Runderingstrening og st.hans

Vi har hatt to kjekke runderingslaurdagar utan at eg har skrive om det. Begge var i Sælandsskogen.
Først var det for 14 dagar sidan. Ingen kunne unntatt Lise og eg. Men Lise hadde to hundar og ein son og med min så blei dei 3 ekvipasjar det. Og då kunne vi rundere.

Eg har lånt vekk lausbitta mine, noko eg trur Ekko ikkje har noko i mot....
Altså blei dei flying og rett i belønning.
Ekko spring fint ut. Han leikar på dei første slaga, så syns han det er godt med godbitar og gjerne at det blir leika med dei.

Denne laurdagen er det Kristin&Hera og Renate&Tinka som har lyst til å rundere. Sidan ingen andre hadde meldt seg til spordagen, så slo eg lag med dei. Vi fekk ei fin, fin runderingsøkt med ivrige hundar.
Ekko sprang hadde 14-15 slag og tunga var langt nede på slutten, men han sprang og sprang. Godt jobba. Det ser ut som om kondisjonen er på veg oppover.
Eg trente ikkje på noko spesielt desse laurdagane. Var bare oppteken av at han skulle krysse nær meg, springe fint ut og finne figurantane. Det vi fekk ekstra denne gongen, var innkallingen. Vi hadde ikkje walkiar. Då måtte vi finne andre metodar. Altså blei hundane ropt på. Ekko reagerer kjapt på meldinga frå meg og kjem som ein rakett. Bra.

Laurdagskvelden drog vi til Tau for å feire St.hans. Kjekt syntes den firbeinte sjølv om han blei lagt i bilen under maten, men å få kose seg i sjøhuset utover natta var visst topp.

Neste dag var det folk som ville leika, ha drakamp og herje. Og i tillegg var det ungar. Finst det kjekkare folk enn ungar? Ekko er salig bare ved tanken. Og han er flink til å reagere annleis når ungane kastar leika enn når vaksne gjer det. Står og tar fint i mot kastet. Til jentungens store glede la Ekko all kraft inn då faren hadde drakamp og ho fekk vere med og hjelpe til.

Fine måndagskvelden

I kveld var det pause i aktiviseringskurset.. Gro Anita spurte om det var nokon som ville rundere. Det viste seg at vi blei 7 ekvipasjar. Lenge sidan vi har vore så mange. Og så på ein måndagskveld! Alle hundane fekk gode økter. For oss tobeinte blei det 3,5t i aktivitet. For Gry/Silja og oss blei det ein halvtime til. Bare for kosen. No snorkar bajasen lukkeleg.

Ekko var sistehund ut. Han skulle rett i leik. Her er det litt kondistrening som var tema. Sidan vi var såpass mange, fekk vi tid til å varme opp. For Ekko var det det same som fulle guffe i skogen. Han hadde visst lada opp ei stund. Sprang og nikosa seg. Eg begynte å ane at dette kunne føre til ein trøytt runderingshund. Men samstundes tenkte eg: kondis, kondis. Bare spring du.

Jan Inge var på midtlina. Marit og Kristin var figurantar. Eg hadde tatt med vatn til midtlina. Og heldigvis hadde eg Gry til å bere det for bajasen var tørst under økta.
Han sprang fint ut til dei to første. Eg såg at det var tyngre å springe ut på den eine sida. Det viste seg at trekken hjelpte godt på ei av sidene. Han sprang veldig bra på mange slag (mellom anna var han så ivrig at han stupte under fart på det eine slaget), men det var òg slag der han tydeleg trengte å kome in og få drikke.
På nestsiste slaget rekna vi med at han ikkje ville finne Marit, så vi førebudde oss på eit blindslag. Kristin var klar. Og eg skulle akkurat rope han inn. Då kom meldinga om funn. Bra. han hadde altså ikkje gitt opp, men leita seg fram. Godt jobba. Og full guffe ut til siste slaget.  Då var eg nøgd med kvelden.

Kvelden blei avslutta med tur saman med Gry og Silja. 4 timar ute i frisk luft i tillegg til 3,5t ute som streikevakt. Mykje frisk luft på ei kontorrotte dette.

Fin dag i Sælandsskogen

Litt over ni var 5 hundar og eigarane klare for ei runderingsøkt. Det var sol, men kaldt. Heldigvis tok ikkje vinden her i skogen. 

sovande i skuggen

Sidan eg hadde lånt vekk lausbitta mine, tenkte eg at han kunne få gå rett i leik. Og Ekko takka for det. Han  var ikkje så veldig gira på leiking heile tida, men til gjengjeld sprang han flott mellom figurantane. Tunga slepte omtrent bakken, men farten var fin. Det var kun ein gong han viste gamle tendensar med å springe 3-4 m ut og så begynne med tissing, grasspising mm. Fekk han då inn. Figurant knekte ei kvist og Ekko var i gang igjen 

Då han var veldig sliten, kom figurantane nærmare. Veit ikkje kor mange slag det blei, men mange blei det i alle fall. Herleg!

Og når ein etterpå kan slappe av på terrassen og hunden snorkar der han ligg i skuggen, er livet ganske så godt.

medan matmor nyt sola

Varmt-kaldt. Sløving-trening

 I pinsehelga kom varmen grundig og godt. Vi reiste til Bergen. Kjempekjekt syns både tobeinte og firbeinte.  Vi opplever at ferjemannskap ikkje har store sansen for hundelivet. Eg har opplevd å hamne i kjellaren på ferjer og opna døra og kjent varmen strøyme i mot. Vite at her kan ikkje hunden vere i 20 minutt. Og strevd med å få han opp på dekk utan å gå inn i salongen. Det er jo veldig forbode område... Trappene opp til dekk er ikkje akkurat gode vore hundepotar. Så denne gongen spurte eg om å få stå oppe. Men det var ikkje mykje forståelse for det. Heldigvis er eg passe frekk og hamna der likevel.

Kor blei kompisane mine av?

I varmen i helga trente vi lite. Det var mest korte tisseturar om dagen og lengre tur om kvelden. Heilt ok, syntes Ekko. Han ville i grunnen bare ligge ute og varierte mellom plen og terrassegolv.
Det kjekke var å gå tur saman med tenåringane. Få seg ein flokk å passe på. Stor fortviling då dei forsvann og like stor lukke då dei dukka opp igjen.

Proffen taverna

Måndag kveld kom vi heim igjen. Og gradestokken hadde gått frå +27 til +12 og kald vind. Blomane på terrassen hadde storkost seg medan vi var på ferie og helsa eit blidt velkomen heim igjen. "Proffen taverna" var eigentleg klar til å ha ope heile veka, men akkurat no er det lite fristande. Utruleg kor fort det kan endre seg.

Onsdag kveld var eg invitert på trening saman med den gamle retrievergjengen. Det var triveleg. Ekko blei trent på stå på kommando. Eg brukte tennisball. Og det er sterke saker for bajasen. Han er god på stå når eg går bakover, men alt var borte då han skulle gå fot og få kommandoen. Då tenkte han bare på ballen ;). Er visst på tide eg set i gang med den delen av treninga.

Etter trening var det heim for å varme seg litt. Og Ekko slokna nøgd...

Tunnelsyn og varm slalomform

VI har brått fått sommar.

I kveld var det endeleg tid for aktivitetskurset igjen. i 20 varmegrader var det nokre hundar som kjente det godt.

Vi starta med stafett. To lag. Renate, Kristin og eg jobba saman. Vi skulle kaste ein gjenstand, hunden skulle hente og kome inn og avlevere, så neste hund... Det gjekk fint med Ekko, men er litt slitsomt å arbeide med så mange ukjente hundar for han. eg må vere på vakt. Det er ikkje problem med at Ekko spring til andre, men eg kan ikkje stole på at andre ikkje kjem springande til han.
Stafetten hadde to omgangar og vi vann. Tjo hei!

Tør eg dette då? Ekko i 2008

Så var det to nye oppgåver. Slalom og tunnel. Tunnelen var kjempekjekk, syns hundane. Den var lang og kunne formast som slange, som U, med ein vinkel, med mange... Ingen hindring for Ekko. Han storkoste seg. Vi brukte bein, U-form og slange. Spennande når dei ikkje kan sjå utgangen. Morsomt å tenkje på at eg hadde ein livredd hund ein gong i tida,

Slalom. Dette har vi prøvd på før, men helst litt tilfeldig. Dette var sett opp med 60cm avstand. Ekko starta med å jukse og ta to om gongen. Ghita gav meg nokre tips om korleis eg skulle få han til å ta ein og ein pinne. Vi arbeidde med det . Siste økta var han så varm at han sleit med å forstå at han måtte gå litt. Såg med lengt på dei som fekk springe i tunnelen. Trur den var lukka i dag.

Det er så tydeleg å sjå at hundane koser seg når vi gjer det. Mykje latter og masse oppmuntring og gode innspel frå kursleiar og kvarandre. Dette er vitamininnsprøyting.