fredag 17. august 2012

Ka skal ein eigentleg trene på?

Akkurat det tenkjer eg litt på for tida. Kjenner at eg ikkje veit ka eg vil trene på om eg dukkar opp på ein treningsplass.
Sjølvsagt kan Ekko få hoppe hinder, gå slalom, lære eit triks eller fem. Men er det viktig for meg å trene slik at han gjer det rett? Eller er bare noko eg trener på for at eg skal ha noko å gjere på?
Ingen andre som lurer på kvifor dei trener?

For nokre år sidan ville eg vel tenkt at det alltid var noko å trene på. Men no syns eg at han er ganske så grei den hunden eg har. Treng litt trening på velkomsthelsing og glede over at nokon snakkar med oss på tur, men det må trenast i kvardagen. Ikkje lett å få til med hundevante folk på treningsplassen.

Men ellers er jo ein 7 år gamal hund fredeleg og grei. Han står opp kl 6 (startar med å vekke matmor), går tur. Passar huset til eg kjem heim i 4-5tida. Så er vi ute på tur i 1-2 timar. Han går fredeleg i bandet og tar lett innspel frå meg. Etter det er det middag og kløing bak øyra. Han kunne sikkert tenkt seg trening (les: matservering) heile kvelden, men så var det den trøytte eigaren.

I helgene gjer vi det kjekkaste av alt: runderer/ spore. Like frydefullt for både tobeint og firbeint. Her kan eg sjå han treng trening og har idear om ka eg vil trene på. Kanskje det er difor eg er likar meg når vi i tillegg til trening på området, rekk å legge ut spor? For då han i alle fall gjort noko fornuftig den kvelden. Og då blir fort fokuset på å trene bruks (melding og andre detaljar) i pausetida. Eller bare trene fysikk.

Ka tenkjer de andre, som heller ikkje trener mot konkurranse, om trening etter at hunden er vaksen? Ka driv det med? Kvifor?

Innspel mottas med takk.

søndag 12. august 2012

Då var vi i gang

Eg legg meg her. Vasking av bil er farleg.
Då er ein lang og god ferie over. Sola måtte eg til utlandet for å finne skikkeleg av, men Ekko er ikkje så oppteken av slikt så han syns sommarferie er å ha besøk og å besøke kjekke folk. Og bade! Det er utruleg kor sosial den hunden er. Aller helst skulle alle vere med på tur. Eller vere heime samstundes. På besøk i Bergen kunne ikkje han og eg gå tur viss dei andre var ute med bilen. I følge Ekko måtte vi vere ved huset då. Og lukka var stor då han kunne vere velkomstkomite kvar gong dei kom tilbake.

På besøk på Tau, der hagen var full av kjekke ungar, kunne han bare gå så langt som han trengte for å gjere sitt fornødne så måtte han snu. Han skulle vere der ungane var. Dermed basta. 
Opplevde ein fin episode. Etter middagen laga eg til restemat til han. Kjøtbein, saus og poteter. Han åt lukkeleg. Då kom ei lita tulle på 1 år og sette seg på huk ved matskåla. Før vi fekk sukk for oss, tok ho eit bein med kjøt og saus på. Ekko såg på henne og fortsette med å spise. (Pust). Jenta fekk beskjed om at det var hunden sin mat så ho la beinet fint ned igjen. Ekko åt. Gode hunden. Og glad er eg for at eg rotar meg borti matskåla hans i blant. Men eg er ikkje sikker om reaksjonen hadde vore lik om det var ein vaksen som tok maten. Eg ser han er veldig forsiktig når dei minste vil leike med han. 

Melding!
På laurdag var det heldigvis treningstid igjen. Etter planen på terminlista til bruksgruppa skulle vi til Sviland. Det var Gry og eg som var klar. Men der var jammen vegen til Sviland stengt av eit stort tre.
Vi parkerte på området, lot hundane lufte seg og surre litt saman før Gry og eg la kvar vårt spor i skogen. 

Først var begge ute og vi trente kvar for oss. Ekko trente på fot, bli verande i ein kommando medan eg gjekk vidare osb.
Etterpå var det meldetrening på begge hundane. Tydeleg at dei òg var klar for jobbing for begge stod på og gjennomførte fine meldingar.

Så var det sporet. Eg hadde lagt ut fire gjenstandar og laga nokre luresvingar i sporet. Var spent. Men det var ikkje Ekko. Han gjekk til gullmedalje. Alle gjenstandane blei markert. I alle vegkryss, tok han rette vegen. Skikkeleg godt spor. Og så glad han var då han kom til slutten!
Fellesdekk

Vi avslutta med fellesdekk. Hadde god avstand for å sikre oss at ingen av dei spratt opp for å helse på den andre. Dei låg fint og fellesdekket blei gjennomført med glans.

Deilig å vere i gang igjen!

søndag 24. juni 2012

Runderingstrening og st.hans

Vi har hatt to kjekke runderingslaurdagar utan at eg har skrive om det. Begge var i Sælandsskogen.
Først var det for 14 dagar sidan. Ingen kunne unntatt Lise og eg. Men Lise hadde to hundar og ein son og med min så blei dei 3 ekvipasjar det. Og då kunne vi rundere.

Eg har lånt vekk lausbitta mine, noko eg trur Ekko ikkje har noko i mot....
Altså blei dei flying og rett i belønning.
Ekko spring fint ut. Han leikar på dei første slaga, så syns han det er godt med godbitar og gjerne at det blir leika med dei.

Denne laurdagen er det Kristin&Hera og Renate&Tinka som har lyst til å rundere. Sidan ingen andre hadde meldt seg til spordagen, så slo eg lag med dei. Vi fekk ei fin, fin runderingsøkt med ivrige hundar.
Ekko sprang hadde 14-15 slag og tunga var langt nede på slutten, men han sprang og sprang. Godt jobba. Det ser ut som om kondisjonen er på veg oppover.
Eg trente ikkje på noko spesielt desse laurdagane. Var bare oppteken av at han skulle krysse nær meg, springe fint ut og finne figurantane. Det vi fekk ekstra denne gongen, var innkallingen. Vi hadde ikkje walkiar. Då måtte vi finne andre metodar. Altså blei hundane ropt på. Ekko reagerer kjapt på meldinga frå meg og kjem som ein rakett. Bra.

Laurdagskvelden drog vi til Tau for å feire St.hans. Kjekt syntes den firbeinte sjølv om han blei lagt i bilen under maten, men å få kose seg i sjøhuset utover natta var visst topp.

Neste dag var det folk som ville leika, ha drakamp og herje. Og i tillegg var det ungar. Finst det kjekkare folk enn ungar? Ekko er salig bare ved tanken. Og han er flink til å reagere annleis når ungane kastar leika enn når vaksne gjer det. Står og tar fint i mot kastet. Til jentungens store glede la Ekko all kraft inn då faren hadde drakamp og ho fekk vere med og hjelpe til.

tirsdag 5. juni 2012

Fine måndagskvelden

I kveld var det pause i aktiviseringskurset.. Gro Anita spurte om det var nokon som ville rundere. Det viste seg at vi blei 7 ekvipasjar. Lenge sidan vi har vore så mange. Og så på ein måndagskveld! Alle hundane fekk gode økter. For oss tobeinte blei det 3,5t i aktivitet. For Gry/Silja og oss blei det ein halvtime til. Bare for kosen. No snorkar bajasen lukkeleg.

Ekko var sistehund ut. Han skulle rett i leik. Her er det litt kondistrening som var tema. Sidan vi var såpass mange, fekk vi tid til å varme opp. For Ekko var det det same som fulle guffe i skogen. Han hadde visst lada opp ei stund. Sprang og nikosa seg. Eg begynte å ane at dette kunne føre til ein trøytt runderingshund. Men samstundes tenkte eg: kondis, kondis. Bare spring du.

Jan Inge var på midtlina. Marit og Kristin var figurantar. Eg hadde tatt med vatn til midtlina. Og heldigvis hadde eg Gry til å bere det for bajasen var tørst under økta.
Han sprang fint ut til dei to første. Eg såg at det var tyngre å springe ut på den eine sida. Det viste seg at trekken hjelpte godt på ei av sidene. Han sprang veldig bra på mange slag (mellom anna var han så ivrig at han stupte under fart på det eine slaget), men det var òg slag der han tydeleg trengte å kome in og få drikke.
På nestsiste slaget rekna vi med at han ikkje ville finne Marit, så vi førebudde oss på eit blindslag. Kristin var klar. Og eg skulle akkurat rope han inn. Då kom meldinga om funn. Bra. han hadde altså ikkje gitt opp, men leita seg fram. Godt jobba. Og full guffe ut til siste slaget.  Då var eg nøgd med kvelden.

Kvelden blei avslutta med tur saman med Gry og Silja. 4 timar ute i frisk luft i tillegg til 3,5t ute som streikevakt. Mykje frisk luft på ei kontorrotte dette.

lørdag 2. juni 2012

Fin dag i Sælandsskogen

Litt over ni var 5 hundar og eigarane klare for ei runderingsøkt. Det var sol, men kaldt. Heldigvis tok ikkje vinden her i skogen. 

sovande i skuggen
Sidan eg hadde lånt vekk lausbitta mine, tenkte eg at han kunne få gå rett i leik. Og Ekko takka for det. Han  var ikkje så veldig gira på leiking heile tida, men til gjengjeld sprang han flott mellom figurantane. Tunga slepte omtrent bakken, men farten var fin. Det var kun ein gong han viste gamle tendensar med å springe 3-4 m ut og så begynne med tissing, grasspising mm. Fekk han då inn. Figurant knekte ei kvist og Ekko var i gang igjen 

Då han var veldig sliten, kom figurantane nærmare. Veit ikkje kor mange slag det blei, men mange blei det i alle fall. Herleg!

Og når ein etterpå kan slappe av på terrassen og hunden snorkar der han ligg i skuggen, er livet ganske så godt.

medan matmor nyt sola