Oops! He did it again....

Eg drog tidleg til området i dag. Hadde tenkt å ta litt snøbilete og leike med dyret. Det begynte godt....

Ekko koser seg i snøen

Kjempekjekt med fart.

Hm.. her luktar det spennande

Her er villdyret på veg langs gjerdet for å finne det svake punkt... Og det fann han... Ved porten er ikkje gjerdet tett. Fløyte og rop prella av. Han var på jakt. Då eg skulle legge spor etterpå, såg eg hare/kaninspor så det var vel det som blei for sterkt. Han kom heldigvis tilbake.

Då eg hadde roa meg og dei andre var komne, innsåg vi fort at det ikkje blei normale treningstilstandar. Her måtte vi ha hundane i langline. Dei var gira alle tre. Snø, snø, snø!

Eg trente på:

• Holde fast. Trener på å få Ekko til å bruke bare bakpart. Fanny gjorde meg merksam på at han brukte mykje frambeina. Han held godt så det krev si kvinne å gje motstand. Brukte drakamp gjennom alle øvingane.
• Apportering. Han henta apporten og avleverte, men sekundet etter er fokuset i snøen. Vanskeleg å få han til å halde fokus.
• Utgangsstillingen. Her jobba han godt sjølv med feilmeldingar. Ingen lyd i dag.
• Fri ved foten. Her jobba han òg godt. Torhild gjekk bak og hadde kontroll på bandet. Ganske festleg då eg begynte å springe ved avlevering av godbit.
• Og siste utfordring var spor i snø. Eg hadde gått eit langt spor på kryss og tvers i skogen. Det låg ingen godbitar i sporet. Undervegs mista eg (ufrivillig) ei vott. På slutten låg det to-tre godbitar. Sporet låg mellom 2 og 3 timar før han gjekk det. Spennande å kunne sjå akkurat kor eg sjølv hadde gått. Ville han følgje sporet korrekt? Svaret på det er tja. Han forsvann litt ut i starten. Såg dei berømte harespora like ved sida av litt akkurat då. Men stort sett gjekk han fint i sporet. Det kom vinddrag i blant. Og som god overvèrshund, ville han ta snarveg til sporet mitt lenger inne i skogen. Men det gjekk lett å få han innpå. Eg plukka merkebånd langs vegen. Noko han oppdaga og prøvde på det same ;-) (eg hadde visst plassert dei i passe høgd). Brått stoppa han og begynte å grave i snøen. Fram kom hansken min! Premie! Så vandra vi vidare til slutten. Her blei det ei lita feststund. Eit kjekt spor å gå. Men kor langt det var? Over 500 meter i alle fall.

Anne Lise og Scotty koser seg i snøen

Era er klar for apportering. Her sit ho saman med Anne Lise og ventar på kommando frå matmor.

Eg er på veg

Obs! Eg blei ivrig. Ville så veldig til matmor at apporten blei igjen i snøen -------------
Her er noen glimt av det vakre vinterlandskapet vi hadde rundt oss:

Tøffe damer, glatte vegar og fritt vilt.

I løpet av torsdagen, gjekk regnet over til noko kvitt. Mystiske greier syntes Ekko. Han måtte ut på terrassen for å sjekke saken. Jippi! Her trengte ein ikkje vass-skål. Dette var jo etande.

Eg sendte SMS til treningsvenene. Tenkte at dei kanskje var skremde av alle meldingane om glatte vegar. Men ikkje desse damene! Her var det ikkje snakk om å skulke treninga. Skodd med alt frå sommardekk til piggdekk stilte matmødrene til Evita, Scotty, Era, Maja, Ekko og Pia.

Det var koseleg å trene medan snøen lava ned.

Innkalling
Kari og eg trente saman. Vi starta med innkalling og drog inn i ein liten skog for å gjere det litt spennande for dei firbeinte i mørkret. Ekko kom som ei kanon. På siste innkalling fekk han vinne leika. Med det resultat at han tok seiersrunden og eg måtte nytte meg av "pølsesamtalen" for å få han interessert i det same som meg. Og metoden verka!

Utgangsstillingen.
Han må ha kommando på første. Set seg fint. Kjem seg i utgangsstiling etter det. Må ha nokre feilmeldingar, men har mange fine. Ekko lagar klynkelydar når han trener på dette. Er det ein måte å snakke på? Smerter? Eller er det dødskjedeleg??

Fri ved foten
Her var Kari til kjempegod hjelp. Ho gjorde meg merksam på når han hadde hovudet høgt og fin stil. Pluss at vi såg at då eg snudde, var han perfekt ved sida av meg på tredje steg. Han treng litt tid på å snu. Det trur eg at blir fiksa av seg sjøl, men eg må vere forsiktig så eg ikkje heile tida premierer på same stad. Men han er altså perfekt akurat då og så er det å få det over på stega vidare. Held eg farten oppe, blir iveren og stor så det er kjekt.

Stå med avstandsbelønning.
Flotte frivillige stå når Kari hadde godbitar i handa eit stykke bak han. Til tider var det så sterkt at han nesten ikkje ville gå med meg. Men når han gjekk, var han veldig ivrig.

Møte med ukjent hund
Midt i treninga blei det uro i gjengen. Det var ein ukjent hund blant oss. Og den var fri. Og den hadde retning mot Ekko! Men det var ein flink hund (trur det var ein ridgeback hann). Han stod heilt stille og lot Ekko sjekke han ut. Eg holdt Ekko i laust band. Til slutt fekk han lukte på Ekko og gjekk roleg vekk. Og eg pusta letta ut ;-)

Tur eller var det jakttid?
Vi begynte på den rolege turen vår etter treninga. Alle hundane var gira av snø og lukter. Ekko drog ein del i bandet, men eg fekk han stort sett inn igjen. Men brått blei eg dratt avgarde. Mine forsøk på å stoppe han, trefte lukka øyrer. Eg slapp bandet. Han plar alltid kome på plass då. Ikkje i dag. Vi såg ein hund med nasen i bakken i fullt firsprang inn i skogen. Her var det ein som var på jakt. Eg fløyta og fekk den perfekte innkomsten. Det var bare det at han ikkje stoppa ved meg, han fòr forbi. Begynte å bli litt bekymra, men så dukka han opp og spornasen var ikkje så intens. Då oppfatta han innkallinga mi.
Han fekk seg i alle fall solid kveldstrim!

Så kjørte vi sakte heimover..


Slik såg det ut her på morgonkvisten

Nå hugsar eg kvifor rygging er dumt..

Aller først: Neste utfordring skal bli vanskelegare, eller er det bare hundane våre som er så finke.?!

Torhild har sendt videosnutt der Era har godbit på begge beina. Anne og Thelma har beviset her. Gro meldte frå i går kveld at oppdraget var utført. Godt jobba alle seks! Eg prøver å legge godbiten på nasen til Ekko. Det likte han ikkje, men vi skal nok få det til. Tenk godbit på beina og på nasen medan vi går rundt hunden? Utan avstandsbelønning i handa.... Den tar du vel kjapt, Elisabeth?

--

I går begynte Ekko å rygge og i dag hugsa eg kvifor eg stoppa treningen på det for eit år sidan... Gjett ka han tilbyr kvar gong han skal trene? Akkurat - rygging. Men eg vil jo trene på utgangsstillingen, fri ved foten, burleiken og dekk!

Har brukt litt tid i dag på "fri"-kommandoen. Han trur det betyr å kome bort til meg og setje seg ned. Ja, ja. Eg kan jo leve med det. Men så var det ein kommando på at treninga er slutt? Det er ikkje lett å forklare eit treningsgira dyr det. Han syns vi skal trene mykje meir enn vi gjer. Difor blir det stadig eigentrening på han. Mykje burleiken og diverre ein del rygging som blir avslutta med bjeffing i frustrasjon.

Og så har eg tenkt og tenkt på belønningskvalitet. Kor mange alternativ har eg? Leik og godbit. Ja vel. Men har eg andre? Og har eg ulike måtar å tilby leik eller godbit? Hundane skal jo tape ein del på å feile, altså må det dei vinn med å anstrenge seg, vere veldig bra. Kanskje det er neste utfordring? Kom med mange belønningar vi kan bruke.

Eg er imponert!

Dette var kjekt. Eg hadde så vidt sendt ut utfordringa før første tilbakemelding kom:
SMS frå Kari og Evita:
To gonger rundt, satt på huk med ryggen til og siste gang gikk jeg ut av syne 1/2 sekund (jeg har trent litt på dette innimellom).

Neste par ut var Silje og Pia. Dei sendte fotobevis.
Elisabeth og Faya har lagt inn film i bloggen sin som bevis.

Så no ventar eg spent ka som blir tilbakemeldinga frå dei som har meldt frå om at dei skal sjå på saka...

Utfordringa var enkel forstår eg. I alle fall eit bevis på at viss vi veit ka vi skal trene på, er lite til hinder for at hunden skal få det til.

Vi tar tak i utfordringane

Gjengen som møtte på trening i går, var skikeleg motiverte etter helga. Vi hadde fått mange tips som vi ville utvikle vidare. Diverre var kvelden mørk og til tider våt, så det er ikkje alltid like lett å sjå kor godt ein svart hund jobbar ;-)

Utgangsstillingen
Ekko arbeidde ei økt med utgangsstillingen. Eg ville teste det ut no etter ein del trening heime. Han måtte feilast i blant og rettar seg då fint opp. Det å kunne seie "feil" og oppleve at han tar utfordringen er nytt for meg. Men det var lett for han å lære inn. No må eg få til fleire rundar med 10/10 ( ti rette av ti forsøk) heime og så gje han mange utfordringar på dette ute. Då reknar eg med at eg snart har utgangsstillingen på plass.

Fri ved foten
Neste økt var fri ved foten. Han går fint når eg rygger, men hadde for lang avstand til meg då eg snudde og gjekk framover. Etter to økter med dette, var det tydeleg at Ekko framleis var sliten etter helga. Han mista fokus mange gonger. Han hadde ikkje fleire økter.

I dag har vi vore på tur med Pia. Dei to hundane er heilt gira i lag. Begge inviterer til leik i eitt sett. Rart å sjå på dei, men altså ikkje heilt praktisk når det er tur i bånd rundt Mosvatnet... Vi gjekk over gangbrua i Tjensvoll-krysset. Ekko går den galant no. Han snudde seg og såg forundra på Pia som jobba hardt for å våge dette nifse. Han hadde heilt gløymt at dette var kjempenifst for eit års tid sidan. Men eg har funne ei trapp som fekk han til å bli like skjelven som Pia, så...... Pia kom seg over, sprang den siste meteren og fekk full jackpot av både Silje og meg. Ekko og Pia åt forresten av handa til Silje - samstundes -! Og det ei Pia som ikkje har likt når nokon tar godbitane hennar. Kjempebra!

Fellesdekk/ liggeleiken
Her heime har vi trent på "liggeleiken" som Marit kallar det. Altså bli liggande same ka til neste kommando. Tenk deg ein matglad hund som får lagt ein karbonadebit på kvar labb.... Eg gjekk bak han, kom fram, sette meg og plukka opp godbitane før han fekk dei. Spennande syns eg. Og no utfordrar eg lesarane til å prøve det same. Og eg vil gjerne ha ei tilbakemelding på om de fekk det til eller ..... .

Rygging
Ekko var for eit år sidan glad i å rygge nokre steg. Eg har ikkje premiert det for det blei så slitsomt. Men no begynte eg igjen. Han rygger 5-6 steg, men ganske skeivt. Vil ha tilbakemeldingar frå dei som var på Thomas si gruppe før eg arbeider vidare med den.

Buret
Eg bruker stoffburet som pausestad. Tok med meg idéen om å markere pausetida på det viset. Han spring frivillig inn der.
På slutten av treninga tenkte eg at han skulle få ei ny utfordring. Eg la ein godbit ved sida av buret, men i synsvinkelen hans. Så sa eg kommandoen "fri". Han prøvde seg ein gong, men måtte inn igjen. Neste gong kom han direkte til meg på "fri" og sprang til godbiten då eg sa "versegod". Tredje gongen han låg i buret, godbiten låg rett utanfor og eg sa "fri", begynte han å grine. Dette var visst i sterkaste laget. Eg tenkjer at han no var i modus for avstandsbelønning, men fekk altså ikkje den kommandoen han trudde han låg og venta på. Eg trur ikkje frikommandoen sit enno så eg skal trene meir på den. Guten skal ha den at han tok ikkje godbiten før eg sa versegod i alle fall.

Utfordring til deg!
Til slutt gjentek eg utfordringa: Greier du å få hunden din til å ligge i ro med ein godbit på begge framlabbane mens du går rundt han/ho?