Korleis taklar hunden å gjere feil?

Eg skal ikkje skrive langt og mykje om om korleis hunden taklar å gjere feil i dag. Kanskje eg skriv om det seinare, men har i kveld lese artikkelen i Canis 5/10 om same emnet. Det er ein del ting der til ettertanke og påminning i treninga vår. Så hermed ei sterk påminning om å lese den.

3 ulike måtar å takle feil på:
1.Vente til hunden tilbyr rett atferd og så klikke
2.Time out
3. Hjelper hunden

Ka er best?

Runderingskurs

 Denne helga har Gro og eg hatt grunnkurs i rundering i regi av retrieverklubben.

Vi skulle etter planen ha ei gruppe på maks 8 ekvipasjar, men greidde ikkje å seie nei til nr 9,10 og 11. "Heldigvis" måtte nr 11 trekke seg slik at vi kunne dele dei i to like store grupper. Marina og May Karin kunne bli med og hjelpe til begge dagane. Takk til dei. Kari L og Evita viste korleis ei feridg melding såg ut på laurdagen. Og eg og Ekko viste ei minirundering.

På torsdag hadde vi teori. Ikkje enkelt å halde seg på det enklaste når vi så gjerne vil fortelje alt :).

Vi skulle vere på Skjæveland. Eit kjempebra område når det skulle bli masse regn og vind. Inni skogen var det både lunt og lite regn.

Eg må innrømme at den gjengen vi hadde på dette kurset var imponerande gode. Lenge sidan eg har hatt ei gruppe der hundane tok systemet så enkelt som desse. Nå gjeld det bare at dei står på vidare framover for her var det hundar som verkeleg kan bli gode runderingshundar. Dei får jo sjå etterkvart om dette er noko dei vil konkurrere i eller om det er noko dei vil gjere på hobbybasis.

 Vi starta med sosialiseringsring. Det var spennande å sjå kor ulikt hundane reagerte på den gjengen som sat i ring i skogen. Vi fekk eit godt bilete av ka dei likte og ka dei syntes var nifst.

Deretter var det å prøve seg på flying. Og her viste talenta seg fort. Det tok ikkje lang tid før alle hadde forstått teikninga. Og så glade hundane var der dei sprang frå ein figurant til ein annan via matmor/far.

Vi fekk òg sjekka at nasen var på plass då vi testa dei i overversøk. Særleg søket på sundag viste hundar som det sa klikk hjå då dei fekk ferten av menneske i skogen. Kjempebra!

På slutten av helga fekk dei trent litt på apport. Det er ikkje bare enkelt å lære inn så eg lenkjer til artiklane som ein òg finn i høgre marg her i bloggen.

Nå håpar eg bare at dei vaknar tidleg på laurdagane og vågar å stille opp. Vågar dei det, så får dei i alle fall all hjelp dei treng frå folk som tek hundelivet lite alvorleg og der latteren sit laust. Vi har til og med festar der vi set opp seriøse mål for neste periode. Evalueringa av måloppnåinga er det i periodar verre med....

Her kjem artiklane og lenkjer til filmsnutt:

Baklengskjeding av bringkobbelmelding

Problemløsing i rundering

Bruk av påvirkning

Innlæring av rundering med klikkertrening

Film om innlæring av brinkobbelmelding

Om å trene inn grunnferdigheter film (apport m.a)

Film: Innlæring av apportering

Bileta som illustrerar teksten kjem i tilfeldig rekkefølge, men er alle frå denne helga.

 

Viktige element i runderinga og kor er vi?

Eg har nettopp lese artikkelen til Morten Egtvedt i Canis 1/10 og på bloggen . Artiklane handlar om framslag og bakslag i runderinga. Interessant. Den delen eg hengte meg opp i, og som ikkje er det direkte framslaget, er lista han laga av viktige moment i runderinga. I kursiv: kor langt er vi komne.

1. "Trøkk" og utholdenhet i søket. Godt trøkk, men kan vere endå meir uthaldande
2. En pålitelig melding. Her er vi i startfase
3. Figurantsikkerhet (hunden mister sjelden figuranter som den har sjansen til å finne). Førebels sikker
4. Hunden søker rett og langt nok ut. Langt nok ut, men ikkje alltid rett. Her har eg arbeid å gjere
5. Bra flying (minst mulig stopp på midtlinja under søket). Veldig god flying
6. God og positiv styring/kontakt med hundefører på midtlinja. Slik det har vore i det siste, er eg nøgd her
7. Hunden kommer rimelig kjapt på innkalling (men ikke hvis den har ferten av figurant). Ok her òg

Denne lista er viktig og vi må ikkje gløyme den i jakta på det perfekte framslaget i følge Morten.

Her bryt han opp eit perfekt runderingsslag i fleire deler (Ekko i kursiv denne gongen òg):

1. Hunden bør søke minst 50 m rett ut (gjerne litt på skrå framover i tillegg) Vi er nok litt ustabile i kor langt ut vi går, men eg trur han vil gjere det. Bør kanskje begynne å bli meir merksam på avstanden. Han kan bli for langt  på skrå for han greier ikkje heilt å vinkle seg ned mot 90 grader når han passerer meg. Farten er så stor at han retter seg opp eit stykke lenger ute. Eg må finne ein måte å få dette til på.
2. Hunden må ikke være overdrevent sporfokusert. Her syns eg han har blitt betre. Syns han bruker meir overslaget enn nasen i bakken.
3. Hunden bør lete bare passe lenge på hvert utslag, og heller trekke inn mot deg rimelig snart hvis den ikke finner noe 50-70m ut (uansett om du roper eller ikke). Vi trener altfor sjeldan på blindslag. No når Ekko har fått opp iveren igjen, må eg hugse å ta det med i planlegginga
4. Hunden må ha en bra innkalling. Når spornasen har oppdaga dyrespor, er ikkje innkallinga den beste, men på det jamne er den bra.
5. Hunden må ha lært å trekke korteste vei rett inn til deg på midtlinja (ikke korteste vei inn til stien, og deretter løpe stien fram til deg). Her syns eg Ekko er flink.
6. Hunden bør ha en bra flying. Ekko elskar flying. Det å jobbe utan å bli avbrutt av meg er toppen :).

Mange framskritt og nokre stopp opp og ikkje la det utvikle seg altså. Punkt 1 og 3 bør eg ha fokus på i ein periode no. Ja, då saman med lausbitt-treninga. Skulle visst trent rundering fleire gonger i veka. Men det var den tida... Får ta det i det tempoet eg kjenner eg kan leve i. Då har eg det bra og då har Ekko det godt. Ei trøytt og irritert matmor er ingen god treningskompis.

Atferdsproblem og førebuing til nyttår. To artiklar

I kveld har eg lese litt som Manimal har lagt ut på nettet. Der står det mellom anna at det er ein klar samanheng mellom salsalder og atferdsproblematikk.... Gjennomsnittsalder på hunden som kjem til konsultasjon er 3 år.
Dei vanlegaste problema er:

• Fryktaggresjon mot andre hunder
•  Separasjonsproblemer
•  Frykt, angst eller fobi for lyder, hendelser eller steder
• Oppmerksomhetssøkende
• Fryktaggresjon mot mennesker
  

Manimal har sidan 1999 hatt 161 ulike rasar til konsultasjon. Det seier i alle fall at det ikkje er alltid er rasen som er problemet.... Les artikkelen her.

Så var det nyttår. Tips frå Manimal når det gjeld det store smellet. Les atikkelen her.

Burbruk

Manimal har eit blogginnlegg om burbruk. Ekko seier seg nok veldig einig i det. Bur er dumt i følge han og praktisk i følge matmor. No har det vore ein periode med veldig fokus på det gode med bur så kanskje bloggen til Gry Løberg kan lesast som eit innlegg i dette? Ka syns du om burbruk innomhus?

Her er innlegget frå Manimal

ID-spor - ein artikkel

Eg kom over ein artikkel eg ikkje hadde lese. ID-spor av Anne Lill Kvam. Ho har òg skrive boka: "Nesearbeid for hund". Den er verd prisen!

Artikkelen tar for seg ein måte å lære inn ID-spor. Gode tips å ta med. Er forresten litt opptatt av spor for tida. Les boka til Maria Hagström: "Nosarbete". Vi skal ha sporkurs i retrieverklubben i april og eg kjenner behov for litt oppdatering, idèar og tips. Eit sitat frå boka til Maria tar eg med i kveld. Den kan vere god å hugse på i alle situasjonar:

"Forsök att undvika bortförklaringar, de er sällan till hjälp i träningen. Se svårigheter som träningsutmaningar, hur ska du träna så att hunden klarar svårigheterna nästa gång den stöter på dem? Det er ett mycket mer konstruktivt sätt att ta sig an de problem som kan uppstå under träning än att skulla på rådande omständigheter".

Bilete i dag er fotografert av Elisabeth Økland og er tatt frå denne bloggen.

Nye artiklar

I høgre marg finn de mange gode artiklar om hundetrening. Eg legg i dag ut fleire.

• Burleker - utvikling av motivasjon og selvkontroll
• Hvorfor baklengskjeding?

Du kjem til artikkelen via teksten her, eller ved å trykke på setningen under gode artiklar

Rundering, ID-spor og tur.

I dag var det runderingstrening på Sviland. Med det flotte vinterveret vi har for tida, er det ein fryd å vere ute (kanskje litt kaldt for nokre..).

Ekko skulle ut på enkeltslag. Figurantane var Jan Inge og Gro N. Det var liten fert i lufta så eg måtte bruke lyd. På første slag sprang han perfekt ut. Rett i leik hjå Jan Inge. Flott. Neste utslag gjorde han ingen funn på. Det tok vi som eit blindslag sidan han kom inn. Så kom det nokre slag som ikkje var særleg gode. Dei to siste var fine. Særleg det siste, der han stopper heilt opp og står i ro til han har ferten av Jan Inge. Dei to siste slaga var nærmare enn 50 meter.

Det har så lett for å bli at vi låser oss i gamle uvanar og feil innlæring når ingen av oss er ekspertar. Eg kjenner at eg i ein periode har tenkt at eg går for seint fram og så gått i den andre grøfta: for fort fram. Las difor raskt gjennom Køste & Egtvedt sin artikkel om innlæring av rundering før eg drog i dag. Og når eg oppsummerer det eg gjorde, kan eg nok godt gå eit par hakk tilbake igjen.
Køste og Egtvedt:
Målet er at hunden på kommando skal løpe 50 meter rett ut, deretter bue framover og komme mot fører som deretter sender hunden direkte over på andre siden av midtlinjen. Slik fortsetter søket til hunden finner en figurant.

og så nokre poeng undervegs mot dette målet:

• Hunden skal sitte på plass og vente på å springe ut til du sier kommandoen. Men du bør først ha trent en del "skogslydighet" før du begynner med for mye av dette. Det er viktig at all kontroll i runderingsløypa er 100% positiv. (Takk for at du stoppa meg med maset om utgangsstilling, Gro). Ved å trene alle momenter på forhånd slipper du masing og korrigeringer i forbindelse med søket.
• 80% regelen. Hvis du ser at hunden begynner å tvile og bøye av for tidlig, skla du snarest sette figurantene slik at hunden enkelt greier å springe rett ut (dvs nærmere eller mer synlig). Dårlige utslag skal ikke forekomme i runderingstreningen! Vel, i paksis er det selvfølgelig vanskelig å trene feilfritt, men unngå i hvertfall at hunden får sjansen til å gjøre feil to ganger på rad. Hvis du ønsker en politelig rundering, er det viktig å legge opp treningen slik at hunden har en så liten feilprosent som overhodet mulig.
• Det er en god regel å telle antall vellykkede utslag når du trener rundering. Du bør gjøre ditt ytterste for at minst 4 av 5 (8 av 10) utslag er helt perfekte. Det eneste du skal regne for perfekt er at hunden går snorbeint ut og finner figuranten ved første forsøk - alt annet regnes for mislykket. Hvis du greier å legge opp treningen slik at du følger denne formelen, er det forbausende hvor fort du kan avansere i treningen. Imidlertid er det dessverre ikke uvanlig å se hundeførere som sender hunden ut både 3 og 4 ganger før hunden endelig går helt ut til figurant (75%feil og 25% suksess). Dette er en meget effektiv måte å lage dårlige runderingshunder på.

Alt i kursiv er utdrag frå denne artikkelen.

Ein av grunnane for at eg skreiv så mykje, er at eg treng det. Ekko sprang med fryd mellom figurantane og forflytta seg framover då vi kjørt "flying". Så begynte enkeltslaga og eg blei sikkert meir stressa. Eg trur eg må ta eit steg tilbake. Kanskje starte med eit par nære der fokuset er beint ut, så auke avstanden igjen. Meldetreninga og utgangsstillingen skal eg kjøre for seg ei stund til, kanskje dra til skogs å trene det slik at det ikkje blir på ein fotballbane, asfalt, men i det spennande miljøet. Eg må ikkje gjere rundering til eit mas for hunden.

Eg gler meg veldig til runderingskurset vi skal ha i mars. Reknar med å få tips, hjelp og mykje lærdom då ;)

---

Etter at Ekko var ferdig med å rundere, blei eg med som figurant for Caos og Trofast. Eg hadde med meg fotoapparatet i dag for eg tenkte eg skulle få tatt litt bilete av alle dei andre hundane. Men rakk eg det.... Skulle jo hatt eit av den skjønne Caos. Han var kjempeflink på ID-sporet, men kom så fort på meg at eg ikkje rakk å knipse han. Men Trofast greidde eg. Her har han fått ferten av meg. På slutten skulle dei fleste heim, men heldigvis kunne Gro og Gro stille opp for eg hadde tenkt Ekko skulle få to ID-spor. Han hadde vore i bilen i mange timar. Første sporet gjekk kjempefint. Falskt spor gjekk til høgre og rett spor til venstre. Neste spor blei eit lurespor. Då skulle falskt spor gå rett fram og rett til høgre (Ekko er van med at det ofte er falskt spor som bryt av og rett går framover..). Diverre såg eg ikkje merket for delingen av spora så Ekko fekk gjere funn på falskt spor. Tok han tilbake til start, fekk han til å lukte på votten til Gro N. Vi gjekk til krysset og no begynte han å snuse veldig og tok avgarde til høgre. Eg må nok òg trene meir på dei ulike variantane av deling av spor. Så sjeldan som han går spor, må eg passe meg for at dei ikkje blir like.

Etter at både Maja og Lotta òg hadde fått prøvde seg på ID-spor for første gang, gjekk vi tur. Jentene var litt småskeptiske til den brumlebassen som villle leike med dei, men det gjekk fint. Sjølvsagt låg fotapparatet i bilen då hundane sprang laust.

Klokka 15 reiste vi heim. Ganske så trøytte.

Kan eg hente nokre treningstips, mon tru?

I dei bloggane eg har eit auga på, begynte det denne veka å dukke opp mykje om Maria Hagström. Spennande, tenkte eg og begynte å sjekke det ut. Konklusjonen er vel at ein gong vil eg òg på kurs med den dama!

Men altså er det noko å lære av å lese bloggar til folk som har vore på kurs? Både ja og nei. Det eg skriv her er jo 3.håndsinformasjon. Det vil seie at først har Maria sagt noko, så har bloggforfattaren tolka noko og så kjem eg og tolkar det som bloggforfattaren har skrive... Men eg tek sjansen på at eg har forstått litt.

Bloggane eg har hatt som utgangspunkt er Klickerklok, Kreativ hundetrening og Kreativ trening

Via den siste bloggen, kom eg borti Hundehjørnet og Svipp og Sejer sin hjemmeside. Altså fem bloggar som skriv om det same kurset.

Ro/passivitet.

Alle skriv om kor viktig det er å bygge verdien for ro/passivitet. Fanny er innom kor dyktige vi klikkartrenarar er til å ha aktivitet, men at vi ikkje er så oppmerksame på balansen mellom desse. Vi er blitt flinkare til å bruke omvent lokkande og forstyrringar når vi trener passivitet. Men vi må vere merksam på at omvendt lokkande lett blir ei hjelp. Det å sitje/ ligge i ro med mange forstyrringar og omvendt lokkande, er ikkje passivt, men ei svært aktiv oppgåve for hunden. Omvendt lokkande er viktig for hunden i starten og til stor hjelp, men det må bort fort. Når vi trener på at dei skal sitje og ligge i ro (bli-øving), gløymer vi eit viktig element: at vi kan stå stille! Og at ingenting skjer på eit minutt eller to. Og så kjem forstyrringa.... Eg kjenner ei som hadde gått i den fella i alle fall ;).

Hundane våre er vane med å få belønning for å vere stille, Kor lenge kan han halde posisjonen utan å få godbitar? (ja ja, Ekko. Det blir litt annleis på fellesdekktreninga på måndag ...)

Er det utvikling i treningsøkten mine?

Maria har poengtert "3-regelen". har det skjedd ei utvikling på dei tre siste øktene? Viss ikkje, ka må eg endre på? Har eg for høge eller for låge kriterie? Fungerer ikkje belønningen optimalt? Skal eg belønne på ein annan måte? Altså eg må evaluere øktene og finne nøkkelen vidare.

Rett og feil

Blir det hunden gjer bare rett, er det for enkelt. Men skal eg feile hunden er det viktig at eg har rutine for det. Det er viktig å lære inn feilsignal og gjere det til ei godt innarbeida og positiv rutine. Så lenge belønningen er meir verd, kan feilsignalet vere positivt lada for hunden.

Kjed saman delmomenta

Det er viktig at vi startar med små kjeder allereie medan hunden er kvelp. Ekko er fire han, men eg er ikkje flink til å kjede saman. Blir ståande og trener på delmoment og når eg prøver å kjede saman så blir det fort heile øvinga. Og då er det jo lett å kjenne at dette kan vi ikkje. Startar vi med små kjeder, byggjer vi òg opp til ein uthaldande hund. Høg belønningskvalitet i slutten av kjeden!

Å arbeide i dei små kjedane gjer oss òg merksame på kor det skortar i dei enkelte moment.

Er hunden kroppsklok eller ordklok?

Sist helg skreiv eg om eit tips Maria Hagström hadde i bloggen sin. Nemleg å sjekke ut øvingar i uvante omgjevnader. Til dømes når hunden ligg som på fellesdekk og du er på avstand, kan du då få han til å krype? Osv. Kan hunden eigentleg kommando-ordet eller er det kroppsspråket mitt som gjer at han veit ka han skal?

----

Eg har fått noko å tenkje på og arbeide vidare med etter denne blogglesinga ser eg.

Så mykje spennande lesestoff der ute..

Tidleg morgon, Ekko søv (gårsdagen var hard), det er stille rundt meg. Då er det ganske godt med kaffi, laptop(då kan eg sitje i godstolen) og hundelektyre i bokform og på nettet.

I dag er det 1. februar og ny artikkel i Hundtränaren. Den utfordra meg i treninga. "Bli din egen coach". Utfordringa er bli ein betre trenar for hunden. Målet er jo at hunden skal bli veldig god til det vi ønskjer at han skal bli god til. Men korleis får vi det til. Jo, forfattaren set då fokus på meg som trenar. Har eg det klart for meg ka eg skal gjere framfor kvar trening? I følge Emelie Johnson Vegh & Eva Bertilsson er det viktigaste for at få hunden til å lukkast at eg gjer rett. For å kunne trene hunden på beste måte, må eg:

1. Beskrive eksakt ka det er hunden skal gjere (eksakt ja, her har eg forbetringspotensiale)
2. Planlegge korleis treninga til hunden skal foregå
3. Beskrive eksakt kva eg sjølv skal gjere når eg trener hunden (oopps....)
4. Planlegg korleis treninga mi skal foregå (korleis eg skal lære å gjere rett) (hm..)
5. Tren meg sjøl
6. Tren hunden

Som i alle samanhengar så er ikkje alltid det å vite ka ein skal gjere, det same som å gjere det. For å utvikle meg som trenar, er det viktig at eg deler opp målet i små delmoment og får tilbakemelding på akkurat det momentet eg held på med. Å gje ei tilbakemelding som lyder som: "Jo, du holdt fokus bra, men går som ei ku" er dårleg tilbakemelding når det er fokuset du spurte om. Gåinga er eit anna moment og var ikkje eit treningsmål akkurat no. Vi menneske har altfor lett for å gje tilbakemelding som heildekningsteppe (vi tilbakemelder på alt) eller om lengda på håret, når vi spurte om sløyfa (den var så vanskeleg å kommentere for vi likte den ikkje...)..

Eg må altså få treningsvener til å "TAGteache" meg, dvs gje meg tilbakemelding på akkurat det eg ber om, og i rette sekund. Forfattarane gjev oss ei sjekkliste for å trene oss sjølv effektivt:

1. Øv på ein sak om gongen (nå snakkar vi om den tobeinte)
2. Gje deg sjølv tydelege instruksjonar
3. Få kort og konsis tilbakemelding som svarer til instruksjonen
4. Ver observant på kjenslene dine. Du skal ha det det kjekt på treninga.

Dei avsluttar med ei utfordring som eg må tenkje meir på, men som eg gjerne sender vidare til lesarane:

• Tio saker jag er himla bra på när vi tränar
• Fem saker som jag ska träna mig själv att bli ännu bättre på

-----

Det var Hundtränaren. Men eg har jo surfa litt på morgonkvisten og då finn eg både det eine og det andre til ettertanke. Fanny filosoferer litt over høg forsterkningskvalitet kontra høg forsterkningsfrekvens. Ho stiller spørsmålet: Belønne fordi du vil eller fordi du må? Interessant.

Maria Hagström er inne på det same, men har òg eit anna emne som eg tok til meg. Kor godt kan hunden din kommandoen? Kor godt treng han å kunne den? Prøv ut kommandoen i heilt andre settingar enn vanleg og sjekk ut. Dette var diskusjon på eit konkurransekurs ho har hatt nyleg. Og ho stiller spørsmålet: Kan hunden krype viss du står langt i frå og ber om kryp (når det til vanleg alltid har vore fellesdekk i ein slik situasjon), ka om du ber om dekk ved sida av hinderet osv. Altså kor godt kan hunden overføre det den kan til andre situasjonar? Vil du lese ka Maria skreiv, sjå her.

Du så spennande hundelivet er ;). I dag skal eg prøve å få bakbeina til Ekko i kassen. Har sett meg eit lite delmål: Premier på motsatt side av hunden. Får eg det til, får kanskje han og til det han skal. Og i kveld må eg vel oppsummere treningsveka.

Burleken

Vi prata på siste trening om at innlæringa av burleken på Fanny-kurset var kortutgåve og at vi burde sjå på artikkelen i Canis. Den er i Canis nr 4/2007. Artikkelen er skriven av Maria Yttermyr.

Hund på resept

Først blei eg sur då eg såg overskrifta på framsida av Aftenbladet. "Nå byrjar dei igjen. Folk skal ikkje få lov til å ha hund bare for gleda lenge. Kor lang skal dei gå i dette hundefiendlege samfunnet?" Slik hissa eg meg opp på veg inn etter å ha henta avisa i går.

Men så fekk eg nå roa meg, funne kaffikoppen og var klar for lesing. Og gjett om det blei opptur? Her er artikkelen for dei som ikkje las avisa i går.