og snusar. Et snø. Ny lyd. Fin fart. Slik fortset det. Full fart til Gro og seint til Kari. Hm. Er det så tydeleg at han har høg nase og får fert? Gro låg perfekt i forhold til vind, det gjorde ikkje Kari.
Vi fekk eit uplanlagt blindspor, men det tok han med glans.

Notat til meg sjølv:
Hugs vatn! På fleire hundar var det tydeleg. Mange snøstopp.
Ha figurant på den sida som går treigast, nærmare.
Få opp kondisen. Igjen...
Fortsett med leik. Han elskar det. Og prøv blindslag. Ekko er flink på passeringar. Til latter for Gry retta han seg opp på veg ut då eg ropte det etter han....

--
Og målet for dagen? Ekko sov godt i senga si det meste av dagen. Forkjøla er eg framleis...

Sporhunden

2012-01-14T22:07:00.001+01:00

Sporet eg la ut 780m, stigning ca 100m

I dag var det rundering på Dale. Eg ville heller gå spor. La GPSen igjen på kjøkkenbenken, men kom jo på at eg hadde eit program på iPhonen som kunne hjelpe. Og det gjorde det, men eg har ikkje heilt funne ut koss eg skal overføre det til bloggen, så eg tok bilete av skjermen i staden. Eg starta ned ved sjøen og fekk fort ei bratt oppstigning. Det var 4 gjenstandar i sporet + sluttpremie. Sporstart var bare markert med at eg hadde sparka litt ekstra akkurat der.

Ekko var superklar då eg tok på han selen. Han nesten drog meg bortover stien. Sporstarten tok han med glans. Der stoppa vi opp og eg tok på han langline. Så sette vi i gang.

Iveren var kanskje litt i høgaste laget. Farten var ok, men han verka som om det var litt hopp og sprett med å vere på og av sporet. Nasen høg og nasen i bakken. Han satsa litt på oververet? Men det gjekk fort over. Terrenget her var vått. Opp lia var nasen nedi. Første gjenstand (refleksbrikke), snuste han bare på og gjekk vidare. Tok min sving ut av stien med glans. Gjenstand nr 2 (kong) blei markert med å stoppe opp og sjå på den og på meg. Veldig bra.

Vidare innover. No skulle vi opp til ei hytte. På flata før det kom det tydlegvis ein trekk for han drog mot høgre. Då gjekk det opp for meg at sporet litt lenger framme ikkje var så langt unna (sjå kartet). Fekk justert litt. Då bar det fint avgarde opp til hytta og ned på sida. Venta fint då eg bad om å få hoppe ned ein skråning før han (det var i brattaste laget å henge bakpå).

Gjenstand 3 overraska meg at han fann for då trudde eg vi var utanfor sporet, men det var vi altså ikkje. Neste utfordring var at eg hadde gått ein stad der eg måtte snu og gå tilbake pga at det var for glatt å gå ned. Her jobba Ekko veldig. Han sleit med å finne vegen vidare. Trengte hint om at han måtte snu, men då var han kjapt på sporet igjen. Men så datt han litt av. Nasen var høg, han verka litt trøytt, men ivrig straks han fekk fert igjen. Og ferten var tydlegvis gjenstand 4 (stor kong). Han leita rundt og var på veg vidare, trudde eg, så eg tok opp gjenstanden. Men nei, her var det ein som snuste og snuste for å finne noko som tydlegvis skulle vere der. Til slutt begynte han å grave akkurat der eg hadde hatt kongen. Eg måtte legg den ned igjen så han kunne ta den opp. Då var han nøgd og kunne gå vidare.

Sporet Ekko gjekk 850m

Vi kryssa stien og kom til høgt, gamalt gras, mose, vått underlag og ein del stein. Der gjekk han som ei klokke. Veldig bra. Rett før mål satsa han på oververet igjen og sikta litt for langt slik at vi kom inn på der eg hadde gått etter sporet. Heldigvis oppdaga eg det fort og han fekk korrigert kursen.

Eg veit jo at han likar å gå spor, men er imponert over kor godt det gjekk etter så lang pause. 800m og til tider eit veldig blautt terreng. Vi må jobbe med tendensen til å ta snarvegar (sette nasen i lufta og lukte seg til svaret). Sporet tok 25 minutt å gå.

Vi har trent lite på ka han skal gjere når han finn gjenstandar. Eg har mest tatt det etter innfallsmetoden. Sjå ka han vil gjere. Og det han vil er å stoppe og sjå på meg. Flott!

Fullmåne og stjerneklart.. vi måtte bare trene

2012-01-09T21:55:00.000+01:00

No overgår vi oss sjølve. Trening laurdag og trening i dag.

I kveld var vi fire ekvipasjar som syntes at fullmåne og stjerner er noko å feire og drog til Sviland for å trene.

Ekko og Sita sprang og varma opp medan Gro Anita og eg prata. Så kom Gry og Kristin og vi var klar.

Kontakt ein mørk kveld. (med svart hund). Ekko var så klar til å trene at han gjorde alt eg bad om. Tren, tren... Så kontaktreninga gjekk veldig bra. Innkomst på kommando og.

Så var det meldetrening med kyllingstykke som premie. Det gjorde susen. Kjapt ut til Gry for melding, inn til meg for å melde. Då har han det så travelt at han set seg framfor meg, men sit i ro med bittet i munnen til eg har "kladda" ferdig. Og full firsprang ut til premien. I dag var det ikkje leik. Han har ein fot som han har klynka på eit par gonger. Meldingane var veldig fine. Eg kan pirke på detaljen om at han kan stoppe eit steg før, nemleg ved sida av meg, men i dag var det farten og tolmodet (å vente på kommando: vis) eg ville ha tak i. Han kom i fint driv inn til meg òg. Han har til vanleg ein tendens til å dempe farten på veg mot meg, men det hjelper med oppmuntrande tilrop.

Etter dette hjelpte eg Gry med meldetreninga. Silja er jo ein fryd! For ein fart og iver. Og i dag oppdaga eg at ho ikkje trengte mange godbitane. Når figurant blei jaktleika, var det heilt topp. Må teste det ut på runderinga.

No ligg Ekko og søv. Det er eit eller anna gale med foten for den blir slikka og han er forsiktig når han trør. Ikkje lett å sjå ka det er. Alt er jo svart på den der bajasen. Vi får sjå i morgon.

Rundering? Var det ikkje skogstur vi var på?

2012-01-07T17:58:00.002+01:00

Første laurdagstrening i det nye året. 7 hundar skulle få prøve seg. Punky, Scott, Nicole, Vichy, Ekko, Maja og Kira.
Ved at vi var mange, fekk vi tid til å varme opp hundane. Ekko fekk springe og kose seg før det var vår tur. Eg burde kanskje tatt eit par signal på arbeidslysta då eg ikkje fekk respons på fløyting under oppvarminga. Det plar vere fart over innkomsten då. Men ikkje i dag.

Figurantar i dag var Jan Inge og Marina. Eg hadde tenkt litt for lite på koss vi skulle starte så då midtlinesjefen, Gro, spør om vi skal ha rett i leik eller full melding, svarar eg melding.

Ekko rotar på vegen ut. Snusar og er framleis på skogstur. Han er døv på begge øyrene. Men omsider kjem han avgarde. Kjem fint inn med meldinga og ut igjen. Leiker bra!

Neste slag like sløv start. Spring villmann i skogen. Figurantane blir synlege og nærmare. Det hjelper litt. Går etterkvart over direkte i leik for å sjå om det hjelper. Men ikkje særleg. Luktene i bakken er sterkare enn figurantane.
Eg kjenner eg blir sur på han.Denne Ekkoen har ikkje eg sett på eit år minst. Kor var den ivrige hunden som hentar lausbittet og gjer det han skal? Ja, ja. nokre skritt tilbake før vi er i gang igjen.

I ettermiddag har han vore uroleg og masete, men har no slokna. Rare hunden.

Eg får bruke helga til å tenkje ut ka som skal ha fokus neste veke.

Nytt år

2012-01-04T13:03:00.000+01:00

Ekko og eg har levd eit avslappande liv i jula. Kiloa har lagt seg rundt magen på begge :). No er vi klar for eit nytt år med nye sjansar.

Ekko er veldig klar. Han vil bli kvitt nyåret så fort han bare kan. Eg trudde han var blitt betre i forhold til rakettar sidan det gjekk så fint 2010/11, men det var nok det at huset var fullt av folk og det var ekstra lite fyrverkeri det året. Denne gongen tok nabolaget på Sandsli igjen. Det var utsal på ICA, Plantasjen og Biltema og her støttar folk nærbutikkane.... Det small frå 30/12. Heldigvis var eg akkurat ferdig med god skogstur då første smellet kom 30/12. Men på kvelden nekta den firbeinte å gå langt frå huset. 31/12 gjekk greit til ca kl 14. Etter det var det aldri trygt å gå lenger enn til hagen og frå kl 18 ikkje ut i det heile meinte Ekko. Han var uroleg heile kvelden, men greidde seg ved å ligge under bordet medan vi spelte brettspel kl 24. Han drakk mykje og det endte jo som det måtte. Bøy i knea og tissing på stovegolvet. At eg sette ei bøtte under, reagerte han ikkje på. Såg heilt fjern ut.

1.dag nekta han å gå langt frå huset. Det lukta svovel og brått kom smella. Morgon og midt på dagen går greit, men kveld er nifst. Til og med etter at vi kom heim til Stavanger. Men i går kveld gjekk vi tur rundt Mosvatnet med veninnene hans (Pia og Era). Då var alt ok. Så får eg håpe ingen sender avgarde eit smell i kveld.

Bittelitt oppdatering

2011-12-19T01:03:00.000+01:00

Tida går så fort, så fort. Men for tre(?) veker sidan, trente vi rundering i Sælandsskogen. Det var til tider kraftig vind, men vi slapp unna det regnet. Trua oss i blant, men venta til vi kom heim med å opne slusene.

Ekko fortsatte med det stilen han har hatt i det siste. God jobbing. Flink til å hente lausbittet og veldig glad i å leike hjå figurant. Eg må få reparert fastbittet slik at han får begynt treninga med det. No starta eg rett på melding og han fekk eit par utan heilt på slutten. Han ser like glad ut same ka.
Vi prøvde oss med ny midtline. Ikkje på Ekko så eg fekk ikkje testa koss han ville reagert på det. Men det får vi prøve i 2012.

Det kjekkaste denne gongen var jo at Kari L var der med vesle Nicole. Søte dattera til Punky.. Filmsnuttet er hennar første forsøk på rundering. Dette kan bli ein god runderingshund. Veldig kjekt å møte Nicole. Ho verka så trygg og glad. Kari kjem til å få mykje glede av henne. På filmsnutten ser vi tydeleg kor viktig det er å finne rett leike. Nicole ville leike med den eine, men ikkje med den andre. Der ville ho bare ha godbit. Ho overser leika.

Ellers går livet sin rolege gang her. Eg er stadig spent på hoftene til Ekko, men det ser ut til at han tar store temperaturendringar fint. Han er ein roleg og god hund å ha i huset. Eg har pussa opp og han har halde seg unna kvar gong eg malte, frivillig. Men i iver på veg ut (eg pussa opp mellom anna på gangen) kom halen borti kvitmaling så eg hadde ein svart hund med kvit hale ei stund. Han var veldig fllink til å hjelpe til då eg skulle rive opp golv og var overkontrollør då eg skulle legge nytt golv.

Eit raudt ljos i mørkret.

2011-11-08T08:39:00.001+01:00

Kristin lokka Gro Anita og meg ut i måndagståka. Mørkerundering på Sviland.

Då eg kom dit opp, var det blitt fin veg, men trea låg stabla langs vegen. På parkeringsplassen arbeidde ein skogespisemaskin, lenger inne såg eg ljosa av den neste. Her åt dei skog for harde livet. Koffor det, mon tru? Skal heile skogen vekk? Yndlingsskogen vår. Blir vel stengt etterpå for nyplanting.

Dette fekk bli gode forstyrringar for hundane. Vi inn i skogen. Diverre hadde vi ikkje walkiar til alle. Noko vi hadde trengt i dag, då det var skikkeleg mørkt inni skogen. Vi brukte lyktene til å markere kor vi var, men så forsvann ein figurant bak tett skog, ein knaus mm.og vi var litt hjelpeslause. Men det var ikkje hundane. Sita og Ekko hadde raudt ljos på seg. Fascinerande å sitje som figurant og sjå at dei var på veg innover skogen. Og fascinerande å stå på midtlina og sjå hunden sin jobbe langt der ute.

Ekko skulle kun rett i leik i dag. Eg såg ikkje for meg jakta etter det forsvunne lausbittet som det store denne kvelden. Han sprang og hadde ingen problem med å finne figurantar. Eg ropte eit par gonger då eg såg han var på veg inn for å gje han eit signal på kor eg var. Gjekk kjempefint.

Rundering i mørkret gjentar eg gjerne.

Vi er her enno. Og vi trener

2011-11-06T09:21:00.000+01:00

Det blir litt lite blogging, men sånn er det når matmor jobbar for mykje, reiser for mykje og Ekko byrjar bli ein moden mann.

Men i går var det bare å pakke snippsekken og dra til Sælandsskogen. Der venta Silja, Kira og Scott med matmødre. Alle like klar til å trene.

Det var litt vind i dag, men som alltid på Jæren, kjem den frå dei fleste kantar. På midtlina frå ei retning og i skogen frå motsett. Ja, ja. Hundane fiksar slik på sitt vis dei.

Ekko var 4.hund ut. Han var kjempeivrig på veg mot startpunktet. Visste godt ka som skulle skje og dette er kjekt! Det er forresten ein egen fryd å trene rundering når ein ser på hundane. Så ivrige, så glade. Dei elskar det.

Gry og Marina var figurantar. Dei sit klar uti skogen med leiker (Ekko er blitt heilt gira på å leike), godbitar og lausbitt. Første slag er direkte i leik. Full fart rett ut. Figurant blir passiv når ho får beskjed og Ekko kjem i fullt firsprang. Får eit lite rop frå meg når han nærmar seg slik at kryssinga foregår like ved meg. Flott kryssing. Og rett i leik hjå neste figurant..
Så er det direkte over til neste figurant. No skal han hente lausbittet. Inn kjem han i full fart og har så vidt tid til å vente på at eg skal seie vis. Men han ventar. Skikkeleg ivrig. Eg er imponert over kor kjapt han tar overgangen frå rett i leik til full melding.
Han får to slag til med full melding. Farten og iveren er stor. Har eit tenkjeslag. Dvs han stoppar opp etter å ha sprunge nokre meter for så å sette opp farten igjen. Så tar vi to slag med rett i leik og sluttar 1.økt med ein hund som ikkje verkar trøytt (hm. har han begynt å kome i form?).

2.økt blir med kortare avstand og utan leik. Rett i matfatet i staden. Men korte økter hjå figurant. Her er det bare vedlikehald av kondisjon som skal trenast. Flotte slag denne gongen òg.

Eg er veldig nøgd med treninga denne laurdagen. Fryden frå flyingen har gått over på meldetreninga og det var akkurat det eg hadde håpa på då eg starta med å blande desse to. No gjeld det å auke meldeøktene. Og lure inn eit blindslag i ny og ne.

Då vi kom heim oppdaga eg ein hund som halta. Kjente på foten, men den verka ok. Reknar med at han bare har trødd forkjært i iveren. Etter litt omsorg og pleie, var han klar for å sove seg frisk.

Solskindag på Sviland

2011-10-09T21:16:00.001+02:00

Tenk å trene i sol! Det gjev jo energi bare å tenkje på det.

Vi var 6 ekvipasjar denne laurdagen. Gro&Maja, Gry&Silja, Kathrine&Max, Lise&Scott og Kari&Tammie. Ja, så oss då. Ekstra kjekt var det at Kari dukka opp. Tammie jobba som ein helt så eg håpar matmor ikkje ligg på latsida på laurdagen, men dukkar opp. Hunden har garantert lyst :).

Ekko var siste hund ut. Han var ganske gira på lufteturen så humøret var det ikkje noko å seie på. Figurantar var Lise og Gry. Kathrine gjorde ein god jobb på midtlina.

Programmet var som før: Først direkte i leik, så full melding etterkvart.

Det gjekk så det suste med flyingen. Han holdt eit flott tempo, kryssar fint og jobbar godt. Langt om lenge kom eg på at eg hadde gløymt meldetreninga. Ka gjer eg no? Han byrja bli trøytt og det var bratt på den eine sida og tildels på den andre òg. Lever jo stort sett etter "Ekko klarer det meste" så her var det bare å melde frå om at det blei melding hjå Gry. Ekko sprang som før. Han blei litt forfjamsa hjå figuranten. Hæ ingen leik? Men tok bittet og eg fekk melding om å rope på han. Der kom han med lausbittet flott i munnen. Det er så vidt han har tid til å stoppe hjå meg for han må ut for å leike. Flott. Sendte ut på Lise òg. Fekk eit lite kvistknekk som lydhjelp (ville ikkje miste fart og interesse sjølv om han var trøytt). Ut og perfekt melding. Avslutta på Gry. Veldig nøgd med innsatsen til den firbeinte. Det var visst han og for han sov i bilen heim, noko han sjeldan gjer.

På måndag blir det visst trening på området. Er spent på det for eg har hatt så lite fokus på detaljtrening av det slaget det siste året. Men kjenner eg Ekko rett, så er det sikkert kjekt det òg.

Vidare arbeid:

Kondisen er betre, men kan med fordel for både tobeint og firbeint blir endå betre.

Meir av meldetreninga.

Trene på detaljar (så mange som eg vil ha) når han kjem inn med melding

Reparere fastbittet. Det løsnar altfor lett.

Mørkerundering

2011-10-04T18:38:00.000+02:00

Måndag 26.9. var det tid for litt kveldsrundering igjen. Vi var såpass mange denne gongen at det tok tid og mørkret kom springande på oss. Då det var Ekko sin tur, var det ganske mørkt. Svart hund i svart skog....

Figurantar var Gry og Kristin. Dei jobba som heltar med å finne fram. Eg gjorde som dei siste gongene. Nokre rett i leik og nokre med melding. Ekko tar skillet godt. Det var spennande å vente på han no når eg ingenting såg. Men meldinga var fint i munnen :). På det eine slaget måtte eg bare la han springe ut og få premie utan meg. Eg brukte ikkje line og han sprang så fort og eg såg ingenting ;). Men Ekko fann tilbake til figurant og fekk seg ein liten fest.

Ei god treningsøkt. Det blir truleg lite av slikt i oktober, men vi får ta dei stundene vi får. Eg fortset trening på kondisjon og meldingar.

Mor mi vil selga meg te eit sirkus!

2011-09-11T12:28:00.001+02:00

Eg trur matmor mi har skumle planar. Dokker må hjelpa meg sånn at ho ikkje får fullført dei. Fysst så trente vi mykje med fotballar. Eg viste at eg var dyktig ballmottakar og vann dei fleste duellane. Eg veit ho var i kontakt med Viking ei stund. Dei slit visst med å få tak i ein stødig på mottak og duellkrigar. Men heldigvis, så forstår ikkje det fotball-laget sitt eige beste, så eg er framleis ein fri fant. Og slik har eg levd ei stund med god mat, slappe turar og mykje kos.

Men no er det fare på ferde. Matmor har begynt å røre på seg igjen. Først var det kondisjonstrening. Greit nok at ho treng å få opp kondisen og fjerne sommarfeittet. Men eg. Eg er jo akkurat passe slank og vakker som få. Og kondisen....ok. Ser at eg slepp å dra tunga etter meg på runderingane om kondisen blir betre. Kjøper den. Men eg mistenker henne for å ha andre planar. Sist måndag til dømes, då skulle det trenast på vippe, slalom (elendig utstyr på området forresten), hopp og balanse på ein stubbe. Eg hadde lagt litt andre planar, for Silja viste endeleg litt interesse for meg. Og så godt som ho lukta. Matmor syns ikkje vi skulle leike sånn vi ville, så ho fjerna meg. Dumme henne. Ho skulle bare visst koss det kribla ein stad i kroppen min....

Eg trur at ho, etter ferieliv i sus og dus, leitar etter måtar å tene ekstra pengar på. Og at eg er offeret. Viss eg ikkje passar på, så er eg redd for at eg er på Sirkus Arnardo si lønningslista til våren.

Så hjelp meg å boikotta oppplegget. Det er fare for at eg gløymer meg ut og lærer triksa ho vil øve inn. Eg er jo så lettlurt bare ho lokkar med litt godbitar. Sukk....

Trening i veke 35

2011-09-04T12:34:00.000+02:00

Måndag var vi 5 ekvipasjar på runderingstreninga. Kjempekjekt! Eg fortsette med det gode innspelet frå forrige veke. Og det funkar perfekt.
Først 2 flying, rett i belønning. Figurantane er blitt dyktige til å arbeide med han. Ekko elskar jaktleiken og det krev fart og engasjement. Så full melding med lausbitt. Han fiksar veldig bra overgangen. Etter 4 slike, er dei 3 siste rett i leik igjen. Tunga heng som eit slips, men farten er på plass. Veldig godt jobba.

I går var det trening i Sælandsskogen. Vi var fire ekvipasjar. Fascinerande kor ulike hundane er og måten dei jobbar på, men du og du for ein innsats av alle fire. Kira som endeleg var på trening etter fleire månader, var så ivrig at matmor nok må tidleg opp kvar laurdag framover ;). Maja som syntes det var så kjekt å få rundere at ho ikkje brydde seg så mykje om ka matmor ville, men sprang frå side til side og jobba som ein helt. Det blei eit godt samarbeid ut av det ganske fort. Men for ein fryd å sjå henne vere så glad for å rundere og vise at ho kunne systemet. Måtte tenkje på den forsiktige, redde hunden vi jobba med for nokre år sidan.
Silja er som alltid ein jetmotor. Denne dagen skulle det trenast på bein linje ut og framdrift. Det gjekk så det suste. Herleg energi i den labradoren.

Så var det bajasen min då. Figurantane blei lagt ut slik at vi kunne utnytte vinden. Ekko sprang langt ut og jobba godt der han ikkje gjorde funn med ein gong. Brukte same metode som måndag, men denne gongen bare 2 fulle meldingar. På den eine såg eg at han kom til å springe rett i elva (tunga var omtrent i bakken) så figurant fekk beskjed om å sitje heilt stille og la han plukke opp meldinga når vasspausen var over. Og det gjekk som smurt. Han hugsa ka jobben var. Avslutta med fleire flyingar. Økt to var bare flying. Dette som del av opptrening av kondisjonen igjen.

Ekko oppførte seg som ein overtrøytt unge resten av ettermiddagen. Begynte å lure på om han verka i kroppen for han fann ikkje roen. Eg som tenkte han var sliten etter treningsøkta.

Sportrening

2011-08-27T21:36:00.000+02:00

Dei har heile denne veka meldt at akkurat den dagen er den siste med godver. Men kvar dag er blitt varmare og finare. Nettene nærmar seg tropetemperatur. Men altså dei meldte den gråe helga så eg tok på meg regnty.
Det var Gro og eg som ville legge spor på Dale denne laurdagen. Vi tok oss god tid til prat i sola.
Eg la ut to spor. Hadde tenkt å ha godbitdepot for å sikre at han hadde nasen i bakken, men då eg såg at det var mykje flittig maur i skogbotn, gjekk eg vekk frå den. Fekk nok satse på at han hadde spornasen på plass. Første sporet var langt i høgt skogsgras, glatt fjellgrunn, skogssti og barnålsbotn. Ganske mange vinklar.
Spor 2 var kortare. Det gjekk ein del på tursti og ned til sjøen. I periodar gjekk eg ved sida av turstien. Slutten låg heilt nede ved sjøen på eit svaberg. Var spent på den.

Medan spora låg der og godgjorde seg, fann eg eit inngjerda område der eg kunne trene kondisjon på den firbeinte (ja, eg kunne trengt det eg òg). Hadde fått tak i ei slik kjekk kasteslynge. Perfekt for folk som blir ledd av når vi kastar ball ;). Ekko fekk springe og la seg til slutt ned.

Ca 1,5 time etter var det på tide å gå spora. Ekko slo fort på starten på sporet. Sette sikkert i gang. Han gjekk stødig. Litt høg nase syns eg, men han var på sporet. Rota seg litt bort då vi skulle krysse ein sti, men var kjapp til å ta seg inn. Fjellgrunn gjekk så det suste. Men på ein del av grasbotn, gjekk han ved sida av sporet. Var det på grunn av at vinden hadde ført ferten slik? Det var kraftig fønvind. Skråsikker stod han ved sida av slutten. Skikkeleg bra.
Ut på vegen og la han gå for å sjå ka som skjer. Flinke hunden. Reagerte straks og svingte av for å begynne på nytt spor. Han gjekk riktig heilt til vi kom ned til stien ved sjøen. Her var det litt søppel som sjøfolket hadde kasta frå seg. Det var spennande. Men ein liten lyd frå meg var nok. På sporet igjen. Gjekk fint heilt til vi nærma oss slutten. Denne gongen gjekk han vidare og svingte ikkje ned til sjøen. Hm. Ka var dette? Obs. Eg hadde rota til slutten sjølv. Hadde rett og slett gått i mine eigne bakspor tilbake til stien for å gå vidare. Men som sist, ein liten lyd og Ekko endra kurs og svingte ned til sjøen. Der var slutten. Flinke hunden.

Eg er nøgd med innsatsen i dag. Lenge sidan vi har gått skikkelege spor.

Det går opp det går ned

2011-08-25T21:33:00.001+02:00

Denne veka har vi fått trent litt. Først måndag. Ekko fekk ein god tur før treninga. Han var ganske gira der han sprang i skogen, så eg burde kanskje lukta lunta..
Eg hadde bestemt meg for at han skulle bruke fastbittet. Det hadde gått greit forrige trening. Men denne gongen blei det bare tull. Ekko gadd så vidt springe ut til figurant. Det einaste positive var at han sprang fortare inn til meg for å kome seg ut att. Det har han ikkje gjort kvar gong. Han slapp bittet når det passa han og eg begynte å bli frustrert. Gjekk over til flying og direkte i leik. Tenkte at det fekk vere kondistrening. Då vakna guten. Fullt firsprang og han sprang til han spydde.

Etter slik ein måndag, var eg spent på om eg kunne stille krav til han i dag. På parkeringsplassen stod vi og diskuterte, Isabelle, Lise og eg. Isabelle kom med tips om å kjøre flying først og kaste inn ei fullmelding før han blei trøytt. Hm. Eg hadde ikkje heilt trua, men hadde ikkje betre forslag sjølv. Ekko fekk ligge i bilen og vente for å vere sist ut. Då hadde han jo roa seg etter luftegiret og var kanskje klar?

Aksel (son til Lise) gira Ekko litt opp på parkeringsplassen med leika. Det førte til at hunden stod gira på startlina. Fullt firsprang ut til Aksel og rett i leik. Så i resertempo over til Lise. 3.slag er framleis flying, men no skal han hente lausbitt. Eg er spent. Men der kom faktisk kjekkasen i god fart inn med melding og har så vidt tid til å kome seg rundt meg før han spring ut på vis.
4.slag er enkeltslag rett i leik for Lise har ikkje lausbitt. Går veldig fint. 5.slag er enkeltslag med full melding. 6.slag er full melding. Likeeins 7. og 8.slag. No heng tunga som eit slips, men farten er framleis fin. Siste er rett ut i leik hjå Aksel.
Ein sliten hund og ei stornøgd matmor. Ekko har fint driv framover og blir meir og meir glad i jaktleiken hjå figurantane.
Altså var ideen til Isabelle glimrande. Takk skal du ha.

På laurdag blir det vel spor, men neste veke er det meir rundering. Det er kjempegodt å vere i gang.

Viljen er sterk, men kondisen må opp

2011-08-13T22:22:00.001+02:00

I dag var Isabelle, Gry, eg og hundane på Sviland for å trene. Sol og sommar. Hundane var herleg ivrige i arbeidet. Ein fryd å trene alle tre.

Ekko fekk flying denne dagen. Målet var å sjekke ut kondis og sjå på arbeidsmåten. Konklusjon: hardt arbeidande hund som blir fort sliten, men som vil arbeide. Han var totalt utslitt på slutten. Og det beste av alt: Han har kjempegodt driv i søket. Flyttar seg framover på perfekt måte. Stolt trenar :)

I andre økta trente vi på fastbittet på sti ved parkeringsplassen. Eg må få til fastbittet slik at Ekko kan plukke det opp enkelt. Ikkje enkelt på stor hund. Han jobba godt med fastbittet. Isabelle hjelpte han å få det i munnen. Han fiksa å gjere feil og måtte gjere det om att. Det var veldig bra. Får fortsetje vidare med det på måndag.

Runderinga er i gang

2011-08-10T21:16:00.002+02:00

Vi har trent rundering to måndagar no. Begge kveldane har vi trent på lausbitt og full melding. Kondisen til Ekko er jo like laber som matmora sin så han blir fort sliten. Forrige måndag var det sommar og sol og då måtte vi ha med vatn i løypa. Ekko greidde fint 5-6 slag, men nekta å leike på fleire enn to. Han hentar bittet greit og levere. Raskare ut til figurant enn inn for å melde.

Denne måndagen var det ikkje så varmt. Eg hadde gløymt walkien og det hadde dei andre òg. Blei litt meir styr, men Gry, Isabelle og eg er van med å ta det meste som det kjem så vi fekk det til.

Ekko var ivrig. Isabelle leika med han før vi begynte. Det gjorde han veldig tent på å springe ut. Han såg snurten av ho. Han kom fint inn med melding og sprang fint ut på dei fleste slaga. På slutten (han fekk 7) var han trøytt, men greidde å halde koken. På siste slaget kom han nesten inn i med bittet, slapp det for å drikke. Æsj, tenkte eg, no må vi ta alt om att. Men glupingen tok det opp att og kom inn med det. Full fart ut til Isabelle. Han leika på alle slaga denne kvelden.

Det var deilig å kome i gang. Hundane var ivrige og veldig klare. Eg kan nok begynne treninga med fastbittet. Og så var det å få opp kondisen då...

Vi trener litt framleis

2011-07-05T08:56:00.000+02:00

Det har nok blitt mest turgåing, besøk og mykje soving i det siste, syns Ekko. Men vi har jo trent litt. Altfor lite er det nok når eg ser iveren han har når det endeleg skjer.

I går var vi saman med Anne Lise, Elisabeth og Gro Anita med hundar. Ekko og eg trente på markering på musematte på avstand. Han har ein tendens å springe inn til meg når eg ber han sitje ol. Kommando på avstand er ikkje enkelt. Vi kom til fram til matte og sitt.

Neste økt var å springe, svinge, stoppe ol når eg gjorde det. Det var spesielt kjekt for ballen var premie.

No satsar vi på sol og sommar ei stund framover :)

Meldetrening og medlemsmøte

2011-06-08T00:00:00.000+02:00

I dag var eg trøytt etter jobb og det varmt på terrassen. Ekko fekk ein tur som absolutt kunne vore lenger. Kjente at samvitet ikkje var det beste og Ekko var uroleg. Han hadde ei celle til som kunne brukast. Ka gjer ein då? Vi skulle trent på innkomst på meldinga i rundering. Men det var jo bare Ekko og meg i heimen.

Ok, men her får eg ta det eg har. Eit lausbitt, ein boks med solid lokk, ein hund og meg.

Først tok eg to rundar der eg la lausbittet nokre meter framføre meg. Ekko i utgangsstilling, får kommando "runder", hentar bittet, kjem i retur og eg får tid til å få han til å setje seg og avlevere bittet før eg spring saman med han til staden han henta lausbittet og gjer han godbit. Blei ikkje heilt gira av det, så eg fann ein boks, lot han sjå at eg la godbitar oppi. Lot han bli sitjande igjen inne medan eg la boksen i terrassekassen og lausbittet ved sida. Gjorde som eg skulle. Han sprang ut i fullt firsprang. Høyrte han var borti boksen, men gav den fort opp og kom inn med meldinga. No var han ivrigare til at vi skulle springe ut igjen. Men rolegare enn i skogen der han ikkje rekk å sitje. Eg fekk trent på innkomst og avlevering av bittet. Dette fungerte så bra at vi tok 5-6 etter kvarandre. Eg la boksen rundt i kring på terrassen og bittet anten oppå eller ved sida av. Han slutta å røre boksen. Henta kun bittet og kom inn for å melde slik at han kunne få meg ut igjen for å opne boksen. Dette var kjekt, syntes den firbeinte!

På kvelden drog eg til TU Dyreklinikk på medlemskurs i Retrieverklubben. Tema: Førstehjelp på hund. Veldig interessant.

Eg filma då det blei vist koss vi kunne legge bandasje på labben, men eg får ikkje fram filmen her. Skal prøve med ein annan maskin.

Men i alle fall:

Sjekk pulsen til hunden ein normal dag. Enklast på innsida av låret.
Finn hjarta. Greit å vite kor det er.
Hundar toler ikkje sjokolade, lauk, nøtter, druer....
Ikkje krydder heller, forresten. Så laurdagspizzaen bør ikkje hamne hjå den. Krydderet har salt i seg mellom anna og går på nyrene.
Og så lærte eg ka eg skulle gjere i nauda om hunden fekk magedreiing og var skikkeleg oppblåst, men det håpar eg aldri at eg opplever.
Mistar hunden pusten. Munn til snute 3 sek pust x10.
Hundar skal ikkje vere i bilen om sommaren (når du går frå bilen). Det er ikkje nok med litt lufting. Er det for varmt for ungen, er det for varmt for hunden. Det tar ikkje mange minutt før den får heteslag. Under 20 minutt kan det vere for seint. La heller hunden vere heime.

Dette og mykje meir. Veldig bra! Og på veg heim var klokka nærmare 22, men kvelden ville ikkje legge seg.

Hunden min har bestemt seg for at i natt er det best å sove under skrivebordet. Ventar han torevêr?

Gourmethund med framgang

2011-06-04T21:27:00.003+02:00

Heisan, der var jo Isabelle.

I natt blei eg vekt kl 4 av gourmethunden. Han var bekymra for om margbeinet han hadde lagt til modning i terrassekassen, var tatt av dei ubedne gjestene (fuglane). Så den som måtte opne opp til terrassen og sleppe hunden ut, var meg. Gjekk og la meg med ein gong. Slokna. Trur ikkje Ekko la seg før etter ein time. Margbeinet var visst perfekt til å nytast.... Han har eit griseøyre som har lege til modning i 2 døgn... Ser eg det, flyttar han på det.

I dag skulle eg vere ute i god tid til bruksgruppa si laurdagstrening for eg har kome for seint fleire gonger i det siste. Gløymer alltid at det tar tid å få Ekko inn i bilen. I dag såg planen perfekt ut, men eg rekna ikkje med at vi skulle møte ein hund som Ekko reagerte på. Dermed gjekk det tid til å roe han ned.. Seint, men godt kom vi oss til Sæland og der var Isabelle&Balder og Gry&Silja.

Gry er funnen.

Eg ville utnytte vinden i dag. Gry og Isabelle la seg ut og Ekko fekk i oppdrag å "følge med". 2 sekund etterpå hadde han Isabelle i nasen. Fantastisk å sjå kor sikker han er. Så var det opp til midtlina igjen for å leite etter Gry. her fekk vi problem for eg gjekk forbi før eg fekk han til å fokusere, men ved å gå litt tilbake, fekk han ferten. Bra.

Dei la seg ut ein runde til og no var ikkje Ekko i tvil om noen. Fann begge fort og jobba godt.

Han gjekk rett i leik på desse. Eg ville ikkje bruke lausbitt då eg var usikker på om han ville koble.

Her sit eg i skogen med viktige remedier. Leike og del av walkie.

Eg er klar. Kor skal eg begynne?

I økt nr 2 kjørte vi rundering med full melding. Ekko har jo slitt litt med å fullføre ei heil meldingsøkt med stil. Denne gongen kjørte eg full melding, men med meg som aktiv på midtlina. Eg begynte å springe framover midtlina når han var på veg inn med melding. God fart og strålande runding rundt meg. Eg lar han ikkje sitje, men sender han ut med ein gong. Dette for at eg såg han ikkje fiksa å bli feila på det. Vil skilje det ut og terpe det for seg.

Dette gjekk fint fleire gonger, men på slutten var han sliten. Ganske bratt på den eine sida og kondisen til både matmor og firbeint kunne vore betre... Men han gav ikkje opp og stod på. Trengte lydpåverknad på dei to siste slaga.

Eg er godt nøgd med treningsøkta i dag. Må no byrje å terpe på detaljar. Inn på plass, vente på kommando og så må fastbittet snart inn. Ei spennande tid. Vil ikkje at han skal miste gleda i alle detaljane, men trur det skal gå greit.

Etter treninga var både Ekko og eg trøytte. Han gjekk rett ut på terrassen og la seg. Eg planka (deilig nytt uttrykk): eg låg langflat på terrassegolvet. Slokna. Og vakna glovarm og med melding på Iphonen om at mobilen måtte kjølast ned. Då var vi i alle fall to.

Resten av dagen har det vore sommarsol og terrasseliv. Akkurat slik to trøytte ville ha det.

Etterpå var det lett å nyte sola.

Trening i veka som gjekk

2011-05-23T22:43:00.000+02:00

I veka som gjekk har vi trent to dagar. Onsdag var det kun Gro og eg som møtte på området. Vi fekk trent litt agility. Ekko er heilt i hundre på instrumenta. Han klarar til og med vippa utan hjelp, men må trenast til å gå heile løpet. Han blir for ivrig.

Gro og eg rydda stein og greiner på graset. Hundane gjekk rundt og gjorde det dei hadde lyst til og syntes visst livet var ganske greit.

På laurdag var det rundering igjen. Denne gongen i Sælandsskogen. Eg ville trene på innspurt til meg frå figurant og ut igjen.
Treninga gjekk veldig bra. Eg blei med hunden ut, forlot han der og sprang inn. Ekko rett bak med bittet i munnen, runda meg Eg tok òg nokre variantar der eg ser ut som om det er travelt å runde meg for eg er på veg ut igjen. Det gira Ekko ekstra. Koss eg skal minke ned på dette og bli meir passiv, veit eg ikkje heilt, men det kjem vel :). No er det å få opp farten på transportetappen inn til meg.

I siste økta fekk han heile meldeløpet, men med meg aktiv på midtlina. Dvs at det blei viktig for han å runde meg for då kunne vi springe ut i lag. Det gjekk veldig bra.
Vi holdt koken til kl 16 så det var tid for å nyte laurdagskvelden då vi kom heim.

Rundering er kjekt! Eg må forresten hugse å trene på overvêrssøk ein dag med litt vind. Lenge sidan no.

Filmsnutt frå jubileumsdagen.

2011-05-23T21:52:00.000+02:00

5 minutt inn i TV Vest sitt program for 23/5 får vi gleda av å sjå filmstjerna Maja, den nye kjendisen Gro og linselus av ulike slag...
Som de forstår hadde vi ein flott dag :)
http://www.tvvest.no/

Jubileumsdag i klubben

2011-05-22T21:13:00.001+02:00

I dag har vi vore på jubileumsdag i retrieverklubben. Vi var så heldige at det var opphald det meste av tida. Og TV Vest kom så i morgon sit vi nok klistra for å sjå om det er komne nye kjendisar :-)

Torunn ønskte oss velkommen. Ho hadde med seg "hunden" Trofast. Ein veldig kontaktsugen hund.

Lengst borte: Jakt, Utstilling til høgre

Bruksgruppa stilte med lavvo og telt. Styret med kaffi, pølser og lappar. Vi hadde alle fått fordelt område vi kunne vere med komiteen vår. Var ikkje så mange som var innom bruks. Det blei ikkje fortalt ka dei ulike gruppene dreiv på med då alle var samla. Men Gro stod på og fekk vise ein stille (!) og roleg toller eit pølsespor. Hunden jobba kjempegodt.
Mot slutten skulle Maja og Gro vise overvêrssøk. Og då ville TV Vest vere med. Mari (?), programleiar, ville vere den forsvunne som hunden skulle finne. Eg plasserte henne og fotograf ute i skogen. Dei var overraska kor stille vi jobba og at kommunikasjonen var på walkie. Maja blei sendt avgarde for å finne den bortkomne. Og sjølvsagt greidde ho dette. Så no blir det spennande å sjå ka som kjem med. Gro fortalte bra ka hunden gjorde og koss vi jobba.

På dei andre postane fekkhundane prøve å hente dummiar (jakt). Springe og bli kladda på av "utstillingsdommarar". Fartskonkurranse for hundar med matmor/matfar som hare. Tida blei tatt på hunden ikkje eigaren! Altså noko for alle.

På slutten av arrangementet kom regnet. Då var det godt med lappe og kaffi i lavvoen. Det blei ein vellukka dag for alle som var tilstades.

Vakre Maja før ho går til filmen

To søte labradorar.

Gratulera med dagen!

2011-05-17T20:11:00.005+02:00

I dag har eg feirt nasjonaldagen i fred og ro. Det er bare matmor som må pynte litt og stikk av i bunad ei stund. Eg koser meg i heimen. Litt ekstra god mat har eg fått, men elles er det mest som ein vanleg dag. Men gratulera med dagen i alle fall.

Det viktigaste for meg er jo mat og leik (i tillegg til å få sove då). Eg plar legge griseøyrer, bitebein ol i terrassekassen ein periode før eg et det. Kjenner at slik mat treng å godgjere seg. Det einaste er at det blir så travelt for det er jo stadig fuglar som prøver seg. Eg ligg i giv akt og spring fort for å ta dei. I tillegg må eg ut å sjekke med jamne mellomrom utanom òg. Det er visst irriterande i følge matmor, men ho forstår seg ikkje på slikt. Litt lagring skapar gourmet mat.

Ekko, for ein gongs skuld.

Blei litt fuktig rundering

2011-05-15T12:50:00.001+02:00

Endeleg var vi på runderingstrening igjen. Nyinnkjøpte walkiar (naboen og sonen kosar seg med dei gamle) skulle testast.
Vi har hatt finvêr lenge så regnty var ikkje plagget som eg hadde lyst å ha på meg. Det blir sikkert bare nokre dråpar og akkurat då vi drog var det opphald og gløtt av sol... I følge yr.no skulle det ikkje regne før kl 12. Så med t-skjorte, fleecejakke, fjellbukse og låge sko bar det avgarde.

På Sviland møtte vi 3 andre ekvipasjar (Lise&Scott, Gro&Maja, Isabell og Tom Ove&Balder).

Vi blei litt våte....

Ekko blei sistemann ut. Det småregna litt, men pytt. Før han skulle til pers, leika vi og han sprang fritt rundt i skogen. Brått høyrde eg ein lyd frå han. Ikkje dei vanlege lydane, men ein som fekk meg til å vere på vakt. Han kom ikkje då eg ropte. Ka var dette? Fløyta plar vere sterk lokkelyd. Eg gjekk slik at eg kunne sjå han frå grusvegen og der stod han og omtrent venta på meg. Ville ikkje kome ut, men trippa og ville ha kontakt. Eg inn. Såg ikkje noko, men fekk han med meg ut. Han verka slapp, ville legge seg ned. Raske tankar om hoggormbitt for gjennom hovudet. Fekk meldt inn til dei som venta som figurantar at vi blei forsinka og Isabelle reagerte raskt og praktisk. Fekk meg til å gå att og fram med han. Vi kjente på kroppen og oppdaga at han hadde mista litt pels på eine foten. Det kunne vere at han hadde sett seg fast i noko eller eit forsøk på bitt frå eit lite dyr som er blitt forstyrra av snushanen. Men elles såg han betre ut og vi stilte til rundering.

Full melding var programmet i begge øktene. Gjekk greit, men litt liten fart, særleg inn til meg med meldinga. Etter tips frå Isabelle haldt vi Ekko igjen medan eg stod ved linja. Då var han mykje meir på hogget då ho slapp han. Vi oppdaga og at han dempa på veg inn til meg med bittet. Gjekk med han ut til figurant. Gjekk frå han og begynte å springe inn. Figurant slapp han straks han tok bittet og Ekko kom i full fart bak meg. Eg snudde meg raskt, han runda meg og i fullt firsprang ut til figurant igjen. Det vil eg prøve meir. Det er tydeleg ikkje sterkt nok i han at å kome inn til meg fort, gjer òg fortare sjansen til å kome ut til premien (figuranten).
Figurantane (Tom Ove og Gro) fekk han i god leik så dei var skikkeleg kjekke å springe ut til. Vi har altså våre detaljar å jobbe vidare med, men nøgd med treningsdagen.

Etter hardt arbeid er det tid for kvile

I pausen mellom øktene sette vi oss under nokre tre for å innbille oss at det ikkje regna. Etterkvart var eg så våt at eg ikkje greidde å innbille meg det lenger. Vi sette i gang med økt nr 2. Då det var min tur til å lufte Ekko før sjølve treninga, sette eg meg i bilen med varmen på. Var våt og kald på hendene. Men gje oss, nei det ville ingen. Og hundane våre bryr seg lite om at dei blir våte, bare dei får trene.

Det gode med trening, er at både hund og eigar unnar seg ein liten høneblund (eigar ein varm dusj i tillegg) etterpå. Hunden sin blund varer forresten resten av dagen...

God påske!

2011-04-24T14:40:00.000+02:00

Matmor mi styrer og regjerer, men i dag er det jammen min tur. Eg har hatt ei flott påske med folk til å kose med meg kvar dag. Lange turar har vi vore på og livet har vore akkurat sånn eg vil ha det. Turane kan du lesa om i http://www.ferdaminne.blogspot.com/ . Dei var veldig kjekke. Matmor meiner eg har sånn barnsleg julekveldfryd kvar gong vi får gjester som overnattar. Første natta vaknar eg mange gonger og etterkvart kjem eg meg ut på gangen for å finne ein sko eg kan vise matmor. Ho blir bare sur og seier eg skal sove, men kjenner ho ikkje godlukta? Eg legg meg ein liten halvtime, men så kriblar det igjen. Kanskje matmor forstår alvoret om eg kjem med ein sko til? Ikkje det, nei. Ja, ja, heldigvis har ho vett til gje seg etter ei stund.

Men så er det jo det at om vi har stått opp så er gjestene litt treige. Vente, vente... Men når dei endeleg vaknar, er det kos og tur. I love it!. Skulle hatt det slik alltid.

GOD PÅSKE ALLE GODE VENER!

Så treige dokke e!

Kjem resten av flokken snart?

På beite

Tid for eit bad

Sporkurs i strålande sol

2011-04-11T22:09:00.001+02:00

Denne helga har Gro og eg hatt med oss ein flott gjeng som ville lære seg hunden å gå spor. Først var det teori på torsdagen og så var det tid for praksis laurdag og sundag. Og for ei læringskurve på dei 3 flat-ane, 1 golden, 1 labrador og 1 storpuddel!
Dei fekk prøve korte spor, lengre spor, ulike underlag, sporkryssing, sporoppsøk osv.

To lukkelege hundar. Messi og Felix

Gro og eg delte gruppa i to slik at det skulle bli minst muleg dautid. Men litt måtte det jo bli. Hundane trengte kvile dei òg. Og det var jo ikkje dumt med pause når sola skein og selskapet triveleg.

Spirit og matmor testar ut sporfirkanten

Max fann sluttpremien

Hm. Her lukta det godt. Silja i arbeid

Messi konsentrert. Dette sporet krevde alt han hadde lært.

Fleire bilete finn du her.

Filmsnuttar:

Å legge ut spor for Felix
Felix går spor
Messi går spor
To hundar med sans for kvarandre. Etter det dei andre seier, hadde dei halde på i minst 15 minutt før eg kom og begynte å filme. Herleg!

Gro har sikkert fleire bilete i bloggen sin.

Triveleg trening i regn

2011-04-06T22:27:00.000+02:00

I dag møtte bare Kari L og eg på området. Det fekk nok Evita og Ekko mykje glede av for dei fekk vere ute mykje og trene i lange periodar.

Det plaskregna heile tida så eg tok det meste etter innfallsmetoden. Det blei derfor ein del leik rundt agilitybanen. Ekko er ein reser på bommen. Vippa er visst òg ganske gøy. Særleg når eg får han til å stoppe akkurat i det han skal vippe. Då står han til vippa har kome ned og han kan spasere heilt ned. Førebels er godbiten drivkrafta.
Slalom er best å ta når han byrjar bli trøytt. Når han er ivrig tar han bare halvparten av pinnane. Ikkje lett å få med seg alt når ein er så stor :).

Så blei det litt musemattetrening og diverse stopp på kommando der eg fortset å gå medan han skal sitje, stå eller det eg elles måtte finne på.

Og så blei det tid til leik.
Her er nokre filmsnuttar frå iPhonen. Ikkje direkte proffe, men syner i alle fall ein som tok bommen med glans. Den første er då eg la godbitar på bommen. Skulle vere smart og stå på avstand å filme...

Denne er kjekken på tur over bommen. Opptatt av om matmor er med.

Ellers så har eg eit lite prosjekt på gang som eg vil reklamere for. Nemleg "Nytt liv av daude gror". Frå snø og brunt til full bløming på terrassen. Sjå oppstarten: http://www.oesterhus.net/18151184

Varm vind, ivrige hundar og god trening

2011-04-02T18:24:00.000+02:00

I dag var vi 5 ekvipasjar i Skjævelandskogen. Gro&Maja, Gry&Silja, May Karin&Molly, Lise&Scott og eg&Ekko. Det var over 10 grader og til tider skikkeleg god vind. Hundane jobba godt på dei ulike oppgåvene dei fekk.

Første økt:
Treningsplan for Ekko: Full melding med lausbitt.

Figurantane var Gry og Gro. Ekko starta ivrig. God fart ut til figurant, hentar bittet, god fart inn og reserfart ut til premien. Ordet "Vis" er magisk, trur eg. Neste slag like godt. 3.slag byrjar han å springe rolegare inn til meg med meldinga, men første og siste del har god fart. Slik held han på til eg stoppar.
Konklusjon: Ingen problem med å halde på bittet, arbeidet med å få opp farten på strekket inn med melding må fortsetje. God fart på han på alt det resterande.

Andre økt:
Planen var å fortsetje som i første økt, men så var det den flotte vinden vi hadde... Skulle eg ta sjansen på å ha overvêrssøk med melding? Han hadde aldri gjort det, men erfaringa seier at Ekko kan ta ting på sparket.
Ok. Vi la ut 3 figurantar med god avstand. Ekko og eg gjekk. Han fekk fort fert av første. Slapp han og såg han forsvinne innover i skogen. Såg tydeleg når han slår inn på sterkt overvêr. Får beskjed om melding og går nærmare. Ropar slik at han veit kor eg er. Inn kjem Ekko med bittet. Flinke guten! Sender han på vis. Hentar han og tar han med meg igjen. Så var det å finne nr 2. Ekko ser ut som han går og snusar, men så byrjar han å bli interessert. Bare passe. Eg slepp han. Han er passe interessert på å gå. Men så ser det ut til at han innimellom får fert for då går farten opp. Og brått snur han og set opp farten. No er han sikker på at det er noko der ute. Og igjen inn med melding. Blir sendt ut på "Vis" og i fullt firsprang for å leike med Lise.

Så var det 3. May Karin. Gro ber meg la han gå laus sjølv om han ikkje verkar interessert i anna enn eit spor i bakken. Vi går sakte. Ekko vimsar og verkar fjern eit stykke framfor meg. Men så skjer det som er like fasinerande kvar gong: Brått er nasen høg og farten aukar. Her er det noko. Og der var May Karin. Hentar melding. Reagerar på walkielyd og vil tilbake til henne. Men held bittet og kjem mot meg straks eg ropar. Fin innkomst og påvisning denne gongen òg.

Eg er skikkeleg nøgd med begge rundane. Det er visst bajasen òg for han har stort sett sove det meste av tida etter at vi kom heim. Deilig for oss begge :).

På Skjæveland har mauren begynt å bygge hus så det går mot slutten av sesongen for oss tobeinte her, men det gjekk fint i dag.

Endeleg onsdagstrening

2011-04-01T21:02:00.000+02:00

Ja, endeleg var vi på området ein onsdagskveld saman med andre i bruks. Ekko var i storform. Endeleg trening på skikkeleg vis.
Eg hadde 2 mål: trening på bli på kommando og meldetrening.

1. Bli-kommandoen
Eg tok med meg 4 kjegler og stilte dei opp slik det blei ein firkant. Ekko og eg gjekk fot rundt. Så gav eg han kommandoen "Sitt". Då skal han sitje til eg er tilbake frå min runde rundt firkanten. Han sat. Slik fortsatte det med "sitt", "Dekk", "Stå" i fleire omganger. Ekko var kjempeflink. Vi skal øve på at han ligg og står i retningen. Han er veldig på skeiva, men det hadde eg ikkje fokus på. Han tok kommandoen og låg i ro.

2. Meldetrening.
Etter kurset med Tone har eg tenkt at eg skal gå eit trinn tilbake på treninga på lausbittmelding. Likar ikkje farten han har frå figurant og inn. Altså trente vi på det. Gro er perfekt figurant. Ho får fram skikkeleg iver i leiken. Ekko blei heilt gira. Stor fart ut, ok fart inn og ekspress fart tilbake til Gro :). Gode økter. Her er artikkel om innlæring av bringkobbelmelding

3. Agilityhund?
Bonus i kveld var litt trening på agilitybanen. Skulle prøve han på å gå opp stigen, så bortover flata og ned igjen. Ka var problemet, sa Ekko og gjorde det utan at det trengtes trening. Han tok til og med vippa. Eg burde ha stoppa han før sjølve vippet, men han var så snar. Må trene på den. Kjempegøy. Kanskje han er agilityhund i tillegg til brukshund? Godguten.

Når vi ikkje trener så er han på jobb i kontrolltårnet eller koser seg i heimen:

Full kontroll

Er det nye folk som går der?

Morgonkos er tingen. Koffor må matmor på jobb?

Solskin, rundering og varme kinn

2011-03-27T20:00:00.003+02:00

Vakker dag på Sviland

Vi vakna til sol og knallblå himmel. Fantastisk dag å reise til Sviland å rundere under Tone Larsens kloke leiing. Dette var andre dag av motivasjonskurset vårt. Eg hadde omtrent ikkje fått trent i perioden i mellom. Reiser og instruering på runderingskurs gjorde sitt.

Eg fekk tid til å lufte Ekko. La han springe og leike litt før vi sette i gang. Denne gongen skulle vi fortsetje med å gøyme lausbittet litt slik at han måtte leite. Første slaget gjekk greit, så begynte han å tulle. Ville springe over på andre sida med lausbittet, tok seg tissepausar på veg inn, daffa ut til figurantane og inn at. Ingenting var direkte spennande. Eg begynte å hente han ute hjå figurantane. Då beit han i bandet og ville leike på vegen innover. Tone tipsa meg om å gje han noko å ha i munnen. Det gjekk betre. Men heile økta var daff.

Ut for å finne figurant

Ekko på veg inn med melding

Betre fart på veg ut

Ute av fokus...

Etter pause, fekk vi to figurantar som er gode på jaktleiken med han. Eg skulle gå ut og hente og han skulle få påvirkning både når han skulle ut og hente bittet og når han skulle påvise. Det gav betre fart ut, ingen tulling med bandet på veg inn. Men han er sein frå figurant og inn. Tone lurte på om eg òg hadde slurva med den delen av baklengskjedinga. I utgangspunktet meiner eg ikkje det, men han var ikkje glødande i alle fall så det vil nok ikkje skade med å gå litt tilbake og repetere.

Vi fekk ulike problemstillingar med dei ulike hundane. Sjå Gro og Majas blogg og Its a Dogs World (Isabelle). Dei var der og kjem nok til å skrive om ka dei hadde fokus på.

Det nyttige med timane med Tone, er at vi får tid til å sjå på detaljane. Får stoppe opp og finne alternative måtar å kome fram til ei løysing på. Og så mykje det er å lære frå andre hundar. Og vinden. Kor kom no den i frå? Eg må bli flinkare til å teste vindretning ute hjå figurant. Den er ofte heilt annleis enn på midtlina. Det vil jo påverke kor vi sender hundane frå.

Fleire bilete frå dagen:

Ganske bra å vere figurant

Balder har funne meg.

Gry sender Silja ut for å finne meg

Molly i arbeid

Gro er figurant

---

Forrige helg hadde vi kurs med håpefulle hundeekvipasjar. Kjempespennande og så flinke hundar. Håpar vi ser dei på treningane framover. Skal skrive litt om det seinare

Vi treng bare ein runde rundt Mosvatnet for å oppleve alle årstider.

2011-03-09T23:59:00.000+01:00

Denne er passe stor, tenkte Ekko

Det er rolegare dagar når elevar og tilsette har ferie. Har meir tid til den firbeinte. Og til å blogge.
I dag har vi gått tur rundt Mosvatnet. Starta heimanfrå med kvitt på bakken. Undervegs møtte vi sol, hagl, snø og sol. Då vi kom heim var det bart og deilig vårsol på terrassen. Det måtte nytast med kaffi og godbitar.

På turen møtte vi nokre hundar. Alle på god avstand og lette å trene på.

Vi har ikkje trent på noko anna i dag.

Sol på terrassen

I morgon er planen eit spor til og så må eg tenkje på koss eg vil trene inn gjenstandsmarkering i sporet. Har begynt å glede meg til brukstreningane skal kome i gang igjen. Til hausten får vi måndagane tilbake og vi kan legge spor før treningane, men no er det onsdagar som gjeld :). Veit eg ikkje kan delta særleg i mars, men er klar frå april. Er det nokon som har tenkt litt på kven som tar treningsansvar i periodar eller er det etter mineigen ide og form kvar gong? Kunne vore kjekt om vi tok ansvar ein månad om gongen. Hm. trur eg må ha eit lite møte på saka.

Spor i frisk vind

2011-03-08T21:40:00.001+01:00

I dag hadde eg tenkt å kjøre ut i matpausen og legge spor på Sviland, men det rakk eg ikkje. Dermed blei det at eg la spor ved Sørmarka på veg heim. Gjekk ganske langt syns eg. La ut 4 gjenstandar og ein slutt. Ingen merke på kor eg hadde gått. Her skulle hunden styre ;)

Planen var at eg skulle lufte Ekko og så skulle vi svinge i retning sporet. Men Ekko var heilt gira straks han såg at eg hadde med meg langlina. No skulle vi tydeleg noko kjekt og då var det så vidt han hadde tid til å tisse. Hoppa bare lukkeleg rundt meg. Ok så fekk vi ta sporet då. Det var under 1 time gamalt og vinden var kraftig, så eg var spent.

Ekko starta flott. Litt i ivrigaste laget, men ingen problem med første gjenstand, så gjennom einerbærbuskar og mykje rart, der dukka gjenstand to opp. Ingen problem for Ekko. Full fart vidare. Kryssa steingjerdet fint, og kryssa igjen lenger oppe. Perfekt. Matmor syntes det til tider gjekk fort. Vinden var sterk så eg såg at nasen var høg til tider. Luktene hadde jo ikkje lagt seg heilt når det ikkje var gått meir tid enn 1 time.
Tredje gjenstand var ein cottage cheese boks med litt godbitar. Den hadde eg gøymt godt og den lukta tydeleg ikke så mykje av meg at Ekko tok seg tid til å stoppe.

Det bar vidare. No var det lenge til neste gjenstand. Ekko var stødig. Eg er overraska kor godt han fulgte sporet mitt i dette veret. Gjenstand nr 4 var veldig liten og den gjekk han rett forbi. Flott hopp over eit gjerde akkurat der eg hadde gjort det, så blei iveren svært høg. Nasen var høg og det begynte å minne om når han har fått ferten av eit dyr. Eg gav opp å henge med, det gjekk for fort og eg syns han tok ein annan retning enn eg trudde løypa gjekk. Men då eg kom meg fram til der sporet var slutt, stod Bajasen og venta på meg. Han ville eg skulle opne boksen som venta på han der.

Eit imponerande spor, syns eg. Dette må eg bare gjere meir av. Han er ein solid sporhund. Og så må eg tenkje på ka eg vil med gjenstandane i sporet. Eg har ikkje trent han på det i det heile. No stoppar han, tar gjenstanden i munnen og ventar med logrande hale på meg. Men blir gjenstandane små bør eg nok ha ein hund som markerar og ikkje et gjenstanden opp. Grunnen til at eg la noko i sporet denne gongen, var at sporet var så langt at eg tykte han fortente premiar undervegs.
Villdyret - eg lovar - det skal bli minst 1 spor i veka framover. At eg hadde fortrengt gleda di ved å spore, ber eg om orsaking for ;)

Eg er så motivert, seier Ekko :-)

2011-03-05T19:50:00.000+01:00

Tone forklarar før vi startar

.. og det er jammen matmor òg etter ein flott dag i sola med Tone Larsen, Norske Redningshundar. Eg skulle ønska eg var komen lenger i treninga sidan sist vi hadde Tone som motivator, men det rakk vi altså ikkje.
Målet mitt er i dag å få sett på detaljar i meldetreninga.

Vi fekk trent på:

å sende han ut slik at han fekk bruke vinden
å få han til å finne bitt som halvveges er gøymt
å finne figurantar som er gøymt under Jervenponcho
å springe forbi fristande hestelort
å springe for å hente lausbittet sjølv om figuranten oppførte seg som hare.
Springe ut på nytt dei to gongene eg ikkje var nøgd med innkomsten med lausbittet.

Det svakaste punktet som eg ser, er innkomsten med bittet. Dvs dei sekunda før han får springe ut. Tone meiner eg bør fortsetje med å la han halde bittet på veg ut igjen for no verkar han mest interessert i å få sleppe det fort. Vi får trene på denne detaljen fram til motivasjonsdag 2 i slutten av mars.

Kira i farta

I dag har eg bare tenkt å ta meg ut. Trur eg Maja tenkte

Klar til innsats

Ekko kryssar midtlina

Ekko, du bedåre!

Molly ventar på tur

Turar og soving.

2011-02-26T18:47:00.001+01:00

Ferieliv i Bergen

Kveldstur

Forrige helg var vi i Bergen og koste oss. Denne helga blei det heller ikkje trening. Men neste helg... då er vi klar for å motivasjonskurs med Tone. Skulle jo ha trent litt på fastbitt før det, men den tida... Ekko er i alle fall utkvilt :-)

Flinke hundar

2011-02-13T11:04:00.001+01:00

Kjedeleg å vente

Iskald og flott laurdag på Sviland. Vi er 8 ekvipasjar som vil trene. Vi delte oss i 2. Eg jobba saman med Lise&Scott, Cecilie&Myra, Jan Inge&Punky.

Eg er imponert kor flinke dei nye bruksmedlemmene er med hundane sine. Hundane jobbar ivrig og er ein fryd å sjå på :).

Punky imponerte i dag med å vere uthaldande. Ho stod på og hadde sikkert halde på i det uendelege om ho ikkje var blitt stoppa.

Ekko skulle ha ei minirundering, men med lengre avstand enn sist. I dag imponerte han. Farten var god, han tok lausbittet hjå figurant, kom ivrig inn og sprang like ivrig ut. UTAN å rote med bittet ein einaste gong. 7-8 slag i godt tempo. Han hadde eit stopp på midtlina. Då hadde eg stilt meg ved ein pytt og han var tørst. Ellers gode løp.

Etter ein god pause var det 5 som ville jobbe vidare. Gry&Silja, Gro&Maja, Cecilie&Myra, Marina&Kira og oss.
Denne økta skulle vi bare ha flying med Ekko. Kjempegod fart på han. Fine kryssingar. Eg brukte vegen som midtline og skogen på begge sider er tett slik at eg brukte stemmen min litt til å få han til å krysse ved sida av meg. Det fungerte veldig bra.

No må fastbitt-treninga starte skikkeleg igjen for Ekko er på mange måtar klar.

Maja i flott driv

Minirundering og melding

2011-02-05T15:06:00.002+01:00

Leik med meg!

Det var meldt om kuling og kraftig nedbør, men slikt hindrar ikkje hundefolket. Vi var så mange at vi delte oss i to i dag.
Eg var saman med May Karin&Molly, Marina&Kira, Cecilie&Myra og Gry&Silja.

Ekko var høg frå han kom ut av bilen og skulle varmast opp. Han hoppa og spratt rundt ikring. Her var det ein som gleda seg!

Vi skulle ha minirundering med lausbitt. Figurantar var Marina og May Karin. På første slag var han såpass høg at han ikkje greidde å krysse linja etter at han var ferdig med første slag. Men etter det jobba han veldig godt. Fint driv framover, henta lausbittet, hadde det med inn. Eg bad ikkje om at han skulle sleppe så han hadde det stort sett i munnen fram til visning. Reknar med det at det blei ca 10 gode meldingar.

Molly - eller fart :)

Minirunderinga føregjekk slik: To figurantar ute med lommane fulle av lausbitt, godbitar og leike. Midtlinesjefen har kontroll på kor dei er. Eg sender hunden ut: Medan han er ute og hentar lausbittet, forflyttar eg meg framover. Ekko kjem inn, skal i utgangsstilling, men det krev ikkje eg. Han får stå, bare han står ved sida av meg. Etter kommandoen "Vis" spring han ut og blir premiert. Eg blir ikkje med ut. Når figurant er blitt passiv, skal Ekko passere meg og spring i rett ut til neste figurant.

Molly har fått kommandoen vis

Etter pause var vi ein gjeng som ville trene litt til. Då skulle eg ha flying. Ekko var tydeleg trøytt. Det var litt meir: Eg får vel arbeide litt sidan du vil. Han greier å halde framdrift og rett ut frå meg, men ikkje i resertempo.

Alt i alt ein god arbeidsdag i skogen.

No kviler han og etter sukka å bedømme, er han trøytt og sliten :)

Endeleg litt badeliv.

"Ropte, du? Eg komme!"

Har de sakna oss?

2011-01-15T21:37:00.000+01:00

Vi er i live og lever godt, om nokon lurar. Ekko får for lite hjernejogg, men vi har kost oss med turar og familie. Når tida strekk til, er Ekko ute i skogen i fri fart :)

Jula var fin for både tobeint og firbeint. Nyttårsaftan feira matmora bursdag og rakettane for til vers. Det gjekk av i likaste laget, heilt til eg skulle vere smart å smelle litt innomhus. Ikkje spør meg kvifor, men Ekko blei heilt fortørna.

Etter nyttår har vi vore med på runderingstreninga. Forrige laurdag var det på Skjæveland. Ekko var skikkeleg høg og trengte tid til å finne ut at han skulle arbeide og ikkje bare hoppe rundt i kring. Vi fekk ikkje tid til å la hundane få skikkeleg oppvarming, noko som min firbeinte tok igjen i sporet. Men etterkvart vakna han og sprang ivrig. Eg prøvde med meldetrening, men den kanalen hadde framleis ferie.

Etter treninga var det ein hund som var sliten. Ikkje bare han forresten, eg somna i stolen.

I denne veka har vi bare gått tur og trent litt på "gå på teppet"= legg deg på teppet.

Men i dag var det trening på Sviland. Det viste seg at parkeringsplassen var likna på isbanen i ishallen, så eg blei vinka tilbake då eg ville kjøre heilt opp. Der oppe stod Isabelle i grøfta. Ho skulle bare ta ein sving...

Inne i skogen var det ikkje is så vi fekk brukt spaserturen frå bilane til treningsplassen som godt oppvarmingsområde.

Eg kjørte flying og ingen forsøk på melding. Det handla mest om at eg ikkje var konsentrert og at eg var mest opptatt av å ha ein trøytt hund med heim.Målet i dag var framdrift.

Ekko var høg då han kom ut av bilen så eg brukte litt tid på å leike og la han springe. Så var det rundering. Marina var på midtlina, Tom Ove og Gry figurantar. Ekko jobba som ein helt. Det eg såg tydeleg i dag er at han rettar seg opp når han kjem inn til midtlina og skal ut. Han har faktisk 90 graders vinkelen i topplokket. Eg blei imponert då eg såg det så tydeleg som det var i dag. Han jobba godt og han jobba lenge.

Framover må eg jobbe med meldetreninga. Får drille ein del utanfor sjølve runderinga igjen. Han mistar litt piffen når han må melde.

Det blir ikkje trening neste veke. Matmor har for mykje anna å tenkje på og jobben krev sitt, men vi får ta det igjen etter det.

Alle hundane jobba godt i dag. Dei er ivrige og lærelystne. Veldig kjekt.

Nå står 3 foccaciabrød i omnen og livet er ikkje det verste ein har :)

Hunden kan han...

2010-11-23T19:37:00.002+01:00

Stakkars Ekko. Matmor har bestemt at denne hausten skal ho ha tid til overs. For han betyr det altfor lite trening....

Men i går overraska vi treningskompisane våre ( sakna dei kjente eg då) med å stille opp på trening.
Eg hadde ikkje lagt ein einaste plan for kvelden. Bare at Ekko skulle kose seg. Men før eg begynte å trene, hadde hjernen kobla inn. Det skulle øvast på fastbitt.

Eg hengte på han bittet. Gro og eg starta. Trur du den der hunden bare hadde venta på at det skulle skje? Akkurat. Han tok det ganske så kjapt. Fann fort ut at det var viktig å leite etter det som hang rundt halsen for å få fiskekake. Flinke hunden! No er det bare å ta tak i dette og få han steget vidare. Må vel stille på trening på onsdag òg då :-)

Først tull og tøys så solid arbeid :)

2010-10-23T19:51:00.000+02:00

I dag var vi mange på trening. 10 ekvipasjar. 5 nye. 4 av dei frå kurset denne hausten. Kjempekjekt!

Vi delte oss i to grupper slik at dagen kunne bli effektiv. Eg jobba saman med May Karin&Molly, Kristin&Hera, Marina&Kira og Kari&Evita. Vi rakk 2 økter med god matpause mellom øktene. Alltid kjekt med tid til mat, drikke og god prat med trivelege folk.

Første økt:
Ekko var første hund ut. Han er for tida ganske underernært på trening. Matmor har hatt altfor mykje anna å tenkje på. Han var høg frå han kom ut av bilen. Ville leike, bite i bandet, hoppe og tøyse. Eg tok det vel ikkje som noko anna enn at han gleda seg til å kome i gang.

Vi starta. Han sprang flott ut til figurant Kari, henta bittet og kom i godt tempo inn, forbi meg og over til May Karin på neste side. Kom tilbake, tok ein svingom på ei myr og tilslutt inn til meg. Heile tida med bittet i munnen ..... Gjekk nærmare Kari og tok eit kort slag. Dette gjekk passe greit, men pinnane i skogen var ekstra spennande.

På neste side sprang han veldig fint heile løpet. Flott tenkte eg, no er vi i gang. Han stiller seg opp og startar fint på jakta etter Kari, men så var det eit par pinnar på bakken. Du så kjekke dei var! Særleg når matmor kom ut for å hanke han inn igjen. Eg blei meir og meir frustrert over alle sprella han fann på der ute. Kari roa meg litt ned. "Tell til 10". Ikkje alltid like lett når du har lyst å kjefte på bajasen. Eit nytt kort slag. Går greit

Resten er slik: Gjennomført bra på May Karin og tull og tøys på Kari Unntatt siste i tett skog. På den aller siste med May Karin viste han kjempegod driv framover. Bare det at matmor ikkje hadde flytta seg..... Men han har i alle fall forstått ka eg burde ha gjort :)

2. økt

No var planen minirundering i skogen. Eg var spent. Han var litt høg på veg nedover, men det plasserte han fort i iver etter å kome til figurantane. No fekk eg ei flott økt. Han sprang fint ut, kom inn med bittet, tendens til å ville sette seg. Ikkje lyst til å gje frå seg bittet, han ville ha kommandoen "vis" fort. Gav frå seg bittet og sprang ivrig ut. Kryssa meg fint på veg over til neste funn osb. Dei var synlege. På ein av dei siste var det tydeleg at han ville ha vatn. Han stoppa opp såg seg rundt, oppdaga litt vatn og sprang dit. Var lett å få inn igjen og sende ut. Ei kjempegod økt!

Vi må, som eg har sagt før, trene på å ha tid til å sitje ved start og avlevering av bittet. Ikkje det viktigaste akkurat no. Eg vil ha iveren der. Og så må eg nok roe han ned før start.

Etter treninga gjekk eg ein tur med Ekko. Han var tydeleg småtrøytt for han vimsa i beina mine. Og resten av kvelden har han slappa av. Er visst nøgd med seg sjølv.

Vi har gått spor og feriert

2010-10-18T10:46:00.002+02:00

Morgon på Sviland

Forrige laurdag var vi kun to som møtte til trening. Kari M og eg. Vi bestemte oss då for å gå tur med hundane, legge spor og trene litt meldetrening.

Eg la ei langt spor til Ekko, utan godbitdepot. Det fekk ligge i ein time. Resultatet av sporgåinga var ikkje så imponerande. Han går altfor ofte ute på sidene og med nasen høgt. Var interessant å sjå då vi nærma oss slutten. Han var 2-3 meter ute på sida og eg var spent på om han gjekk forbi. Brått var nasen høg og han snudde seg 90 grader og rett på slutten.

Meldetreninga gjekk veldig bra for begge hundane.

På veg heim, ringte Silje og fortalte at ho hadde fått tak i blod. Vi avtalte å møtast på Sviland sundag kl 11. Tenkte brått på ka folk hadde tenkt om denne samtalen var avlytta? :)

Sundag kl 11 var det ganske folksomt på Sviland. " ekvipasjar trente rundering inne i skogen, Marit og Jan Inge runderte med hundane sine ute på vegen ned mot sandtaket, Kari M la spor. Og altså Silje og eg som skulle legge blodspor.

Ekko hadde ikkje gått blodspor på over eit år, så eg var spent på koss han tok dette. La karbonadebitar i starten og eit par stader undervegs.
Mens spora godgjorde seg, gjekk vi tur. Undervegs møtte vi Kari som lufta Dea og Punky (trudde vi), men oppdaga litt seint at Punky var i arbeidsantrekk der ho kom springande mot oss. Eg fekk hanka Ekko inn. Punky reagerte på ei fløyte, men blei ståande rådvill. Ekko forstod fort teikninga og tok slik fart at båndet brant i handa mi då han rykka til. Eg slapp og inn i skogen for han. Heldigvis syntes han innkallinga mi var like kjekk så han kom fort tilbake :). Snill gut.

Så var det blodsporet. Starta fint. Han tok seg tid til å lukte og spise karbonadebitane i starten, nasen var godt i bakken ei stund og eg tenkte; Yess, dette går fint. Men nei, så kom overvêrshunden fram igjen. Han måtte fleire gonger peilast inn på sporet for lukta av andre spennande saker var visst meir fristande. Siste tredjedel gjekk bra. Då var nasen skikkeleg planta og han visste ka han ville. Hoppa over bekken der eg hadde hoppa og rett på slutten.

Så ka har eg lært: Jo, eg må nokre skritt tilbake igjen. for å få på plass spornøyaktighet. Nasen må i bakken. Det er kjekt med ein god overvêrshund i runderinga, men ikkje i sporet. Og eg vil trene blodspor meir. Det er veldig kjekt.

Litt ferie har vi òg hatt. På torsdag kjørte eg Ryfylkevegen for å plukke opp to kjekke teåringsgutar i Suldal. Dei ville til Bergen. I Bergen har vi gått tur, kost oss og hatt solfylte haustdagar. Ekko har fått mykje kos og er i sitt ess når det er folk rundt han :) (spesielt når dei blir med på tur).

Korleis taklar hunden å gjere feil?

2010-10-08T21:47:00.001+02:00

Eg skal ikkje skrive langt og mykje om om korleis hunden taklar å gjere feil i dag. Kanskje eg skriv om det seinare, men har i kveld lese artikkelen i Canis 5/10 om same emnet. Det er ein del ting der til ettertanke og påminning i treninga vår. Så hermed ei sterk påminning om å lese den.

3 ulike måtar å takle feil på:
1.Vente til hunden tilbyr rett atferd og så klikke
2.Time out
3. Hjelper hunden

Ka er best?

Runderingskurs

2010-10-03T21:53:00.002+02:00

Denne helga har Gro og eg hatt grunnkurs i rundering i regi av retrieverklubben.

Vi skulle etter planen ha ei gruppe på maks 8 ekvipasjar, men greidde ikkje å seie nei til nr 9,10 og 11. "Heldigvis" måtte nr 11 trekke seg slik at vi kunne dele dei i to like store grupper. Marina og May Karin kunne bli med og hjelpe til begge dagane. Takk til dei. Kari L og Evita viste korleis ei feridg melding såg ut på laurdagen. Og eg og Ekko viste ei minirundering.

På torsdag hadde vi teori. Ikkje enkelt å halde seg på det enklaste når vi så gjerne vil fortelje alt :).

Vi skulle vere på Skjæveland. Eit kjempebra område når det skulle bli masse regn og vind. Inni skogen var det både lunt og lite regn.

Eg må innrømme at den gjengen vi hadde på dette kurset var imponerande gode. Lenge sidan eg har hatt ei gruppe der hundane tok systemet så enkelt som desse. Nå gjeld det bare at dei står på vidare framover for her var det hundar som verkeleg kan bli gode runderingshundar. Dei får jo sjå etterkvart om dette er noko dei vil konkurrere i eller om det er noko dei vil gjere på hobbybasis.

Vi starta med sosialiseringsring. Det var spennande å sjå kor ulikt hundane reagerte på den gjengen som sat i ring i skogen. Vi fekk eit godt bilete av ka dei likte og ka dei syntes var nifst.

Deretter var det å prøve seg på flying. Og her viste talenta seg fort. Det tok ikkje lang tid før alle hadde forstått teikninga. Og så glade hundane var der dei sprang frå ein figurant til ein annan via matmor/far.

Vi fekk òg sjekka at nasen var på plass då vi testa dei i overversøk. Særleg søket på sundag viste hundar som det sa klikk hjå då dei fekk ferten av menneske i skogen. Kjempebra!

På slutten av helga fekk dei trent litt på apport. Det er ikkje bare enkelt å lære inn så eg lenkjer til artiklane som ein òg finn i høgre marg her i bloggen.

Nå håpar eg bare at dei vaknar tidleg på laurdagane og vågar å stille opp. Vågar dei det, så får dei i alle fall all hjelp dei treng frå folk som tek hundelivet lite alvorleg og der latteren sit laust. Vi har til og med festar der vi set opp seriøse mål for neste periode. Evalueringa av måloppnåinga er det i periodar verre med....

Her kjem artiklane og lenkjer til filmsnutt:

Baklengskjeding av bringkobbelmelding

Problemløsing i rundering

Bruk av påvirkning

Innlæring av rundering med klikkertrening

Film om innlæring av brinkobbelmelding

Om å trene inn grunnferdigheter film (apport m.a)

Film: Innlæring av apportering

Bileta som illustrerar teksten kjem i tilfeldig rekkefølge, men er alle frå denne helga.

Våt, men triveleg trening

2010-09-11T19:12:00.000+02:00

Då eg kom til Sviland i dag, hadde Gro fått opp teltet. Godt var det for i periodar var slusene opne.
Vi var 6 ekvipasjar i dag. Vi var ikkje heilt klar i klesvegen fann vi ut. Det er så lenge sidan heile oljehyret sist var i bruk. Men med latter og god stemning fekk vi både opp varmen og stemningen.

Gro ville ha ein eigen røykeavdeling så ho fekk slått opp halvtaket på teltet. Marina og eg såg på. Skikkeleg underhaldande :). Deretter blei det tid for strategiplanlegging og litt kaffi før vi tok oss saman og kom oss ut i regnet (som sjølvsagt høyrtes verre ut enn det var).

Ekko var andre hund ut så vi fekk oss ein fin tur i skogen før vi blei kalla inn. Vi skulle fortsetje med minirunderinga (Canis 6/09) som vi begynte på sist veke.

Ekko har jo vist at han kan systemet i bringkobbelmeldinga, men han mistar heile farten og gløden han har i flyinga. Denne måten å trene inn meldinga ser ut til å få med farten og gleda han har når han søkjer.

Minirundering er rundering i miniatyr. Figurantane står ca 4-5m ute og er fullt synleg. Ekko sit ved sida av meg og får kommandoen "runder" når han er klar. Ut til figurant, hente lausbittet, inn til meg, på plass, ut til figurant og belønning. I dag var belønninga leik og frolic. Kommentaren frå figurantane var at godbitane var kjipe. Og eg kunne sjå det. Då han var så sliten at leik ikkje var tingen, mista han òg gløden etter å bli premiert. Fy skam meg. Betre belønning neste gong.

Det som er fint med denne minirunderinga er at vi får perfeksjonert meldinga utan å ta heilt knekken på hunden. Det er lett å feile hunden utan at han har sprunge 49m (evt 99m) før han blir feila. No ser eg at det er ok å ta runden ein gong til utan belønning.

Neste steg er å drille på dette på fleire slag.Vil ha det skikkeleg drilla inn før eg lar han få ta heile runderinga (50m ut, melding, 50m inn, ta med seg førar ut til figurant osb).

Etter at alle hundane hadde fått sitt, åt vi litt mat og tok med oss dei firbeinte på ein liten luftetur i det fri. Deretter var det å få ned det våte teltet. Heldigvis var det opphaldsver akkurat då :).

No søv helten. Og ute er det, vått, vått, vått. Byen blir skikkeleg reingjort.

Meldetrening

2010-09-04T18:44:00.000+02:00

Endeleg kom vi oss på trening!

Tidleg oppe denne laurdagen. Vi skulle heilt til Seland for å rundere. Eg var litt spent på treningsformen til Ekko etter så lang pause, men det viste det seg at eg ikkje trengte å bekymre meg for. Han var treningsklar til tusen.
Vi kom litt seint i gang for vi venta på Marina, men då det viste seg at ho hadde bomma på kommune og retning fann vi ut at det var best å begynne :)
Gro hadde fått eit tips om at det stod noko i Canis om å sette meldetreninga inn i runderinga for hundar som er så glad i "flying" at melding er ein nedtur. Dette tipset ville eg forsøke å prøve ut. Må finne teksten å lese den nøye òg.

Treninga blei då at figurant var synleg, ca 7 m unna. Hunden skulle ut og hente lausbittet, inn å levere og så ut for å bli premiert. I denne formen skulle ikkje eg bli med ut på påvisning. Eg skulle bli igjen på midtlina.
Ekko sprang ivrig ut, kom tilbake, har litt problem med å hugse at han skal setje seg. Har visst veldig lyst å springe ut fortast muleg. Ivrig ut straks ordet "vis" kjem. Eg forflyttar meg framover. Figurant bli passiv, Ekko passerer meg og spring rett over til neste figurant for å hente lausbittet. Inn for å levere og ut igjen for påvisning. Dette gjekk så det suste. Veldig kjekk måte å få meldetreninga kjekk for ein som syns at det var litt mas og så mykje kjekkare å springe frå side til side. Må prøve meg meir på det.

Vi fekk tid til å prate ein del i dag :) Kjekt det òg. Eg ville litt tidleg heim for å nyte sollivet på terrassen. Det var deilig!

Påminningar for meg etter denne økta:
- utgangsstilling
- sitt ved melding

Og der forsvann august

2010-09-02T19:01:00.000+02:00

Eg skulle så gjerne ha skrive at vi er godt i gang med treninga for hausten. Men det er altså ikkje sant. Det har vore så mykje anna som har teke fokus at Ekko har fått minimalt. Men eg har i alle fall prøvd å gje han nokre lange turar og sosiale opplevingar. Det siste er tydlegvis det viktigaste for han. Vi var på hyttetur og då ville han heller vere igjen saman med dei andre enn å bli med meg. For dei som kjenner den sterke morsbindinga denne hunden har, skjønar kanskje kor viktig menneske og sosialt liv er for min firbeinte sambuar. Skjønar han jo godt då hyttelivet betydde springe laus, bli kost med, få god mat, grave i jorda, bade osb...

Vi har ikkje trent på noko spesielt denne månaden, men Ekko har trent på tolmod, venting og litt kloklipp.

Eg filosoferer ein del over det å ha ein jobb som krev 150% (minst) og ein hund som treng kondisjon, trening og sosialt liv. Kanskje det ikkje kan fungere i lengda? No har eg dårleg samvit både for jobben og for hunden. Korleis eg skal få til ei betre løysing, veit eg ikkje enno. Kom gjerne med innspel og idear

Tid for trening

2010-08-09T21:33:00.000+02:00

Eg har tenkt å setje opp 3 treningsmål for hausten. Det kjem sikkert fleire, men 3 kvardagsbehov eg skulle ha trent på, vil eg setje opp. Men så langt har eg ikkje kome.

I kveld møtte eg Silje og Torhild i sola på OD. Eg tok ut hunden og hadde bestemt meg for at han skulle vise meg ka han kunne så skulle eg velje derifrå. "God" treningstaktikk....

Han viste sitt, dekk, stå. OK tenkte eg. Det blir å trene på å gå frå dekk til stå og reagere korrekt på kommandoar. Det gjekk stort sett fint, sjølv om eg til tider ikkje stod framfor han. Han slit litt med overgangen mellom dekk og stå. Vil legge inn ein sit her. Men det går stadig betre :)

Etterkvart utvida vi til fri ved fot i ulikt tempo med innelagt stå under marsj. Hm. Han kan ikkje sving til venstre.... Men stoppe og bli ståande kan han. Prøvde å utvide til avstandskommandering, men det forstod han lite av. Kom springande til meg for å gjennomføre kommandoen.

Avslutta kvelden med å trene på "gå på teppet" altså legge seg på teppet og bli der. Frista han med ball og liknande. Gjekk veldig greit. Eg treng denne øvinga i kvardagen. Særleg når vi er på besøk hjå andre.

Ellers ser eg at han må trene endå meir på å gje frå seg leika på kommando. Når han blir ivrig høyrer han ingenting....

Kjempetriveleg trening!

Litt til Alpha

2010-08-09T16:02:00.000+02:00

Det dukka opp nokre bilete av Alpha som eg bare måtte ha i bloggen :)

Flott dame

passar på den badande villstyringen

På tur

Mor og son

Kor gamal er hunden?

2010-08-07T13:27:00.000+02:00

Eg har ein lapp hengande på veggen. Har tenkt å kaste den, så det er best eg skriv det ned.

I følge Specific (hundefôrfirma) er alderen til åhunden slik:

Hund - menneskealder:

3mnd - 3 år

6mnd - 7 år

9mnd - 11 år

1 år - 14 år

2 år - 20 år

3 år - 26 år

4 år - 32 år

5 år - 38 år

6 år - 44 år

7 år - 50 år

8 år - 56 år

9 år - 63 år

10 år - 70 år

11 år - 77 år

12 år - 84 år

13 år - 91 år

14 år - 98 år

15 år - 105 år

Språkkurs - del 2

2010-08-01T15:18:00.002+02:00

Eg lova for lenge sidan at eg skulle skrive om dag 2 på språkkurset i juni. Det begynte eg på og eg venta på bilete frå andre. Dei kom ikkje, men til slutt fekk eg eit av Arne. Så her kjem teksten eg skreiv i juni:

Andre dag og hannhundane stod for tur. Ekko har vore veldig flink med andre hundar i det siste, men eg var jo litt spent då det viste seg at det bare var småhundar som var på banen. Ikkje akkurat det eg hadde tenkt. Men men. Vi hoppar i det. Vi stilte oss opp. Eg slapp han og begynte å gå. Det første møte var med ein dvergpincher (?). Dei lukta på kvarandre og gjekk kvar til sitt.

Hund nr 2 var ein dansk-svensk gårdshund. Ung. Den sprang mot Ekko og då blei det lyd. Det hørtes fælt ut. Og eg gjekk bare vidare... Hadde fått tydeleg beskjed frå Arne at vi bare måtte rope på hunden viss vi fekk lov av Arne eller Siri. Og ingen av dei sa noko. Alt løyste seg og hundane gjekk vidare.

På filmvisninga etterpå såg vi forskjellen mellom desse møta. Den første var roleg, snuste. Og det same gjorde Ekko. Den andre kom framfor Ekko og hoppa opp mot snuten. Då ville Ekko ha han ned og i ro. I arbeidet med å få han rolege og til å ligge mellombeina til Ekko, blei det lyd. Det eg syns var så rart var at Ekko hadde munnen igjen og brukte haka til å prøve å halde han nede. Heldigvis løyste alt seg av seg sjølv, men eg var jo ikkje høge i hatten då det skjedde. Ekko lagde ingen lyd trur eg.

Å sjå filmen var godt for då blei det heile rolegare og mindre voldsomt. Ekko var roleg då han kom bort til meg.

Eg skulle nemne bøker om emnet:

Hefta til Arne så klart (eg håper dei blir bok snart)

Turid Rugaas: På talefot med hunden

Klikkertrening og dempede signaler

Lilholms Alpha Alope, til dagleg Krøllalpha/ Alpha

2010-08-01T15:09:00.000+02:00

Det siste året har vi diskutert Alpha og helsa hennar fleire gonger. Hoftene hennar var ikkje verdas beste, HD grad E, men i fleire år har det ikkje sett ut til å bry henne mykje. Dette siste året har ho litt for ofte villa gå kort tur (og då er det snakk om kort tur). Dyrlegen fann kreft på henne. Men så var det denne livsglade hunden som struttar av glede når du møter henne, hopper som ein unghund av fryd osb. Ikkje lett å avgjere ka ein skal gjere.

Men no i sommar, den 30.juni, tok Berit (som har hatt hovudansvar for henne dei siste åra) dei tunge stega til veterinæren. Så no har ei skikkeleg sjarmerande krølledama reist til hundehimmelen. Krøllalpha var fødd 24.03.01, altså blei ho 9 år.

---

Alpha kom inn i verda mi 2.april 2004. Då var ho 3 år. Eg hadde så mange planar, men fann ikkje miljø å vere aktiv i. Jo fann turområder, men eg ville trene. Sjekka Retrieverklubben, men der skulle ein anten vere kvelp eller ha ein del erfaring. Og Alpha og eg var nye i lag. Det var ein nedtur.

På hausten dette året skulle Alpha bu hjå eigaren sin. Ho skulle til Danmark for å vise kor vakker ho var. Frå før av var ho både NUCH og SUCH så det var dette som mangla for å bli nordisk skjønnhet :). Der nede fekk hundane ein augesjukdom. Altså skulle dei haldast borte frå andre hundar. Eigar ville då ha Alpha heime hjå seg. Og der var ho til uti november. Endeleg fekk eg hente henne. Då viste det seg at ho hadde latt seg sjarmere av ein ung cheasapeake bay retriever som òg budde der.
I jula gjekk ho der og vralta...
21.januar 2005 fekk ho 17 kvelpar. Og ein av dei var altså Ekko. Svak som eg var, tykte eg det kunne vore kjekt for Alpha å få med seg ein av kvelpane heim... Der skaffa eg meg litt av eit arbeid!

Etter eit år med latter, gråt og fortviling, tok storesøster Berit på seg å ha Alpha hjå seg. Eg fekk konsentrert meg om Ekko. Av og til har eg tenkt på koss livet ville vore om ikkje Alpha hadde reist til eigaren den gongen...
Eit er i alle fall sikkert: eg hadde neppe møtt den flotte treningsgjengen eg møtte gjennom Siddis hundeskole og bruksgruppa i retrieverklubben.

Ulveblikk? Hundeblikk?

2010-07-21T23:45:00.000+02:00

Vi er i gang igjen

2010-07-21T20:13:00.000+02:00

Skal seie tida har gått fort. Eg har ikkje tatt meg tid til å blogge her på ein månad.

Dei siste tre vekene har eg skrive i Ferdaminne om ferieturen til USA. Men no er vi tilbake i trening igjen. Henta Ekko på måndag og kjørte rett til området vårt på Sviland. Her var gjengen og Ekko var i storform. Dette var kjekt! Han ville trene heile tida. Vi trente på apport. Hente og avlevere. Litt slapp avlevering, men stor iver for å hente.

I dag har vi trent saman med Marit, Jan Inge og Elisabeth. Målet mitt var å fortsetje med apporten. Halde på iveren og få til litt betre innkomstar. I tillegg skulle det trenast på buret.

Ekko fekk ny leike til drakamp i dag. Det var storveis. Han kunne gjere mykje for den :). Iveren var her framleis. Skult apport òg kjekt, men eg har slurva for mykje med å halde apporten til eg seier takk. Det blei betre, men eg er ikkje nøgd.

Buret går så det susar. Han spring inn. Eg fekk lokke og han ligg fint medan andre trenar og eg kan gå i frå han. Må trene meir på det så det blir stødig. Ikkje heilt til å stole på enno. Ekko har ikkje lyst til å ha pause. Han vil trene heile tida så her måtte det trenast litt på å vere passiv.

Vakre Bella

Heime er Ekko veldig kjælen og roleg. Han storkoste seg med å kome heim etter langtidsferie. Gata måtte overvåkast nøye. Alle luktene sjekkast ut.

Faya trener

Vakre Faya

Fart

Ekko har ballen. Faya måtte gje tapt

Punky på veg inn

Ein sundagstur til Bryne

2010-06-21T23:01:00.000+02:00

Utan hund, men med fotoapparat, reiste eg til Bryne for å møte ein gjeng som var like glad i å fotografere som eg. Eit glimt frå ka eg oppdaga gjennom linsa finn du her.

God meldetrening

2010-06-19T22:16:00.000+02:00

I dag møttest vi på Sviland. Eg forsov meg og kom ganske så heseblesande, men Silje hadde kaffi og då ordna det meste seg :).

Fokuset for tida er meldetreninga. Vi starta med at begge figurantane gira han opp med leik, så var det meldinga. Eg kjørte full melding.Ekko var gira, sprang ut til Gro og kom i flott tempo inn igjen til meg. Han storkoser seg med jaktleiken og Gro er ein veldig god figurant for han. På den andre sida var Kari L. Det var spennande å springe til henne òg. Ho gjev også alt i leiken med han, så Ekko storkoser seg :).
Vi sette meldinga inn i sjølve runderinga. Det gjekk fint heilt til hanblei så tørst at han prøvde myra. Den var det ikkje mykje vatn i, men fysj som hunden lukta! Eg tok han med til elva, men han er jo så høg at det bare er labbane som blir vaska. Då eg kommanderte sit og dekk i ein kulp såg han bare dumt på meg. Må visst lære han det.

Alle hundane (Ekko, Pia, Evita, Dea og Maja) jobba godt. Det var rett og slett ein fryd å sjå dei alle.

Etter pausen hadde Kari, Gro og eg meldetrening. Ekko var bare halvveges kobla på. Han syntes graset var mykje grønare enn alt anna. Maja og Dea jobba godt.

Ka må eg hugse til neste økt:

flytte meg framover
halde giret på hunden
godbitane må vere gode.
få, men gode slag. Slutt medan leiken er god :)

Eit lite glimt frå "hagen " min.

2010-06-16T22:38:00.000+02:00

Her er mitt vesle paradis på jord
Terrasseliv

Språkkurs - del 1

2010-06-06T22:42:00.007+02:00

Endeleg fekk eg òg med meg det berømte språkkurset til Arne i Siddis hundeskole. Fleire gonger har eg prøvd å få det med meg, men alltid la dei kursa i helger eg ikkje kunne. Men denne gongen.... Eg fekk ikkje med meg teorien på fredagen, men eg reknar med at mykje av det var kjent stoff.

Laurdagen starta med litt meir teori om ka vi kan sjå viss vi lærer oss å lese hunden. Vi fekk sjå fleire opptak av hundar i helsesituasjonar, både med menneske og dyr.
Og så var det tispene sin tur. No skulle vi opp på taket på Jærhagen og la to og to hundar møtast. Dette blei både filma og fotografert. Eg blei heilt fascinert av ei grå grand danoir tispe på 7-8 mnd. Ho såg til tider nesten ut som bambi på isen. Men med all denne kroppen, hadde ho eit godt språk og kunne lese dei andre tispene.

Vi hadde òg ein runde med at hundane fekk helse på 1 og 1 person.

Det var spennande å sjå på film og til tider i sakte kino ka som skjedde mellom hundane. Ka signal dei sendte ut, koss den andre reagerte osb. Utruleg kor stivt og stille dei går for ikkje å forstyrre den andre i snusinga i baken og andre aktuelle stader. I følge Bente så søkjer dei "inside information" ;).

Litt teori:
Hundane bruker mykje kroppen sin til å formidle. Kroppsspråket; lyd, kroppskontakt, lukt. Dei bruker språket til å samarbeide (?) (vi veit eigentleg ikkje), unngå konfliktar, fjerne/ halde unna konkurrentar, fjerne/ halde unna truande individ, fortelje at dei er venlege eller at dei vil halde avstand osb.
Dominans:
Ingen hundar er pr definisjon dominante, men det er settingen som gjer dette naudsynt: Rangordning i konkurransesituasjon (mat), rangordning blant dei som lever saman. MEN då er det ikkje snakk om menneske - dyr, bare dyr av same kjønn.
Kvelpar er underdanige i forhold til foreldre og eldre dyr (men for eit tolmod vaksne dyr har med kvelpar..)

Dempande signal:
Rolege bevegelsar, sjå bort, frys, snuse osb....

Avstandssignal:
blåse seg opp, lage lyd (knurring), vise tenner, stirre osb...

Språket til hunden kan fortelje oss om den er trygg, usikker/redd, offensiv, defensiv, ka det kan forventast at den kjem til å gjere, om den ønskjer kontakt, om den har det bra...

Aggresjon:
Ingen hundar er aggressive, men dei kan setjast i ein situasjon som gjer dei til det: Forsvar av seg sjølv, forsvar av ressursar (mat, pinne..), redsel. For å få ein redd hund til å fungere må vi setje i gang tiltak mot redsla, ikkje bare det ytre skal slik ein viss Tv-kjendis gjer. (skulle så gjerne hatt den videosnutten der C. Milan lærer hunden å gå med halen opp. Kan ein eller annan gje meg lenkja?). Faren ved bare å fjerne det ytre, til dømes knurringa når han er redd, er at angrepet kjem utan knurring neste gong.

Dette var kort. Turid Rugås har skrive veldig bra om dette. Eg skal kome tilbake til litteratur i neste innlegg for då skal eg ta for meg Ekko sine møte med ukjent hundar. Vil bare ha bileta frå Bente B. før det.

Det var ekstra spennande at vi fekk sjå alt to gonger med ulikt videokamera. Dei gongene det blei konflikt var det mest lyd og alt gjekk fort over. Filminga av møtet med menneske var òg spennande. At det så tydeleg viser kor lite/stor interesse dei har for menneske og kor mykje rart vi gjer i slike situasjonar, er eit studie verd.

Nedanfor litt situasjonar frå tispedagen på laurdagen. Eg sit på lang avstand og har ikkje god zoom så det er kanskje litt uklart når eg har forstørra det så mykje opp som det eg har gjort. PS: Bileta av hundane er i rekkefølge.

Solskinstrening med litt startdramatikk

2010-05-29T19:29:00.001+02:00

I dag var det bare May Karin og eg som kunne trene. Heldigvis har May Karin ein sprek familie så mann og son stilte som figurantar. Treningsstad var Sæland.

Først gjekk vi med hundane for å planlegge ruta. Ekko begynte brått å dra kraftig i båndet. Eg slapp han for han vel ofte å kome tilbake straks han har snust ut det som låg litt for langt borte. Denne gongen gjekk det ikkje slik. Han sprang og sprang. Var ikkje til å kome i kontakt med. Tydeleg på sporet av eit eller anna. Vi bare gjekk vidare for det er ingen vits å rope på ein slik tornado. Omsider var han i kontaktmodus og eg fekk han inn. På veg tilbake la han seg brått rett ned. Ville ikkje gå vidare. Det verka som om han hadde vondt bak. Vi undersøkte labbane, men fekk ikkje røre han bak. Brått begynte han å kaste opp. Hadde han blitt bitt av ein orm? Merkeleg når ein tenkjer på tempoet han spurta rundt med. Molly hadde ein kapsel med tablettar på seg, så vi gav han eit par av dei for å vere på den sikre sida.
Etter ei stund fekk eg han med meg. Han halta litt, men det såg ut til å gå over. Eg konkluderte med at det var hoftene som hadde trøbla litt for han. Det var langt tilbake til bilen og han strevde litt med å gå inni.

Vi trente med Molly først slik at Ekko fekk kvile.

Ekko skulle trene med lausbitt. Figurantane var instruert i koss dei skulle gå fram med leik og godbit.
Første slag gjekk fint. Han kom inn med bittet, sprang fint ut og leika med fryd. Slag to likeeins. Slag tre: fint ut, men slapp bittet nokre meter frå figurant. Ingen premie. Blei sendt over på neste side. Nå tok eg påveknad for å vere på den sikre sida. Gjekk veldig bra.
Tok påverknad på slag 5 òg. Her gjekk alt greit fram til han skulle vise figurant. Då tok han meg med på ein tøysetur i staden. Ingen premie.
Slag 6 trengte han oppmuntring for å kome heilt inn med bittet, men elles gjekk det fint. Slag 7 kom han tilbake utan bitt. Sprang flott på slag 8, men var tydeleg trøytt. Slag 9 gjekk kjempefint. Han skulle opp ein bratt bakke med lausbittet til meg og var tydeleg pest. Fann figurant og leika bra. Premien var eit bad i elva :)

Andre økt fekk han bruke flying. Vi tenkte litt på at han faktisk hadde fått motgift i form av tablettar og var litt slapp. Men det viste ikkje på flyingen. Han er ein fryd å sjå på der han arbeider seg framover.

Ei fin treningsøkt der vi ikkje såg meir til smertene.

Etter det har eg olja halve terrassen og skal no begynne med alt kontorarbeidet som ventar.

Vi er i live

2010-05-26T23:04:00.000+02:00

Det er ganske så taust frå meg for tida, men vi er altså framleis i live. Dagane er bare i travlaste laget slik dei er på denne tida av året. Vi bruker fritida til turgåing, har vore ute på reise osb. Ekko er kjekk og grei å ha med seg rundt i kring. Han har stadig positive opplevingar i møte med andre hundar (jadå, der er nokre negative òg).

Eg les bloggar og ser at det skjer litt rundt i kring. Godt er det. Og så er eg litt valpesjuk, men det skal eg ikkje gjere noko med. No har eg endeleg fått det godt i hundelivet: Ein grei hund med passe oppseding, ein som taklar å vere aleine mykje osb. Men må innrømme at då eg las om denne koblinga blei eg litt dårleg... http://www.hayabusas.se/planerade_valpar.html

Ein liten curly.. for ei lukke det ville vore. Men mi tid kjem nok ein gong.

Rundering med figurantfokus

2010-05-09T16:14:00.000+02:00

Så var det den første laurdagen etter kurset. Vi skulle prøve ut det vi hadde lært. Ikkje bare lett å hugse alle dei detaljane vi hadde fått tips om.
Denne laurdagen var vi 8 stykk så vi delte oss i to slik at alle kunne få to økter. Eg var opptatt av figurantarbeidet og meldetreninga og ville ha med meg Marina og May Karin som figurantar. I tillegg til dei, blei Kari L med oss. Vi fekk tildelt eit "nytt" område på Sviland. Spennande og det fungerte godt for hundane våre.

1.økt var det å repetere meldinga. Først frå meg og rett i leik, så mellomstasjon, så frå figurant via meg og så heile. Ekko storkoste seg. Figurantane May Karin og Marina gav alt så det var så her var det fryd. Vi såg at han likte blandingen jakt og drakamp. Då May Karin velta seg i graset og han måtte hoppe over henne for å få tak i leika, var han heilt yr av glede. Å springe ut til figuranten var kjempekjekt.

2.økt var det enkeltslag med melding. Nå gjekk Kari inn for Marina. Då skjedde det noko som overraska meg. Ekko gav alt i leik hjå May Karin og ville bare ha godbitar hjå Kari. Kan det vere fordi han ikkje hadde leika med henne før? Kanskje eg må varme han litt opp påå figurantane? Han var tydeleg meir ivrig etter å springe ut der May Karin var. Han leika litt på slutten hjå Kari, men ikkje med same iver. Altså må eg prøve det igjen og la Kari få leike med han før vi startar runderinga.

Sidan vi var fire, lagde vi oss eit system der den som nettopp hadde hatt hunden ute skulle vere på midtlina og medan vi venta på at midtlinegeneralen kom, la vi oss ut og så korrigerte bare den på midtlina når ho kom. Blei veldig effektivt og fungerte veldig bra. Det hjelpte nok at vi hadde hatt ein times briefing på førehand om ka dei enkelte ønskte seg ut av treninga si.

Det mest fantastiske denne dagen var at vi sveitta i sola. For første gong var det godt å vere på Sviland UTAN stillongs ;)

Ein nydeleg fredag ved havet.

2010-05-09T15:57:00.000+02:00

Torhild med Era, Silje med Pia og Selma og eg med Ekko møttest på parkeringsplassen ved Aleksander Kielland monumentet (Brutt lenke) for å nyte finveret et fredags ettermiddag. Eg lar bileta fortelje kor deilig vi hadde det.

Spor og slalomtrening

2010-05-09T15:43:00.000+02:00

På måndag var det brukshundstrening på området. Eg starta med å legge eit spor for Ekko på ca 400 m. Vi hadde fordelt området mellom oss for vi var fleire som ville gå spor denne kvelden.

Mens sporet godgjorde seg, trente vi slalom og hopp. I tillegg hadde eg nokre eksplosive startar på Ekko. Han er blitt flink til å sitje på nåler og vente på kommandoen "kom".

I slalom har han gjort store framsteg. Det er enklare å gjere fleire pinnar utan å tulle. Eg prøvde å setje saman litt hopp og slalom. Då blei han så ivrig at det blei annan kvar pinne i slalomet. Må nok trene på det òg.

Sporet gjekk til tider i fortaste laget og han hadde eit avhopp der eit dyrespor fenga litt for mykje. Tok seg godt inn igjen og fortsette veldig bra. På slutten hamna han litt påsida av sporet. Han såg ein joghurtboks. Den hadde eg òg sett då eg gjekk sporet og eg hadde tenkt. "alt folk legg frå seg i naturen". No såg eg at det nok var ein slutt på eit spor for det var sløyfer i nærleiken og dei var ikkje mine :). Fekk Ekko til å legge boksen ned igjen og vi vandra vidare. Og rett nok, nede i skogen høyrte vi nasen til Era. Sporet mitt hadde altså kryssa Torhild og sluttane låg like i nærleiken av kvarandre. Heldigvis såg ikkje dette ut til å bry Era. Altså fekk vi oss ein lite planlagt sporkryssing.

Rallylydnad og runderingskurs

2010-05-09T15:24:00.000+02:00

For vel ei veke sidan, sette Arne oss i sving med rallylydnad på aktiviseringskurset. Det var kjempegøy! Vi fekk litt tid til å øve på ulike postar og så var det i gang. Ein ekvipasje om gangen skulle til pers og Arne tok tida. Eg bestemte meg for at Ekko skulle gå utan band. Det gjekk fint. Du kan sjå ein filmsnutt av oss i bloggen til Elisabeth. Trener gjerne meir rallylydnad

Runderingskurs

Tone Larsen i Norske redningshundar stilt opp for å gje oss tips og råd i treninga i år òg. Eg fekk ikkje med meg heile laurdagen, men forstod at dei var både slitne og fulle av innrtykk etter ein lang dag. Sundagen var Ekko og eg heilt klar til å delta heile dagen.

Eg hadde bestemt meg for å trene på melding. På laurdagen gjorde han heldigvis alle feila han av og til gjer. Stoppa på veg inn med meldingen, slapp lausbittet før han kom fram, verka lite interessert i å springe ut til figurant osb. Tone meinte at forsterkinga/premien var for dårleg. Altså måtte vi arbeide med figurant.

Eg har tidlegare sett at Ekko vil leike dei to første gongene og etterpå er det godbitar. Den leiken vi har hatt, har vore drakamp. No prøvde vi på jaktleik. Det var tingen. Han blei skikkeleg gira og ville ut til figuranten om igjen og om igjen. Figurantane blei skikkeleg peste for Ekko er kjapp så det krevde ein del av dei å unngå at han fekk tak på leika.

Etter leikeøkta trente vi på sjølve meldinga. Først frå meg med lausbittet i munnen ut til figurant for leik, Så blei han plassert på ein mellomstasjonmellom meg og figurant, fekk lausbittet i munnen, blei kalla inn og sendt ut til figurant for leik. Så frå figurant med lausbittet inn til meg og ut i leik. Og til slutt heile. Då såg vi tydeleg at den siste lenkja der han ventar på "vis" og spring ut er den han er heitast på. Eg må trene vidare på å gjere dei andre elementa endå sterkare.

Eg jobba i to økter på denne måten. Det var tydeleg at Ekko blei trøytt av så mykje intenst arbeid. Men så kjekt det var å sjå iveren han hadde etter å få leike. Marina var ganske så sliten på slutten :)

Eg oversåg at han ikkje sette seg då han kom inn med bittet. Det viktigaste var å halde på iveren etter å kome ut til figurant igjen.

Dei andre hadde ulike ting dei ville ha fokus på. Framdrift, unngå spor, få fokus osb. Det var spennande å sjå hundane arbeide med god rettleiing frå Tone.

Vi lærte òg ein del om det å vere skjulte figurantar. Legge oss flate. La hundane krype og klatre på oss, stele frå oss osb. rett og slett vere meir aktive figurantar.

Kira syns dette er så kjekt at ho ikkje greier å stå i ro på linja. Ho vil ut! Og har litt av ein fart når ho set i gang.

Hestehov i skogen.

Scotty og Anne Lise. Med Scotty leika ein figurant på førehand og så stakk begge figurantane. Det fekk han gira.

Maja jobba godt denne helga. Og det gjorde figurantane hennar òg. Dei måtte ut på lange turar før dei fekk legge seg på post. Her var det viktigast å unngå sporoppsøk.

Å bli sliten

2010-05-03T12:09:00.000+02:00

Torsdag var det aktivitetskurs med freestyle, i helga runderingskurs. Eg skal skrive om begge deler, men har lyst å lufte nokre tankar eg filosoferte litt over på sundagskvelden.

På sundag låg Ekko og sov tungt frå vi kom heim etter runderingskurset. Det han hadde opplevde denne dagen var:
Kort tissetur om morgonen, leik og snusetur 1/2t før han skulle i ilden 1. gong. Det han fekk oppleve då var leik med figurantar, drill på melding i ca 20 min. Så var det inn i bilen igjen. Der var han fleire timar. Så kom det ein ny økt som var lik den første. Etter den fekk han trene på å ligge i bilen medan eg sat ved sida av han ei lita stund.
Vi reiste dit kl 0930 og kom heim 1730. Og altså, etter det sov Ekko tungt resten av kvelden.

Ofte har eg dårleg samvit for no har han måtta vere lenge i bilen/ no har han brukt seg for lite osb. Men han søv ikkje så tungt etter at vi har vore på lang gå tur/ springe fritt tur. Det var tydeleg kor slitsomt det er å arbeide med hjernen i staden for labbane. Springe fritt turen, lange spaserturar med oss er altså mest for at hunden skal holde forma og få trim (noko han treng!), men det hjelper nok ikkje så mykje viss ein vil slite dei mentalt ut. Sjølvsagt blir dei slitne av ein lang tur, men tar du den ofte, får dei bare betre kondisjon og er mindre slitne.
Eg er altså usikker på om dei fleste hundane må springe frå seg for å få treningsfokus, eller om det er vi som har lært dei opp til det? Har det meir med forventningane vi gjev dei når dei hoppar ut av bilen og evt ser andre hundar samstundes? Meiner vi at hunden skal starte dagen med å springe mykje før vi kan forvente ro og kontakt i heimen? Eller meiner vi at det er sjølvsagt at kvardagslydnaden skal vere på plass same kor mykje eller lite han har sprunge frå seg? Viss vi meiner det siste, kan vi kanskje trene opp det same i andre situasjonar òg.

GPS-sporet med nokre utfordringar

2010-04-27T23:17:00.000+02:00

På laurdag var det strålande sol og 6 damer hadde tatt med seg hundane for å spore dei litt på Dale.

Eg hadde heldigvis hugsa GPS-en slik at eg hadde ein sjanse til å lese sporet etterpå.
Sporet blei på ca 850 m. (Rødt: Det sporet eg gjekk. Gult: Det sporet Ekko og eg gjekk) og tok 22 minutt å gå.

Det var eit stykke å gå til sporstart. Vi gjekk forbi fleire andre spor, møtte hundar på veg tilbake etter sine spor. Men Ekko var heilt uinteressert. Heilt til han slo mot høgre. Og heilt rett, det var vår sporstart. Imponerande. Eg må sjekke det meir ut. Var det tilfeldig eller er han så sikker?

Starttempoet var i høgaste laget. Vi hadde fått eit tips om at Anne Lise og Scotty hadde kryssa sporet vårt. Og der såg eg blodflekkar (dei gjekk blodspor). Då spora Ekko av og blei blodhund. Dette sporet ville han finne!. Det var å hanke han inn, få tilbake fokus og få han inn på vårt spor. Heldigvis hadde eg stått i ro der han starta villsporet så det var bare å peke i bakken så var han i gang igjen.

Han gjekk ein del med nasen i bakken, men det var ein del overvèr kunne eg sjå. Han tok rett og slett snarvegar for å gå inn på sporet lenger framme. Han hoppa over nokre svingar. Kanskje det eg får igjen av å ha ein runderingshund: Der skal han jo bruke overvèret.

Vel halvveges mista eg lina og han fekk eit forsprang. Det var tydeleg i eit område det hadde gått dyr for no var nasen i bakken og farten høg. Og det var ikkje i mitt spor... Eg fekk han inn til meg. Sette meg ned og fekk roe han. Då var han ikkje vanskeleg å få på sporet igjen. Etter det gjekk han stødig. Han gjekk til og med ut på luresporet mitt (eg måtte tisse undervegs då eg la sporet). Skjønte at dette sporet ikkje gjekk vidare og kom tilbake for å fortsetje sporet. resten gjekk glatt.

Så ka har eg å jobbe vidare med?

farten i sporet varierar for mykje
overvèr
komme seg rett inn på sporet (dette lukkast han med og eg vil sjekke om det er tilfeldig.)

Vi ventar på at sporet skal bli gamalt nok.

Kaffi og ein god prat

På tide å gå sporet meiner Anne Lise og Kari. Evita er i alle fall klar.

Kari og Dea er klar

Litt oppdatering.

2010-04-18T21:57:00.003+02:00

Vi har trent i det siste sjølv om det bare ser ut som om eg har sett på kvelpar.

Dette får bli ei oppsummering og litt blikk på treninga.

Måndagstreningane:

Meldetrening. Ekko jobbar godt, men har for sakte tempo frå funn og inn til eigar. Han kan prestere å tisse på turen, snuse litt, men han er heile tida klar over at han må ha med seg lausbittet. Eg må arbeide med farten i den delen og utgangsstillingen.

Slalåm. Han greier fleire om eg brukar fingeren som target, men tar eg den vekk har han tendens til å hoppe over eit par på vegen. Her må eg nok jobbe meir i detaljane. Spesielt kor og når eg premierar.

Hopp: Ekko hoppar med fryd. Eg må arbeide med avleveringa av godbit slik at ikkje det siste hoppet blir skrått inn mot meg. Han hoppa òg gjennom ein rokkering, men syns de tvar like greit å hoppe over den :)

Spor: Eg la ut eit langt spor på Sviland sist måndag. Det fekk ligge vel ein time før vi drog avgarde. Ekko var ivrig frå han skjønte ka vi var på veg til så her var det ein som ikkje var så veldig interessert i å vente på meg... God, men litt for ivrig start. Fulgte spora mine fint. Ser etterkvart ut som om han går på sida av sporet. Kom utav det i blant, men då blei nasen høg og han kom seg fort på sporet igjen. Han verkar til tider ganske så vimsete at eg lurer på om det er mitt spor, men han er tydeleg ikkje i tvil.

Vi møtte ein av redningshundane midt i sporet. Koss går dette tenkte eg. Dei snuste på kvarandre og Ekko kom tilbake til meg og fortsette å spora. Kjempebra. Han rota då vi skulle gå langs ein veg (her hadde det gått hundar før oss), men fann fort fram til kor vi skulle inn i skogen igjen. Fann enkelt slutten, men heile det siste stykket gjekk han eit stykke ved sida av sporet utan å verke forvirra av det.

Med sportreninga er det å jobbe meir med fart og nasen i sporet. Sjølv om eg ikkje kan ta han på å virre seg vekk. Han verkar sikker på seg sjølv :)

Laurdagen:

Rundering: Ekko har fin fart, kryssar fint og har driv framover. No er det arbeidet med detaljane, dvs lausbittet som må til. Og det går ganske greit framover. Løypa vi laga denne gongen med skikkeleg sving i, dvs at hunden måtte to gonger ut på same side. Det tok dei greit alle. Ekko var ikkje spesielt fokusert på lausbittet denne gongen så etter 3 slag stoppa vi og fortsette med flying.

---

Her er litt frå andre si trening. Eg kommenterer til det eg ser på bileta.

Først ut er Scotty. Elisabeth spring med Scotty. Han har fin kontakt med henne (ho har godbit i handa). Ka Anne Lise gjer med den handa ho har rett ut, veit eg ikkje heilt. Ser ut som om ho vil gje han eit ekstra hinder/ bjelke å gå på?

Ivrig i hoppet og flott over, men trenger litt ryggen som hjelp tilå sparke frå til nedslaget.

Dette kan bli ei flott øving, Anne Lise, men koffor den handa? Kjem ikkje den bare til å forvirre han? Er spent på ideen bak.

Silje og Pia jobba med slalåm. Då eg såg på bileta, gjekk der eit lite lys opp for meg. Slik går Ekko òg. Sjå på Pia. Ho har aldri blikket framover mot neste hinder, men mot Silje. Her er det ei som ventar godtbit/ støtte og oppmuntring på vegen. Både Silje og eg må nok gjere noko med premieringa.

Torhild og Era. Her er det tydeleg ka som skjer når vi ikkje får premiert framover, men hunden forventar å få det hjå matmor. Eigentleg øydelegg det heile hoppet hennar. Det blir betre når Torhild byrjar å kaste godbiten framover.

Bella møter Selma

2010-04-15T18:37:00.000+02:00

På måndag dukka Elisabeth opp med den vesle isbjørnungen sin (islandsk fårehund). Og for ein vakker hund! Vi smelta heile gjengen. Her er møtet mellom Bella og bulldogen Selma :).

Eg har prøvd å vere streng, men det var så mange eg skulle ha vist. Her kjem i alle fall ein del...

Hei, eg heiter Bella

Eg tar fart og kanskje kjem feita?

Oooppss - ho kom jo!

Ho var nå ganske søt

Ka heiter du?

Eg har det kjekt!

I farta

Komme du?

Eit kyss til deg

Og ein klem frå Selma

Nå er eg blitt ganske så tøff !

Selma og Vicky

2010-04-05T21:02:00.000+02:00

Selma (snart 7 mnd) og Vicky (12 veker) fekk kose seg på området før vi andre begynte å trene. Eg greidde ikkje å velge med hard hand så her kjem det mange bilete av ein engelsk bulldog og ein welsh springer spaniel. Ikkje alle er like store blinkskot, men at hundane hadde det kjekt er vel ingen i tvil om :).

Trening på detaljar.

2010-04-01T12:42:00.001+02:00

Måndag var Kari, Silje, Torhild og eg treninggsklare igjen. Eg måtte jobbe med baklengskjeding for det har eg slurva ein del med. Og så sjekke ut om kommandoane er på plass.

På plass, fot, snurr (venstre), bukk går veldig bra å setje saman. Flat dekk der eg skal gå over han går fint heime, men blei for vanskeeg ute (enno). Slalom/ åttetal liker han ikkje. Kan det vere at han såvidt får det til under mine korte bein :)? Å setje fleire av dei saman før han får godbiten på slutten går stort sett greit. Eg må bare tenke ut rekkefølge.

Så var det kommando. Kan hunden sit eller det noko han gjer automatisk når han kjem inn til meg? Ekko var ganske stødig på dei ulike kommandoane, men han liker ikkje å ta dei på avstand. Då vil han bort til matmor.

Pia syns baklengskjeding var kjedeleg så ho sette seg i ein stol for å få poeng for det. Det såg faktisk ut som om ho hadde tenkt å ta for seg dei fleste stolane for å vise triksa sine :).

Det er herleg å trene når det ikkje er snø, vi kan ha joggesko på og det er lyst ute. Etter påske kan vi nok tenkje på å flytte til retrieverklubben sitt område igjen. Gler meg til det.

GOD PÅSKE!

På sporet

2010-03-27T15:15:00.000+01:00

Stod opp til kvite skyer og blå himmel. Kjempestart på påskedagane. Det er vår i lufta. Og vår på bakken.
Vi var 4 som møtte på Dale for å trene spor. Ekko hadde ikkje gått spor i 2010 så eg var spent på korleis dette ville gå.

Eg gjekk sjølv sporet til Ekko. Sidan eg var usikker på korleis det ville gå, hengte eg opp merke ved nokre av vinklane. Eg la to-tre godbitdepot undervegs.

På veg ut for å legge sporet fortalte Kari at ho hadde lagt pinnespor. Hm, tenkte eg, Ekko må jo lære den ein gong han òg. Tok difor opp eit par pinnar og la i sporet. Hadde ingen forventning til dei, men tenkte det kunne vere interessant å sjå.

Det første sporet blei langt. Underlaget litt variert, men ein del granskogsbotn og område med fjorårsgamalt gras. På slutten plasserer eg ein plastboks med godbitar. Den får lokk og blir gøymt. Eg markerer plassen med doble sløyfer.

Eg gjekk eit spor til. Denne gongen måtte eg krysse vegen, sjølv om eg hadde lova Torhild at eg ikkje skulle gjere det. Var spent på om eg kryssa sporet hennar, men tok sjansen for det var ikkje muleg å komme innover i den tette granskogen. Det første som møtte meg på den andre sida av vegen, var ei steinrøys. Og den var ikkje enkel å passere. Eg hoppa rundt på steinane for å finne ein lett måte å kome vidare. Gav litt opp, men akte meg ned slik at eg kom meg ned på bakkenivå igjen. Gjekk vidare ned til sjøen, eit stykke langs den og så inn i skogen igjen.

Då eg kom tilbake til bilane, hadde damene sett seg i sola med kaffien. Pratet gjekk livleg. Det eine hundeproblemet etter det andre blei lufta og gleda over alt vi fekk til likeeins.

Ca 1 1/2 time etter at sporet var lagt, skulle vi gå det. Ekko såg ekstra glad ut då eg tok fram langlina og vi begynte å gå. At Dea gjekk like i nærleiken var uinteressant, han skulle på jobb. Eg sette han på sporet og han gjekk kjempebra. Litt fort i starten, men roa seg fort. Første pinne blei markert med ekstra snusing. Eg skrytte av han før han gjekk vidare. Godbitdepotet (litt kylling) var vellukka. Det fekk han til å setje nasen skikkeleg i bakken på nytt. Han hadde eit par gonger der han gjekk for langt unna sporet, men kom seg fort innpå. Var merkebåndet mitt plassert så lågt at han rakk opp til det, markerte han det òg :).

Dette første sporet var godt. Kan trekkast for nokre sidesprang (som eg kanskje hadde fulgt om eg ikkje visste vegen), men holdt jamn fart og verka trygg på det han gjorde.

Spor 2.

I gang som sist. Reagerte då sporet stoppa ved inngangen til tett skog. Eg hadde virra lit rundt og det gjorde han òg. Kryssa fint vegen og kom til steinrøysa.

Han virra rundt. Nasen gjekk høgt. Jo her lukta det matmor, men korleis skulle han greie denne? Han prøvde å gå rundt, men då mista han lukta. Kom tilbake og begynte å klynke. Dette var ikkje enkelt. Steinane var store og i utgangspunktet greie å kome seg oppå, men det var langt ned og vanskeleg å forsere. Det endte med at eg klatra opp på første stein og sette meg på rompa for så forsiktig å heise meg ned. Ekko bjeffa. Dette likte han ikkje. Men no fann han vegen rundt røysa og utan hjelpa mi fann han sporet mitt på andre sida. Då var det bare for meg å henge meg på igjen. Resten av sporet gjekk veldig bra. Han fulgte godt sporet mitt og fann premien.

Då spora var ferdig, gjekk eg og sette meg i sola. Ekko la seg ned i graset. Dei andre kom òg. Silje trente Selma på å vere i nærleiken av Ekko og Ekko trente på å vere nær Selma. Alt var ein strålande dag. Så kom det ein "kjekkas" med ei stor tispe. Han spurte om hundane kunne helse. "Nei," sa eg. "Han liker ikkje ukjente hundar". "Ho kan få helse på Selma," sa Silje. Men her var det ingen respekt for det eg sa. Hunden måtte jo sosialiserast (Ekko altså) så han og hunden kom rett på. Og Ekko gjekk til angrep. Eg fekk Ekko med meg, sette meg ned å roa han. Då fekk eg beskjed om at det var litt av ein utrygg hund eg hadde, for det var heilt unaturleg at han hadde reagert slik på ei tispe (visstnok veldig trygg. Hm. Ho bjeffa på menneske...). Så den hunden min var visst heilt uvanleg. Og eg skulle ikkje ta han til meg og trøyste han ( gje han godbitar). Skulle snakke hardt til å han og sette han til rette. Eg tenkte at det var best å tie. Han sette seg ned og fortalte at han visste det meste om hundeoppseding. Han hadde hatt hund i 30 år. Utan å registrere at det kun var Torhild som snakka med han. Vi andre var tause. Kanskje mannen trengte litt sosialisering? Ja, ja. Kjenner at han øydela litt humøret mitt akkurat der og då.

Ei skikkeleg meldetreningsøkt.

2010-03-21T12:16:00.002+01:00

Vi var 4 ekvipasjar som møtte på Skjæveland denne laurdagen. Marina&Kira, Gro Anita&Sita, Kari&Evita og oss. Det var is igjen på skogsvegane så til tider var dei vanskelege å gå på, men i skogen var det bart og fint. I følge hundane var det mange deilige rådyrlukter som kom fram.

Vi starta med å ta for oss kvar enkelt hund og ka vi ville at den enkelte skulle trene på. Etter å ha sett på dei ulike løypene, bestemte vi oss for ei kortløype (der var vegen nesten bar) og heller kjøre fleire økter.

Kira skulle trene på å krysse midtlina utan å stoppe. Marina var usikker på om ho hadde forstått ka jobben hennar var. Men det hadde ho. Det er vel første gongen eg har møtt ei så konsentrert og taus Kira. Ein fryd å oppleve der ho jobba stille og effektivt. Det einaste Marina trengte var å stå med nasen i den retningen ho ville ha henne. Eit kjempeframskritt!

Sita skulle nå ikkje vere dårlegare så ho beviste at ho ikkje trengte innkallling mellom funna, men kunne kome av seg sjølv.

Evita er det mest drevne av hundane. Ho jobba òg godt og fekk æra av å vere fotomodellen i dag. Sjå fryden der ho er på veg tilbake til matmor med meldinga om funn!

Ekko skulle i første runde først ha direkte i funn, så eit blindslag og deretter skulle resten vere slag med lausbittmelding. Her gjeld det å gje vel mange utfordringar på ein gong ;). Eg burde kanskje ha sjekka kanalen han hadde skrudd på, før eg gav så mange oppgåver, men men. Første slag går fint, men med litt lite engasjement i farta ut. Blindslaget er minimalt. Han gidd ikkje springe ut meir enn maks 10 meter før han kjem inn igjen. Resten går greit. Han hentar melding, kjem inn og viser funn.

Etter pausen blir alle slaga med melding. Dette går fint, men det er tydeleg at han er trøytt på slutten. Må på siste slaget lokkast inn for då heng tunga ut ved sida av lausbittet. Sakna litt av tenninga i dag, men meldetreninga som var hovudpoenget, gjekk mykje betre enn venta. Han auka frå 2 lausbittmeldingar som han har hatt tidlegare på ei økt, til 7. Så no blir det drilling på detaljane i meldinga og trening med full melding framover.

Etter treninga, gjekk Gro Anita og eg ein liten tur med hundane våre. Dei likte å springe etter kvarandre med pinnar, men var tydeleg trøytte etter arbeidet så det var korte økter med full fart og deretter roleg gange. Litt bading fekk dei med seg. Vi oppdaga kor mykje skitnare det var i bilen no når snøen forsvinn. Sorpe og sand i pels og labbar. Men våren er nå ein fryd for det :)

Vakre hundar

Endeleg trening igjen

2010-03-14T18:16:00.000+01:00

Det har blitt lite trening på Ekko og meg. Ikkje hans feil akkurat, men matmora har vore sliten og trøytt etter lange med jobb og tobeinte forpliktingar.

Trøytt fekk eg pakka hund, godbitar og meg sjølv i bilen. Her skulle det rundereast. På vegen mot Sviland, begynte eg å få kalde føter. Ein ting var å kjøre her på skikkeleg vinterføre, men dette var høg slush med is under. Opp kom eg og der var dei andre parkert ganske så kronglete så her trengtes både tenking og samarbeid for at alle skulle greie å snu og setje snuten heimover etterkvart.

Ekko var hund nummer 3 ut. Etter oppvarminga var han klar. Dei to første skulle vere enkeltslag med lausbitt. På første tok han den, men prøvde på ein liten lurevariant: Snu ryggen til figurant for så å sjå ut som om han var tilbake og skulle ha premie. Forstod at her måtte det alvor til og kom fint inn, avleverte og ut i høgt tempo.
På slag nr 2 gjorde han litt av same feil som sist. Hentar lausbittet og tar det med seg inn, men vil forbi og over på andre sida (flying). Blir ropt inn for eg ser ka han har tenkt. Resten av slaget går fint. Etterkvart må eg trene meir på utgangsstillingen ved avlevering.

Resten av slaga var flying. Farten er kjempefin, han er ivrig, har driv framover og krysser meg nære.

På nest siste slaget vil eg ha blindslag. Kari får beskjed om å kome seg langt vekk. Over elva og ut på vegen. Erfaringa tilseier at ho ikkje kan kome til midtlina for det oppdagar Ekko og melder på henne der. Då vi får melding om at ho er langt borte, blir han sendt frå Jan Inge og krysser fint over leiter innover, men så ser Gro (som er midtlinesjef) at han har driv bakover i sporet til Kari. Eg roper han då inn og han blir sendt over til Jan Inge som er nære. No er han så sliten at han stopper på midtlina for å drikke.

Då han var ferdig møtte vi vesle Vicky til Marit og Jan Inge. Det var heilt greit for Ekko at ho stod og snuste på han, men ho måtte halde seg unna leika hans :). Blir spennande å sjå utviklinga på den søte spanielen der.

Vi greidde å finne måtar å snu bilane på så alle kom seg ut og alle kunne kjøre nøgde heim.

Mitt sosiale dyr og litt dårleg samvit...

2010-02-28T10:42:00.000+01:00

Ferielivet er over. Vi har ikkje trent på noko fornuftig. Bare hatt det godt. Ekko elskar desse sosiale dagane der han blir kost med, "leikeplassen" er rett utanfor døra, han får ønske folk god morgon, sjå til at alle legg seg om kvelden osb. Gode dagar altså. Han forkortar til og med morgonturen for ikkje å gå glipp av det sosial liv. Straks han har gjort sitt fornødne, vil han snu og gå heim igjen.

Eg har sett kor trøytt han kan bli av søk i hagen når eg gøymer godbitane grundig i snøen. Det saman med skikkeleg drakamp får han til å slokne inne.

Arne har snakka om at hundane lærer ka som er lov og ikkje. Og at dei ikkje gjer det ulovlege, sjølv om vi ikkje er der. Eg har erfart at det som er lært i hundebarndommen sit klistra. Hemsen har vore ulovleg område for Ekko. Tidlegare stod det anten ei eske eller to stolar som skulle hindre han i å kome opp. No finnes det ingen hindring. Men i Ekko sitt hovud er det hindring. Han tør ta framlabbane opp til 3. trinn, men baklabbane må stå klistra i golvet. Han står til og med og grin når eg er der oppe og seier at han kan kome opp. Aldri i livet. Desse trinna er farlege. Eg må kome ned. Eigentleg ganske greit, for der er hula til ungdommen. Men morsomt å sjå på kor sterk den usynlege grensa er.

Bileta er frå då han oppdaga at det skjedde noko på taket og at det kunne kome snøballar derifrå. Tenk at vi måtte på taket og måke snø i Bergen! Har gjort det på hyttetak i snørike område før, men på hustak i Bergen?! Ein merkeleg vinter.

Eg må vel setje meg ned og tenkje litt klart over ka eg vil trene på i mars månad. I bruks er det meir eller mindre klart, men i forhold til hjernetrimmen elles.... Trur eg skal vere den som filmar på torsdag :) når alle dei andre viser programma sine. Vi blei utfordra av Arne til å baklengskjede nokre øvingar. Og det har eg altså ikkje gjort. Hm.

Ferie er ikkje det verste eg har

2010-02-23T15:27:00.000+01:00

Matmor og eg er på ferie. Eg hadde tenkt at det skulle bety full fart og mykje trening, men eg trur eg har tatt feil. Matmor driv på med sånn flytte snø greier. Ikkje spennande i det heile. Eg vil at ho skal kaste ball og triltar ballen til henne heile tida. Heldigvis skjønar ho det og kastar den, men ho blir liksom ikkje med i leiken heile tida. Kjedeligt!

Eg vekkjer henne tidleg for eg syns vi skal vere klar når dei andre står opp. Dei er der jo bare bittelitt før dei går ut dørene. Ho har visst begynt å lure på om eg er ein ekte hund. Ikkje veit eg, men det eg veit er at eg er spesiell. Spesielt vakker, spesielt snill, spesielt dyktig ... ja spesiell.

Av og til gøymer matmor ballen, men eg finn den alltid. Er litt høg snø å arbeide i, men ganske behagelig å tisse i. Treng ikkje løfte labben ein gong.

Eg syns eg luktar ballen

Eg fann han!

Eg blir litt yr av snøen meiner ei. Eg skjønar ikkje koss det går ann å ikkje vere yr. Det er jo så kjekt å hoppe, dra, grave og bråke rundt i dette mjuke. Og så godt som det luktar overalt!

Kom å sjå! Eg trur eg såg noko grønt.

I går måka matmor 2 gonger her og i dag såg det sånn ut. Eg syns det er bra at bilen blir innesnødd. Då må vi jo vere her lenge!

Eg trur ikkje vi kjem til å ha eit nummer på aktivitetskurset. Matmor gidd ingenting. Når vi ikkje er ute, vil ho lese. Eg ligg klar, men ka hjelper det når ho bare seier "så søt du er" og les vidare.

Er Ekko ein hund?

2010-02-22T09:46:00.000+01:00

Ekko og eg har litt ferie. Det betyr tidleg opp, meiner Ekko. Vi kan jo ikkje gå glipp av ein dag saman. Matmor er ikkje heilt einig, men gjer seg etterkvart. Og det er medan eg ligg der og halvsøv eg har begynt å undre meg på om Ekko er ein hund, eller ein unge i hundeklede. Han oppfører seg i blant som ein unge. Til dømes når eg ikkje opnar døra fort nok eller han vil noko anna enn meg, då står han og trampar med framlabbane. Heilt likt ein unge som trampar med beina for å få viljen sin. Hjelper ikkje det, både trampar han og smågrin.... Og som ungar flest likar han å sove i telt (stoff-buret).

Ellers så har eg begynt å gruble litt over ka som skal vere vårt nummer på aktivitetkurset neste torsdag, men har vel ikkje konkludert. med noko. Treninga er litt hopp og sprett for tida. I går brukte vi tid på å leike i snøen, men fekk trent litt på flat dekk med store forstyrringar. Medan vi trente stod dei beste tobeinte venene hans og laga lydar, ropte på han osv. Først sprang han bort til dei, men då han skjønte at det ikkje blei premiert, greidde han faktisk å gjere det eg bad han om. Måten han tok i mot godbitane, viste at han syntes dette var ei vanskeleg øving. Flinke guten.

I dag skal vi måke snø, slappe av og gå ein tur. Kanskje det blir litt søk etter ballen i snøen.

Eg er blitt utfordra

2010-02-17T11:54:00.000+01:00

Lili (Hvite gjeterhunder) utfordra meg i går og det må eg jo ta på alvor. her er utfordringen eg fekk:

En liten utfordring:
1. Gå inn på bildemappa di"Mine bilder"
2. Velg den 4. eller 7. mappa.
3. Finn frem det 4. eller 7. bildet.
4. Sett inn bildet i et innlegg og skriv litt om det.
5. Utfordre 4 nye, legg ut en link til de du utfordrer og gi beskjed til dem.

Her er det eg fann i mappe nr 7 og bilete nr 7

Biletet tok eg ifjor sommar (ja det kan vere varmt og grønt...). Ikkje så langt frå Preikestolen/ Preikestolhytta har turistforeininga laga 3 basecamp. Denne var telt som var i trea med hengebruer mellom dei. Skikkeleg fasinerande og spennande.

Eg utfordrar:

Gro & Maja: http://grolarsen.blogspot.com/

Elisabeth & Faya: http://vardegjengen.blogspot.com/

Marit & Punky: http://tollerstemmen-marit.blogspot.com/

Anne & Thelma: http://blogg.thelma.be/#home

Viktige element i runderinga og kor er vi?

2010-02-14T15:26:00.000+01:00

Eg har nettopp lese artikkelen til Morten Egtvedt i Canis 1/10 og på bloggen . Artiklane handlar om framslag og bakslag i runderinga. Interessant. Den delen eg hengte meg opp i, og som ikkje er det direkte framslaget, er lista han laga av viktige moment i runderinga. I kursiv: kor langt er vi komne.

"Trøkk" og utholdenhet i søket. Godt trøkk, men kan vere endå meir uthaldande
En pålitelig melding. Her er vi i startfase
Figurantsikkerhet (hunden mister sjelden figuranter som den har sjansen til å finne). Førebels sikker
Hunden søker rett og langt nok ut. Langt nok ut, men ikkje alltid rett. Her har eg arbeid å gjere
Bra flying (minst mulig stopp på midtlinja under søket). Veldig god flying
God og positiv styring/kontakt med hundefører på midtlinja. Slik det har vore i det siste, er eg nøgd her
Hunden kommer rimelig kjapt på innkalling (men ikke hvis den har ferten av figurant). Ok her òg

Denne lista er viktig og vi må ikkje gløyme den i jakta på det perfekte framslaget i følge Morten.

Her bryt han opp eit perfekt runderingsslag i fleire deler (Ekko i kursiv denne gongen òg):

Hunden bør søke minst 50 m rett ut (gjerne litt på skrå framover i tillegg) Vi er nok litt ustabile i kor langt ut vi går, men eg trur han vil gjere det. Bør kanskje begynne å bli meir merksam på avstanden. Han kan bli for langt på skrå for han greier ikkje heilt å vinkle seg ned mot 90 grader når han passerer meg. Farten er så stor at han retter seg opp eit stykke lenger ute. Eg må finne ein måte å få dette til på.
Hunden må ikke være overdrevent sporfokusert. Her syns eg han har blitt betre. Syns han bruker meir overslaget enn nasen i bakken.
Hunden bør lete bare passe lenge på hvert utslag, og heller trekke inn mot deg rimelig snart hvis den ikke finner noe 50-70m ut (uansett om du roper eller ikke). Vi trener altfor sjeldan på blindslag. No når Ekko har fått opp iveren igjen, må eg hugse å ta det med i planlegginga
Hunden må ha en bra innkalling. Når spornasen har oppdaga dyrespor, er ikkje innkallinga den beste, men på det jamne er den bra.
Hunden må ha lært å trekke korteste vei rett inn til deg på midtlinja (ikke korteste vei inn til stien, og deretter løpe stien fram til deg). Her syns eg Ekko er flink.
Hunden bør ha en bra flying. Ekko elskar flying. Det å jobbe utan å bli avbrutt av meg er toppen :).

Mange framskritt og nokre stopp opp og ikkje la det utvikle seg altså. Punkt 1 og 3 bør eg ha fokus på i ein periode no. Ja, då saman med lausbitt-treninga. Skulle visst trent rundering fleire gonger i veka. Men det var den tida... Får ta det i det tempoet eg kjenner eg kan leve i. Då har eg det bra og då har Ekko det godt. Ei trøytt og irritert matmor er ingen god treningskompis.

Ei god arbeidsøkt

2010-02-13T20:08:00.000+01:00

I dag var det rundering på Sviland. Det var kaldt, men sol som varma. Vi var 7 ekvipasjar. Ekko og eg var siste ekvipasje.

Vi tok oss tid til å prate litt om ka vi ville før vi sette i gang. Eg kom i seinaste laget og var nok ein av grunnane til at vi kom seint i gang med sjølve runderinga. Må lære meg å ta Ekko si vimsing for å unngå bilen med i tidstabellen om morgonen.

Men tilbake til praten. Den trur eg er viktig. Den som skal vere på midtlina får nokre signal om ka folk vil, Den som skal føre hunden får satt ord på det ho tenkjer og få tips om ka ho kan gjere. Mitt mål var: 1 lausbittmelding, figurant bli passiv og Ekko kome frivillig på skrått mot meg.

Vi fekk ein god luftetur før det var vår tur. Gro skulle vere på midtlina, Charlotte og Kari M figurantar. Eg hadde gjeve frå meg 2 lausbitt for å utfordre Ekko litt. Første melding gjekk veldig bra. Hentar, kjem inn, ventar til eg har satt på han lina og gitt han melding. Skal han ha minus på noko så er det utgangsstillingen. Eg kan nok trene på det elementet.

Å starte runderinga med ein lausbittmelding har han gjort fleire gonger. No skulle han gjenta suksessen på andre slaget. Fint ut, henta bittet, sprang forbi meg og ville tydeleg vidare over på neste side. Bittet i munnen heile tida. Blei ropt inn og såg litt forvirra ut då eg ville ha han i utgangsstilling. Men det var ingen problem å springe ut til figuranten då han skjønte teikninga. For meg var dette eit godt signal på at eg må fortsetje med eit par meldingar framover.

Etter dette gjekk vi over til flying. Ekko har ein veldig god fart. Han sprang frå figurant straks denne blei passiv. Han er flink til å skråne mot meg (framdrift), men farten er så stor at han greier ikkje å vinkle seg heilt inn slik at han spring beint ut. Altså blei det nokre bakoverslag. Godt det er utfordringar framleis :).

Alt i alt er eg veldig nøgd med utviklingen.

Etter at alle var ferdig, tok vi ein pause i sola og oppsummerte ka tankar vi hadde etter denne runden. Greit å skrive ned nokre ord om ka tankar ein fekk seg.

For å verkeleg setje prikken over i-en på denne fine dagen, så fekk eg første kaffikopp på terrassen i dag. Det går mot vår.

Bileta i dag er tatt med mobilen medan eg var figurant. Og dei to siste då eg lufta Ekko før det var hans tur.

Det blir lysare!

2010-02-09T18:25:00.001+01:00

Det er så fantastisk med desse solskinsdagane. Eg får gått tur før mørkret kjem og tek oss. I dag kom eg heim kl 16 og skifta kler i ein fart. Her skulle vi ut og fotoapparatet måtte med. Vi oppdaga litt forskjellig på turen:

Vi møtte 4 ridgebackar

Og vi bur sentralt..

Det var ein hannhund som dukka opp. Dei målte kvarandre, men bestemte seg for å gå kvar sin veg. Eg turde ikkje gå nærmare for å ta biletet.

Og jula varer heilt til påske? Eller er det her nissen bur?

eller dei underjordiske?

Her kjem villdyret. Vidder er til for fart, fart, fart!

Sola lagar skugge. Klokka er 17 og lyset har tenkt å vere her ei stund til.

Bjørka solar seg og ventar på våren

Den vakraste av alle :-)

Fotballtalenta stig fram..

2010-02-05T21:06:00.000+01:00

På aktiviseringskurset trente vi shaping. Eg skulle vidareutvikle fotballspelaren Ekko, frys på musematte og halde apporten og sjekke kommando. Trente saman med Gro og Maja og Elisabeth og Faya.

Faya hadde ikkje vore her på ei stund og treng litt tid til å kome i treningsmodus. Men etterkvart gjekk det veldig bra. Kan bli ein habil fotballspelar den dama der.

Maja prøvde seg òg som fotballspelar. Ikkje like kvass på ballen, men hadde eit talent etter det vi såg.

Ekko viste at vi hadde trent litt. Han fekk fleire snutepass med fart. Trente på at han skulle få fart på ballen og touche to goner før klikket. Eg sleit litt med å klikke på rett tid. Det blei fort rett etterpå. Men med sylskarpe blikk frå Gro og Elisabeth fekk eg fart på klikket og han fart på ballen.

Å få Ekko til å fryse på musematta, er i grunnen ikkje det vanskelegaste, men å få han til å endre måten han landar på matta er utfordringen. Det er labbar og snute på same tid. Slit med å få vekk snuten. Førebels går det dårleg.

Apporten er ok, men stakkars godguten. Han blei ledd av. Eg skulle teste om kommandoen "takk" var inne. Den måten han avleverte apporten på var visst ganske så morsom. Verka nesten som han kasta opp. Helst ville han gjere det heilt inntil meg. Kommandoen er altså ikkje på plass, men kvifor denne brekkøvinga? Er det ein måte å prøve å levere den i handa mi? Må få det vekk, men underhaldande var det.

Konklusjonen på treninga: Vi skulle kanskje satse på eit hundefotball-lag?

Kveldstur i nysnø

2010-02-04T23:13:00.000+01:00

Tysdag etter probøemhundtreninga tok eg Ekko med på kveldstur. Det var kome mykje nysnø. Landskapet var stille og vakkert. Mobilen var heldigvis med..

Fire tøffingar på trening

2010-02-01T22:32:00.002+01:00

Lenge tenkte eg at det blir bare Ekko og eg som kjem til å trene i snøveret, men der dukka jammen Kari og Dea opp.

Prøvde meg med mobilkameraet i kveld òg. Alle strekane er snø. Og Dea treng i alle fall ikkje lykt, sjå kor ho lyser!!

Kjekt å trille ball i snøen, like eins litt apporttrening og leik. Blei ei kort, men intensiv økt + tur. På slutten hadde eg ein kvit hund :-)

Innetrening

2010-01-31T18:59:00.000+01:00

I helga har vi gått tur snøen og trent inne.
Har konsentrert meg om øvingane frå torsdag.
Fotballstjerna - er det håp?
Det går framover med raske skritt. No har han fleire forsøk med å dytte ballen framover. Men når han blir ivrig kjem labben fram. Tenk om eg ein gong kjem så langt at eg kan sparke ballen til han og han dytte den i retning meg?

Høyrer han på ka eg seier eller er det handa som snakkar?
På torsdag såg Arne klart at Ekko ikkje forstod ordet takk når han sit med apporten i munnen. Han reagerer på handa mi, ikkje språket. Eg har difor trent på å seie takk med handa under hovudet, halde handa der utan å seie takk, seie takk utan å ha handa under hovudet hans. Det går framover, men må drillast meir.

Labbane på musematta, ikkje musematta i munnen
Her slit eg. Ekko spring fram, labbane smell på matta, men det gjer snuten òg. Så ser han opp. Eg har klikka når han ser opp med det resultatet at han trur det er slik: "labb og snute i matta og så ser eg opp". Korleis eg skal få stoppa den, er ei utfordring for tida.

Eg legg meg flat for deg
Ekko gav meg presang på sin eigen bursdag. Nemleg å vise meg ein kunst: Flat dekk. Denne har eg dyrka vidare. Han er flink når eg står framfor han, men no har eg begynt å bevege meg litt. Det er ikkje lett å ligg i ro då. Han vil jo sjå.... Arbeider vidare med den

Lyst på stiligt halsbånd til hunden?

2010-01-31T10:53:00.000+01:00

Det fins sikkert mange stader du kan kjøpe halsbånd med namnet på hunden din, men her er i alle fall ein stad. Og det var mange flotte halsbånd å velge i. Kanskje Ekko skal få eit han òg?
Sjekk denne sida: http://www.kifani.no/hundeutstyr/index.php

Fotballtalent?

2010-01-29T21:21:00.000+01:00

Torsdag kveld var på shapingkveld med Arne. Ekko og eg skulle trene på:

1. fotballstjerna Ekko.. dvs trene å dytte ball

2. Frys på musematte

3. kontroll av apport.

Silje og eg trente i lag. Det er jo både deprimerande og morsomt å trene med Silje når det gjeld shaping for Pia tar det der med glans. Alt får ho til. Ekko blir lite smart ved sida...

Eit nytt fotballtalent.

Aller først - sats på Pia førebels...

Ekko fekk ei kjempestor utfordring. Han skulle lære å touche den kjekkaste ballen han veit (hadde ingen andre med meg). Det blei ein del biting, men eg fekk òg ein del gode. Nå må eg trene på å få stabilisert dei rette. Etter det (nå fulgte eg med på ka Arne tipsa Silje) blir det å touche to gonger, så er det å få han til å dytte ballen....

Frys på musematte

Tja. Han hopper ivrig bort til matta, men eg må vere enormt kjapp for at han ikkja skal ta den i munnen. Eit utviklingspotensiale altså

Kontroll av apport

Kan han halde apporten under diverse forstyrringar? Det gjekk ganske så bra. Men Arne med blikket fekk meg til å sjekke ut om Ekko forstod takk. Hm. Det gjorde han ikkje. Eg må anten seie takk først og så kom emed handa, eller halde handa lenge under hovudet og så seie takk for å sjekke ut om det er handa elelr ordet. Førebels var det mest handa han tolka etter.

---

I dag var det nysnø, sola på veg ned og månen på veg opp då vi gjekk tur. Eg hadde ikkje med kamera, men mobilen har heldigvis slikt den òg:

Det regnar og matmor vil vere inne

2010-01-27T20:15:00.000+01:00

Stakkars Ekko. Eg stressar og stressar. Og på toppen av alt tar eg med meg jobben heim så dei få timane vi er saman, blir det lite på han.

I dag blei dagen så masete at eg ikkje orka tur. Altså må hjernen trimmast. Hm, ka finn eg på. Det er shapingtorsdag på aktivitetskurset i morgon. Eg grubla. Det blei shaping med ball. Ekko tar alle ballar med heile kjeften. No skulle han trene på å dytte den med snuten eller labben. Begge deler blei godkjent. Og det er framgang :-). Men hamna ballen for langt borte, tok han den og kom bort tilmeg og la den framfor beina mine. Versegod. Fortsett.

Ellers utviklar vi flat dekk. Det er hunden sjølv som kom med forslag om denne varianten og eg prøver å få den oftare og oftare fram

BBC film om hunden

2010-01-24T20:27:00.004+01:00

Via bloggen til Eva Bodfäldt hamna eg på eit BBC program om hundens hemmelege liv. Syns det vesle eg har sett, var spennande så eg sprer det vidare til andre interesserte:

Programmet gjekk visst på BBC nå i januar.

Fart i Sælandsskogen

2010-01-23T16:32:00.001+01:00

I dag skulle vi til eit område som var ukjent for både Ekko og meg.

Han starta dagen med at det ikkje hadde hast med å stå opp. Då vi skulle gå til bilen, nekta ha å kome. Men vi kom oss avgarde.
Planen var eit meldingsslag og eit blindslag.

Ekko var nest siste hund ut så eg fekk prøvd både å vere på midtlina og vere figurant. Hundane er etterkvart blitt ganske så flinke så det er kjekt å trene dei. I dag sleit dei ein del med djup og tung snø, men dei gav seg ikkje. Og det gjorde vi tobeinte med. Det var nokre varme kinn etter kampen med snø og tett skog.

Ekko var kjempeklar då det blei oss. Første slag skulle ver eit meldingsslag. Han sprang fint ut, henta bittet, kom fint tilbake MEN sprang forbi meg. Flying var kobla inn. Blei stoppa og kom seg inn. Heile tida med bittet i munnen. Slapp bittet då "vis"-kommandoen kom. Denne gongen minna Gro meg på at det var smart å ha framdrift på turen tilbake frå figurant då eg var ute og henta han.

Eg hadde ombestemt meg i forhold til blindslag då skogen var ny.
Neste slag gjekk veldig fint. Og slik fortsette han. Kjempefin fart. Eg ropte på han då han var på veg inn for å trene på framdriften. Og det funka veldig bra.

Han hadde så god fart i dag og snøen gjorde vel òg sitt til at han ikkje sprang rett ut frå meg. Han kom på skrått inn til meg (som rett er), og fortsatte på skrått over på den andre sida. Greidde å rette seg opp lenger inne. Men det førte til at han av og til fekk bakoversøk. For å rette på det prøvde eg å springe litt med han innover. Då gjekk det beint den eine gongen, men den andre gongen gjekk det så fort at han for over ein kvisthaug før eg hadde retta han opp. Då blei han ganske forvirra sjøl og stoppa litt.

På 3.siste slaget kom han inn til midtlina før vi var klar. Han hadde sprunge frå figuranten straks han trudde ho var passiv, mens ho bare skulle ordne litt. . Då måtte han vente på midtlina medan vi fekk Anne Lise på plass. For å vite kor ho var, måtte det klapping til. Og gjett om det tente den firbeinte. Han hadde ikkje tenkt å vente eit sekund lenger. Spant omtrent så han blei sendt ut.

Iveren var stor heile tida så freistinga var stor til å halde på lenge, men sjefen for midtlina, Gro, og eg blei einig at siste slag skulle vere på May Karin. Han kjem flott inn, spring fint ut, ser bare på May Karin og tar avgarde tilstørre freistingar (rådyrspor og lukter). Han var vanskeleg å få ut frå denne jakta, men vi fekk han no inn. Ut på ny og det same gjentok seg. "Han skal lukkast på det siste," sa Gro og fekk meg til ikkje å seie: "No er det nok". Inn til midtlina igjen. No kunne han skimte at May Karin kom springande inni skogen for å forsvinne. I tillegg kom det ein lyd. DÅ vakna runderingshunden. Rett på funn.

Generelt er eg veldig nøgd med utviklinga til Ekko i det siste. Det eg denne våren må utvikle er blindslag og meldetrening.
----

Arne meinte det mangla repetisjonskloke hundar sist torsdag. Hm. Kan ikkje skjøne det: Vi lærer dei jo å repetere same feil om igjen og om igjen :-)
Neste veke skal vi shape. Det blir kjekt. Må tenkje ut ka eg har lyst til å shape fram.