Trø matmor på foten

I kveld var det første kurskveld i aktivitetskurset vi i bruks har sett i gang. Instruktør er Ghita Fossum.

Først skulle vi begynne på eit triks slik at Ghita kunne sjå korleis vi lærte inn ei øving og korleis vi premierte rett atferd.

Siste delen var lydnadsøving.

Gry og eg jobba i hop. Silja skulle lære 8-tal. Det tok litt tid før det gjekk opp for oss at det var slalom vi dreiv på med. Men etterkvart var vi inne på det. Silja er jo kjempeivrig. 

Eg hadde fått ein fiks idé om at eg skulle lære Ekko å stå på føtene mine. Ein del frustrasjon blei det, men jammen kom labben etterkvart ganske ofte. Han ville helst ta sin venstre på min venstre, men tok teikninga sakte, men sikkert. Var glad eg hadde tjukk dress på meg for labben starta langt oppe på leggen i blant. Målet er å få han til å stå med begge beina på føtene mine og så skal eg gå framover og bakover.... Vi får no sjå kor langt eg kjem. 

Siste del var lydnad. Eg ville jobbe med stå. Dvs at vi går og han får kommandoen stå og eg går vidare. Gjekk tilbake til start. Der eg går føre og han kjem etter. Det funka flott med avstandsbelønning så eg kunne gå fort over til neste steg.

Nå er det bare å trene, særleg på trikset til neste gong. Kjekt å ha eit mål igjen.

Fullmåne og stjerneklart.. vi måtte bare trene

No overgår vi oss sjølve. Trening laurdag og trening i dag.

I kveld var vi fire ekvipasjar som syntes at fullmåne og stjerner er noko å feire og drog til Sviland for å trene.

Ekko og Sita sprang og varma opp medan Gro Anita og eg prata. Så kom Gry og Kristin og vi var klar.

Kontakt ein mørk kveld. (med svart hund). Ekko var så klar til å trene at han gjorde alt eg bad om. Tren, tren... Så kontaktreninga gjekk veldig bra. Innkomst på kommando og.

Så var det meldetrening med kyllingstykke som premie. Det gjorde susen. Kjapt ut til Gry for melding, inn til meg for å melde. Då har han det så travelt at han set seg framfor meg, men sit i ro med bittet i munnen til eg har "kladda" ferdig. Og full firsprang ut til premien. I dag var det ikkje leik. Han har ein fot som han har klynka på eit par gonger. Meldingane var veldig fine. Eg kan pirke på detaljen om at han kan stoppe eit steg før, nemleg ved sida av meg, men i dag var det farten og tolmodet (å vente på kommando: vis) eg ville ha tak i. Han kom i fint driv inn til meg òg. Han har til vanleg ein tendens til å dempe farten på veg mot meg, men det hjelper med oppmuntrande tilrop.

Etter dette hjelpte eg Gry med meldetreninga. Silja er jo ein fryd! For ein fart og iver. Og i dag oppdaga eg at ho ikkje trengte mange godbitane. Når figurant blei jaktleika, var det heilt topp. Må teste det ut på runderinga.

No ligg Ekko og søv. Det er eit eller anna gale med foten for den blir slikka og han er forsiktig når han trør. Ikkje lett å sjå ka det er. Alt er jo svart på den der bajasen. Vi får sjå i morgon.

Vi trener litt framleis

Det har nok blitt mest turgåing, besøk og mykje soving i det siste, syns Ekko. Men vi har jo trent litt. Altfor lite er det nok når eg ser iveren han har når det endeleg skjer.

I går var vi saman med Anne Lise, Elisabeth og Gro Anita med hundar. Ekko og eg trente på markering på musematte på avstand. Han har ein tendens å springe inn til meg når eg ber han sitje ol. Kommando på avstand er ikkje enkelt. Vi kom til fram til matte og sitt.

Neste økt var å springe, svinge, stoppe ol når eg gjorde det. Det var spesielt kjekt for ballen var premie.

No satsar vi på sol og sommar ei stund framover :)

Tid for trening

Eg har tenkt å setje opp 3 treningsmål for hausten. Det kjem sikkert fleire, men 3 kvardagsbehov eg skulle ha trent på, vil eg setje opp. Men så langt har eg ikkje kome.

I kveld møtte eg Silje og Torhild i sola på OD. Eg tok ut hunden og hadde bestemt meg for at han skulle vise meg ka han kunne så skulle eg velje derifrå. "God" treningstaktikk....

Han viste sitt, dekk, stå. OK tenkte eg. Det blir å trene på å gå frå dekk til stå og reagere korrekt på kommandoar. Det gjekk stort sett fint, sjølv om eg til tider ikkje stod framfor han. Han slit litt med overgangen mellom dekk og stå. Vil legge inn ein sit her. Men det går stadig betre :)

Etterkvart utvida vi til fri ved fot i ulikt tempo med innelagt stå under marsj. Hm. Han kan ikkje sving til venstre.... Men stoppe og bli ståande kan han. Prøvde å utvide til avstandskommandering, men det forstod han lite av. Kom springande til meg for å gjennomføre kommandoen.

Avslutta kvelden med å trene på "gå på teppet" altså legge seg på teppet og bli der. Frista han med ball og liknande. Gjekk veldig greit. Eg treng denne øvinga i kvardagen. Særleg når vi er på besøk hjå andre.

Ellers ser eg at han må trene endå meir på å gje frå seg leika på kommando. Når han blir ivrig høyrer han ingenting....

Kjempetriveleg trening!

Veka som gjekk

Vi har trent litt denne veka òg, sjølv om det i følge den firbeinte er i minste laget.

Arne gav oss i lekse å få fram frivillige sitt, dekk, stå framfor oss. I utgangspunktet enkelt skulle ein tru, men eg har jo altfor lenge hatt kommando på dette. Det tok litt tid og litt frustrasjon, men så kom i alle fall sitt og stå ganske greit. Dekk var treigare å få fram.
Ellers har vi trent bitte litt på å sitje bamse. Den er ikkje enkel syns Ekko, men han er blitt mykje flinkare til å halde rompa i bakken.

På aktiviseringskurset på torsdag jobba eg saman med Kari L og Gro Anita. Fokuset mitt var å få fram dekk. Etter litt frustrasjon med bjeffing kom tilbodet om dekk ganske så ofte. Vi har trent det etterpå òg og no kjem dekk som ein av dei forsøka han bruker (men helst vil han tilby bukk :)).
Etter pausen så var det fri ved fot. Eg trudde eg sleit med bakparten til Ekko og fokuset, men etter ordre frå sjefen sette eg opp farten og hunden gjekk som ein gud. Eg må bare ta meg tid til å vente på fokus før vi begynner å gå og etter at han har fått godbit.

På laurdag blei det ikkje rundering på oss då eg har det såpass hektisk på jobb at eg må bruke deler av helga til å jobbe.

No er det i glattaste laget rundt oss. Torhild ho var sur på Era og meinte ho var gått tilbake i treninga. Ho drog i tauet, heiv seg etter gourmetrettane (les kattedrit) langs vegen. Då måtte vi andre og innrømme at det hadde vel våre hundar òg... Eg trur ikkje akkkurat dei har gløymt fine manerer, men godluktene ligg rett oppi dagen og aldri har eg visst at det var så mykje kattedrit overalt. Ikkje hundedrit heller.... (Ekko et ikkje det). Eg er flau over hundefolket. Fy søren, kor mykje dritt det ligg etter hundane. Trur ein at det forsvinn i snøen??? Til og med her på Tjensvoll der vi har Plutostasjonar og søppeldunkar på alle hjørner omtrent, flyt det av hundedritt.

Målet neste veke: Få fram frivillig sitt, dekk, stå medan eg går bakover. Og fleire forsøk med lausbitt.

Den første treninga i 2010.

Så var vi i gang. Første trening og godt oppmøte i kulda. Anne Lise og eg jobba saman og vi tok oppgåver som fekk både hund og menneske aktive.

• Meldetrening med snø som utfordring. Ekko sprang fint ut, helsa på Anne Lise og tok seg ein tissetur. Blei ropt inn igjen. Då gjekk det fint. Så hadde han ei kaninjakt, men alle dei andre øktene var fine. Scotty var òg ivrig og flink.
• Innkalling. Første gongene var det utan forstyrrande element. Han kom som ei kula. Etter pausen fekk han to økter med Scotty og Faya som forstyrringar på sidelinja. Han oversåg dei heilt og hadde god fart mot meg.

Det er tid for å setje opp måla for våren. Eg har ikkje kome så langt, men fann eit blogginnlegg av Maria Hagstrøm med gode råd. Her finn du dei:

Att närma sig målet?
• Vad har du idag som hjälper digs att nå dit du vill?
· Vilka delar behöver förbättras?
· Vilka nya moment behöver jag lära min hund/ eller vilka nya saker behöver jag själv lära mig?
· Vilka delmål kan jag ha på vägen?

Strukturera upp dina planer, kortfattat eller omfattande beroende på vad som känns bäst för dig. Det viktiga är att du uttrycker dig tydligt. Behöver du tillexempel ha ett bättre kryp för att lyckas med målet, skriv vad i krypet som behöver bli bättre. Tillexempel din hund behöver lära sig krypa med korta bakbenssteg för att få en teknik där han blir låg. Precis som vid ett kriterium är det viktigt att kunna tala om exakt vad jag ska lära min hund. Konkret och kortfattat. Skriver du bara att jag ska ha ett bättre kryp är det mycket svårare att hitta rätt träningsdelar och helt omöjligt att utvärdera . Var tydlig även när du sätter attitydsmål. Hur vill du att hunden ska se ut i olika delar, precisera!

Samma sak med dig själv- precisera vilka delar du behöver tillexempel för att bli en bättre tävlingsförare. Lika konkret och i delar som går att utvärdera och följa upp.

När du vet vad du behöver göra för att börja röra dig i målets riktning är det dags att göra en taktik.

•Vad ska du träna på och när?
•Vilka delar är prioriterade?
•Hur ser tidsplanen ut för mål och delmål?
•Hur och vid vilka tidpunkter ska du utvärdera?

Från och med nu är allt viktigt som du gör på träningen- fråga dig efter varje träningspass om just detta träningspass lett dig framåt! Om inte - ny taktik!

Vil du lese heile så finn du det her.

Innkallingstrening, strandtur og veterinæren

På torsdag var det vanskeleg å få kontakt med Ekko på treninga. Den vesle kanina var komen tilbake for å helse på oss. Og det gjekk ikkje Ekko hus forbi. Men omsider begynte han å ta kontakt med meg. Då bestemte eg meg for at denne kvelden skulle vere innkallingskvelden. Eg fekk han til å setje seg, gjekk langt bort (forbi kaninhekken), fløyta og begynte å springe. Jippi. Her var det ikkje tid til å tenke på kanin - matmor skulle fangast. Seinare på kvelden trente eg i lag med Torhild på dette. Det gjekk kjempebra med både Era og Ekko.

Laurdag skulle vi rundere, men det blei det sett ein stoppar for. Eg kom litt seint og møtte Marina som kunne melde at vi ikkje fekk lov til å bruke Bore meir. Det var til skade for naturen. No må vi arbeide for å finne nye stader ser eg. Sidan eg hadde kjørt så langt, kjørte eg litt til og kom til ei strand som Ekko og eg hadde heilt aleine. Deilig. Vind, sol, hav og sand! Ekko fann ein ball som var kjempelett. Han brukte valnøtthjernen og fann fort ut at visss han gjekk litt opp i sandynene og la frå seg ballen der, begynte den å trille. Kjempekjekt!

Måndag var tid for nytt veterinærbesøk. Han skulle ha den årlege sprøyta og sjekke analkjertlane igjen. Ikkje kjekt syns Ekko, men det gjekk nå det òg. Det var mindre å tøme denne gongen, men han hadde feber så vi bestemte at han skulle på ny antibiotika-kur. Resten av kvelden har han vore svært så pjusk. Satsar på at dette er siste runde med medisiner i denne omgang. No vil eg ha han heilt frisk.

Kvardagsvanar

I går las eg juliartikkelen i "Hundtränaren". Den er skriven av Åsa Jakobsen: Tittel: "Vardagsvanor. Att jobba med huvudet". Eg tar litt frå den for den fekk meg til å plukke opp litt av det eg ofte gløymer.

At ein hund har basisbehova mat, vatn, mosjon og flokkfellesskap har dei fleste fått med seg. Men det er jo ikkje nok. Ein hund som blir mosjonert, blir bare i betre fysisk form (og det er jo bra). Den mentale aktiviseringa er like viktig. Ka blir du trøyttast av: Ein joggetur eller ein eksamen? Hundar som ikkje får brukt seg mentalt, finn på oppgåver sjølve (det gjeld ikkje bare border collien).

Åsa Jakobsen set opp 4 greiner i mental aktivisering:

1. Nasen
2. Balansen
3. Problemløysing
4. Innlæring

Nasen er vi jo klar over at er god. Spor, smått og stort (godbitsøk ute og inne, korte og lange spor i skogen, jakt etter eit menneske som har gøymt seg osv)
Balansen. Det er viktig at vi trener den opp på hunden. Den er skapt til å røre på seg (slik som oss). Her kan den lære kroppskontroll.

Problemløysing. Det er viktig at dei får løyse problem som dukkar opp. Til dømes: hunden må sjølv løyse problemt at han går på feil side av stolpen. Legge leiker slik at hunden må bruke hjernen for å få tak i den...

Innlæring. Å lære noko nytt er ganske slitande på hjernen (nokre som kjenner seg igjen?). Bruk tid på å lære hunden triks, nye oppgåver osb.

Å jobbe med hovudet er utviklande for hjernecellene. Hunden blir rett og slett smartare :). Ein bør aktivisere hunden med fleire av desse elementa kvar dag.

Artikkelen endte opp med eit skjema:

Fem saker som jag ska lära min hund att balansera på:__________

Fem nyttosaker som jag ska lära min hund att apportera på kommando:________

Två nya trix som jag ska lära min hund:______

Treningsplan for trixinlärningen:________

Så sett i gang, tenk. Kom gjerne med tips.

Meldetrening, "takk" og avlevering

På måndag møtte vi på Austrått for litt trening. Det var kjekt at det var fleire som var klar denne dagen. Kari & Evita, Gro Anita & Sita, Elisabeth & Faya, Torhild & Era og oss.

Dette trente vi på:
Bringkobbelmelding.
Kari var figurant. Første gong synleg. Gjekk veldig fint. Andre gong gøymt. No sprang han fint ut, men vimsa hjå figurant. Haldt lausbittet i munnen, men hadde ikkje hast med å kome avgarde. Fekk lydsignal og kom fort. Sette seg, men litt skeivt og sprang fint ut for å leike. Prøvde ikkje fleire i denne omgang. Nøgd med det meste i meldinga, men han kan jo setje seg litt beinare...

Etter å ha trent på andre ting, tok vi ein siste på meldetrening. No var Elisabeth figurant. Første gong gjekk fint, men neste... Det gjekk i litt daffetempo. Så vidt han gadd springe ut. Eg blei frustrert, men Elisabeth sa vi skulle forsøke med at ho var hare, dvs at ho sprang ut og gøymte seg. Då var det ein som tok kommanden og sprang som ei kula, strevde litt med å finne henne, kom tilbake i kjempefin fart, avleverte (litt skeivt) og ut som ein sputnik! YES!

"Takk"
Eg registrerer at Ekko ikkje reagerer på ordet "takk" når han er heit på leika. Brukte tid på å gire han opp og så"takk". Det blei betre, men må øvast meir på. Den nye leika er lett å bli heit på.

Avlevering
Eg kasta ball og tok fram handa som signal for avlevering. Det gjekk veldig bra.

På slutten gjekk Gro Anita, Elisabeth og eg tur med hundane våre. Ekko og Sita var ganske så gira på å leike med kvarandre. Ganske interessant. Kanskje vi må sjekke det ut.
---

Sidan vi var så godt i giret med trening laurdag og måndag, tenkte eg at det måtte litt trening til på tysdag òg. Ekko har vore med på jobb eit par dagar. Han har halde seg under kontorpulten, men må jo fram kvar gong han høyrer prat. I møte med både store og små har han vore eksemplarisk så det har ikkje vore problem å ha han med.
Men når vi først var i Sandnes, tenkte eg at området var tingen på tysdag. Deilig med eit stort område bare for oss!
Vi trente på avlevering slik som på måndag. Fungerte veldig fint og med "takk" går det framover. I tillegg blei det trening på å hente apportbukken og litt feltsøk. Hugsa ikkje heilt det med at han skulle ut fleire gonger, men det var jo lenge sidan sist vi prøvde oss.

Trur Ekko syns det er deilig å kome i gang igjen for han er heilt treningssugen. :-)

Sommar.... hotell :), bil :(

Denne sommaren blei det ikkje kennel på Ekko, men biltur i Noreg. Trur han lengta til kennelen i blant.

Eg hadde kjøpt nytt bur. Solid og skikkeleg, men litt lågt. Ikkje lett å få eit som er høgt nok for denne staute hunden. Var spent på korleis det ville gå med hund på hotell og i mange ukjente situasjonar.

Vi starta frå Bergen og kjørte på svingete vestlandsvegar. Opp og ned. På slutten av første dag, kom det klynking og etterkvart fortvilte lydar frå buret. Eg stoppa og fekk han ut. Trudde hunden var sjuk. Han pesa ein del, men det var vel varmen, tenkte eg. Ekko nekta å gå inn i buret igjen. Eg måtte flytte all pikkpakk over i buret og plassere han bak førarsetet. På det viset kom vi oss til Skei i Jølster. Her skulle vi ligge på hotell. Det einaste hotellet vi hadde bestilt på var dette. Eg var jo redd for at vi ikkje kom til å få plass på grunn av hunden.

Det viste seg at alle måtte gjennom resepsjonen, ta heisen og så vandre av garde rundt på hotellet. Tenkte på alle hysteriske allergikarane vi finn i Rogaland... Rommet var perfekt for hund, eller rettare sagt romplasseringa var perfekt for hund. To utgangar rett ut like ved rommet. Rett ut i naturen.

Eg hadde tatt med ei gamal dyne han kunne ligge på. Det blei ei trygg seng.

På kvelden diskuterte vi kvifor Ekko hadde reagert så sterkt. Tenåringen sa at han hadde fått vondt i øyrene av trykket då vi kjørte opp og ned i eitt. Ja, kanskje det var det Ekko òg hadde. Vi bestemte oss for å ta det roleg neste dag. Gjekk lang tur og han fekk springe rundt på ei bre. Det var visst kjempekjekt. Snø og is!

Dagen etter rydda eg bilen, tok vekk burdøra og gav han mykje plass. Det hjelpte. Etter det gjekk han frivillig inn og ut av bilen, men peste veldig i periodar. Trudde først det var varmen, men etter ein dag med så kald bil at eg omtrent hadde frostskader, innsåg eg at han nok blir bilsjuk. Stakkars liten :(. Han får melde seg inn i klubben til Maja.

Etter det fekk han kome ut på alle småstopp i tillegg til større pausar. Vi sprang, leika og hadde det kjekt.

Etter det første positive hotellopphaldet, tok vi sjansen på spontanreise utan hotellbestilling. Og det gjekk fint. Det var ingen som reagerte på at vi hadde hund. Åja, sa dei bare og gav oss eit romnummer. Det var til tider ein lang tur gjennom gangar og trapper. Ekko fann heldigvis alltid vegen ut når vi skulle på luftetur.

På hotella oppførte Ekko seg eksemplarisk. Ungar fekk ta på han utan at han hoppa, han stod og venta i trapper slik at folk kom forbi, på rommet låg han roleg på plassen sin osv. Det einaste negative er vel at han er ein rasist... Siste natta låg vi på eit hotell med mange asiatarar på romma rundt oss. Dei var farlege syns Ekko og møtte bjeffe litt.

Om morgonen var det ein lukkeleg hund som hadde fleire han skulle vekke. Etter ein god tur med meg, fekk han frukost og blei lagt i bilen slik at vi kunne spise vår frukost i fred.

Vi låg på hotell i Skei i Jølster, Åndalsnes, Røros, Lillehammer og Geilo. Over alt blei den firbeinte altså veldig godt mottatt.

Det som var kjekkast for Ekko trur eg at var det å vere saman med sine beste tobeinte vener 24 timar i døgnet. Han likte ikkje når vi skulle gå tur aleine utan dei to andre. Alle skulle vere saman.

Forresten, det aller kjekkaste var visst å kome tilbake til Bergen. Halen begynte å gå då vi nærma oss huset til søster mi. Det var visst så trygt og godt at då han var trøytt om kvelden, gjekk han ned på rommet og la seg utan at det var andre i den etasjen.

Eg fann ut at det var best med bilfri dag så i dag har vi padla, bada og slappa av.

PS: Vi brukte radioane (walkietalkie) som eg har brukt på runderingstreningane i det siste, på heile turen. Kjempefin kontakt mellom bilane. Heilt gratis :)

Ligge i ro på avstand....

På måndag var det grilling på området. Vi var 4 som hadde både tid og lyst. Fleire var alt reist på ferie.

Treninga for dei tobeinte var å få til varmen på grillen og steike maten passeleg. Utfordringa var større for dei firbeinte.
Etter ei kort treningsøkt (luktdiskriminering, apport og burtening) skulle dei få den største utfordringa for kvelden: Ligge langt frå matmor, i ro medan godluktene spreidde seg rundt dei. Den suverene vinnar var Era. Ho er kjempeflink til å slappe av. Her har du jobba godt, Torhild. Sita greidde seg òg godt, men ho låg nærmare matmor. Den suverene tapar og masekopp var Scotty med Ekko som ein god nummer to. Anne Lise heiv fort gullguten sin i buret. Ekko såg ut tilå greie seg bra, men tolmodet kan han trene på. Det blei ynking og bjeffing på han òg. Inn i bilen. Og då blei det ro.

Etter maten trente vi litt til, men det var varmt for oss alle. Torhild og eg tok oss ein kveldstur. Då verka ikkje hundane slappe i det heile... Mystisk...

Kanskje litt om resultata av treninga:
Apport går kjempefint. Han bit for mykje på dummyen så den må eg trene ekstra på.
Luktdiskriminering. Det går stadig framover med å få han til å setje seg ved sida av egget, men når egget er på avstand så apporterar han det.
Burtrening er det kjekkaste syns Ekko. Labbane er for langt ute viss eg ikkje stiller meg framfor akkurat då han går inn. Ekko vel buret jamnt og ofte under treninga.

Familieselskap

Denne helga har eg hatt besøk av dei kjekkaste folka eg veit. Og eg har opplevd mykje.

Til dømes skulle vi reise til Tau. Eg ligg alltid i bilen på ferjeturen. Men akkurat denne dagen, fekk matmor panikk. Det var så mykje bil at vi havna i kjellaren. Då matmor opna bildøra slo varmen mot henne. "Hjelp", tenkte ho." Her kjem Ekko aldri til å overleve." Er jammen glad for at ho tenkjer på meg.
Ut av bilen med meg og først dei indre trappene til 1. bilhøgde. Då ville ho ha meg opp dei ytre trappene, men dei var veldig nifse. Det var sånn med hol i og såg veldig vonde ut. Eg nekta. Då gjekk vi vidare opp dei indre trappene. Då kom vi til ein plass der det sat mange folk. Kjente på matmor at dette likte ho ikkje (det var visst ulovleg), men vi sprang fort ut på dekk. Her låg eg og hadde det bra. Men så kom det eit smell som gjorde meg redd. Ganske nifst altså. Matmor hoppa litt ho òg. Ho sa det var ei pipe som slo seg på. Men eg er ikkje sikker eg. Ville i alle fall ikkje gå heilt bort til den pipa meir.


Så skulle vi ned til bilane igjen. Matmor trudde eg fiksa greit dei indre trappene sidan eg fiksa dei opp. Men ho skulle sett det eg ser: KJEMPElange, bratte trapper. Eg vågde ikkje. Greidde etter mykje om og men å kome meg til 1. bilhøgde. Der ville eg inn i bilen for det var så mange lydar. Men eg fann ikkje bilen! Matmor prøvde å forklare at vi måtte vente og springe ned i ein kjellar då luka opna seg. Eg blei livredd! Men nå var matmor bestemt så eg sprang med henne ned til bilen. Der stod tenåringen og var kjempeflau for at vi var så seine. Men han skulle bare visst koss det er å vere redd. Trur aldri eg har hoppa fortare inn i bilen.


Då vi kom fram til der vi skulle på fest, var den skikkelege mor mi (Krøllalpha) der. Ho var heilt vill og galen. Eg kjente med ein gong at ho hadde bada så vi sprang til sjøen og hadde det kjempekjekt. Men så gjekk ho heim til der ho bur.

Eg fekk helsa på masse kjekke folk etterkvart som det blei kveld. Trur matmor var litt spent på koss dette ville gå. Det var visst nokre som ikkje likte hundar der og så var det folk som kjeftar på hundar. At ho ikkje lærer. Eg kan jo oppføre meg, eg! Eg hoppa ikkje på nokon. Eg sneik meg inn i sjøhuset ein gong, men det var før eg fekk vite at det var ulovleg. Etter det låg eg som ein prest bak ryggen til matmor og ei gamal dame som sat ved sida. Dei fekk gå inn i sjøhuset og forsyne seg med allslags god mat både ein og to gonger.Og dei åt og åt. Heldigvis har matmor skjønt at det krev sitt å vere så snill så kvar gong ho kom tilbake med mat til seg sjøl, fekk eg ein godbit for å ligge i ro.

Det var ei lita jente med i selskapet. Dei fanga krabbe til henne. Veldig spennande syns eg.

Seinare på kvelden spelte dei noko dei kalla Bodsja. Det heiter visst petanque eller noko slikt i utlandet. Då var det vanskelegare å ligge i ro enn under maten. Tenk at dei først kastar ein liten ball, så kastar dei store ballar. Og eg skulle bare ligge der. Greidde det lenge, men så kjente eg at no var det nok. Fann fort ut at dei blanke kulene ikkje var noko å samle på (dei var blytunge), men den svarte kula dei kasta først.... Då fekk eg ikkje lov å springe fritt lenger. Merkeleg. Heldigvis var det andre som ikkje spelte der og dei ville leike med meg.

Eg hadde det så kjekt den kvelden at eg ikkje fekk kvilt meg i det heile. Blei faktisk glad då matmor seint på natta meinte at det var på tide å ta båten heim. Eg hoppa i bilen og trengte ikkje gå ut før vi var heime.

I dag har eg bare sløva. Det er så varmt så varmt. Heldigvis hadde matmor lagt kongen min i frysaren. Eg koste meg lenge med frossen leverpostei og forkuler.

Torsdagstrening i varmen

Torsdag kveld og skikkeleg sommarvarme. Det meste gjekk i sakte tempo for både hund og menneske. Men trene skulle vi! Silje m/Pia, Torhild m/Era, Anna m/Una, Anne Lise m/Scotty og oss stilte opp.

Ekko skulle trene på luktdiskriminering, dvs te-egget sitt. Vi arbeidde med å få han til å setje seg ved sida av egget. Han gjer det delvis. Legg eg egget for langt borte apporterar han det. Så her må det gå sakte i detaljane.
Som sjølvvalgt oppgåve (eg visste ikkje at vi hadde slik, men det meinte Ekko) bestemte han seg for at burtrening var det kjekkaste. Med og utan kommando sprang han i buret svært så ofte denne kvelden. Om det var varmen eller kjensla av lett-tjente poeng, veit eg ikkje. Iveren var i alle fall stor. På bilete har han labbane godt utanfor. Det varierte ein del.

Ei stund sette vi oss nære kvarandre og trente hundane på å ligge i ro ved sida av oss sjøl om det var andre hundar nære. Ekko syns han treng premiering heile tida for å få det til, så her kan eg med fordel trene meir.

Fin treningsøkt i sommarsol

I kveld var det strålande sol på området. Vi skulle trene på:

• bli liggande på teppet
• luktdiskriminering
• apport

Det blei det som var planlagt pluss "på plass". Ekko var begynt å slurve veldig på den. Dekka istaden for å sitje.

Først var det teppet. Denne tok han fort og gjekk og la seg då eg sa teppe. Greidde å vente på "fri". Det var leik som var premien. Innimellom sette eg meg slik at det blei pausetid for begge.

Apporttreninga starta elendig. Han tøffa avgarde og henta apporten, beit på den, kom inn og la seg fint i eit dekk... Gjekk over til å trene kun sitt og på plass. Dette blei premiert med leik. Etterkvart tok eg fram apporten igjen, gøymte den og sende han avgarde. No var det fart og fine innkomstar. Veldig bra.

Luktidiskriminering slit eg med. Det går fint dei første momenta, men når det blir avstand har han lett for å ta det i munnen og apportere. Fekk trent litt, men ikkje nok. Han toucher egget, set seg mot meg osv. Eg skal ha bort koss han sitt difor trente eg på sjølve nasenkontakten med egget. Litt pirkearbeid, men det går vel bra til slutt ;)

Etter treninga gjekk vi ein fin tur med hundane. Ekko fekk her trent på å gå fint i band.

Tjensvollgjengen på tur.

Laurdag føremiddag møttes Tjensvollgjengen (Pia, Era og Ekko med førarar) med ryggsekk og godsko. Vi skulle kose oss, trene og nyte dagen. Vi starta ved litle Stokkavatn, gjekk vidare til store Stokkavatn. Til saman gjekk vi ca 1 mil. Ikkje rart vi syns at vi trengte lang matpause og fleire badepausar for hundane. Det var sol og mykje kjekt å trene på. Her er noko av det hundane var innom:

• kyr, hestar, sauer, ender, måker og sinte svaner med ungar...
  
• andre hundar
• vente på tur medan ein badar og får pinnar kasta ut i vatnet (veldig vanskeleg)
  
• gå roleg sjøl om ein hund ligg først i køen
• sitje roleg ved sida av kvarandre
• ikkje få lov til å vere ved sida av dei to andre (altså sitje på avstand)
• 
• slappe av når det er matpause og dei ligg bundne til kvar sitt tre (Era var suverent flinkast her)
• gå roleg sjøl om det kjem joggarar, syklistar, barnevogner, ungar, folk med stavar osv
• vente på versegod før ein får spise matpakken (Det var kun Ekko som hadde skikkeleg matpakke. Dei andre må ta det med neste gong..)
• holde fokus sjøl om fuglane kreler rundt dei

Ja, og sikkert mykje meir. Hundane var kjempeflinke og takla det meste. Ekko må trenast på å slappe av på avstand frå meg. Ellers får Pia lov til å kjefte så mykje ho vil på han. Han overser det suverent.

Vi brukte 5 timar på turen. Det kunne fort blitt lengre for på slutten møtte vi ei svane med ungar. Og ein "smart" mann som kasta godbitar til dei. Dei var midt i vegen. På den eine sida var det gjerde og på den andre vatnet... Lite grøftekantar. Vi prøvde litt. Ekko kjefta litt, men det kom bare sinte fres frå svanemor. Ei dame skulle tydeleg ut å fotografere. Såg nok det fine motivet å starte med på turen, men måtte snu og gå tilbake til bilen. Vi andre stod på andre sida av villdyret og venta på fredstider. Heldigvis fann ho det for godt å ta sine søte små med ut i vatnet. Så vi kom oss heim.

Dette var ein kjempetur som vi kjem til å gjenta fleire gonger.

---

I dag sundag har vi vore på retrieverklubbtreff på området. Frå bruks møtte Gro og eg. Maja viste eit langt spor. Ekko viste ID-spor og rundering. Begge hundane var veldig flinke. Utanom det så imponerte jo lydnad og jakt. Triveleg dag i solskinnet.

Bileta er frå mobil (Torhild og min). Eg hadde gløymt å lade kameraet....

Burtrening

Tida går så altfor fort. Vi har vore i Bergen på ferie og Ekko ville som alltid ikkje heim. Toppen av lukke er visst å vere der. Han nektar faktisk å gå ut når eg pakkar i bilen. Eg kan visst bare dra min veg...

Men vi kom oss i alle fall heim og i dag var det trening på området. Sist trente eg på at han skulle ligge på teppet, i dag hadde eg med tøyburet. Han sprang villig inn i buret og låg på plassen sin medan eg lokka med "kom", "Ekko" leiker osv. Diverre drog eg strikken for langt, eg stengde døra. Etter det var det å starte på botn igjen. Han ville ikkje inn i buret. Fekk han til slutt inn og då slutta eg av.
Mesteparten av tida trente eg på buret med litt "på plass", tunnel, fri ved foten som uteoppgåvene. På slutten fekk han springe fritt saman med Faya på nederste del av området.

Ekko jobba godt i dag. Eg skulle bare ha stoppa i tide. Men på an igjen.

Litt agility

I kveld har vi trent agility. Det var veldig kjekt. Gro hadde laga eit stiligt hinder og ring til å hoppe gjennom (ho viste rett og slett nokre Reodor Felgen trekkk...). Eg hadde med hinderet mitto og to tunnelar. I tillegg hadde Gro pinnar til slalom. Då flytta vi alt opp mot grasområdet på OD og storkoste oss. Era, Pia, Maja og Ekko fekk prøvd seg på alt og blei ganske så flinke til å vere i startfasen ;)

Ekko tar hinder veldig enkelt. Dei to tunnelane var kjempekjekke å springe i. Det same var ringen. Vi prøvde på slalom for første gong på skikkeleg. Det gjekk veldig bra.

Rett og slett ein triveleg kveld der fleire av hundane fekk vere ute og ligge i ro i nærleiken av kvarandre og vente når det var pausetid. Det greidde dei fint.

Elles har det vore ei laber treningsveke. Eg er så forkjøla at eg så vidt orkar å gå tur. Men vi har hatt tur rundt Mosvatnet med gjengen. Då blei Pia så glad for å sjå Ekko at ho blei litt voldsom. Ekko reagerte perfekt. Snudde heile sida til og hovudet vekk. Eg blei litt mållaus. Ho fekk etterkvart namnet "flink bitch". Ekko blei "Beistet". Det var etter at vi møtte ei eg kjenner som sist hadde sett han som søt kvelp.... Vi grubla lenge på ka Era skulle heite, men hamna vel på "Beauty". Bitchy, Beistet og Beauty på tur!

Torhild og eg gjekk treningtur rundt vatnet ein kveld. Vi stoppa på alle opne område og trente snurring, touch osv. Ganske lærerikt å halde på fokuset deira medan det kom syklar, folk, hunar osv forbi. Ein kjekk tur.

Altfor travelt

Vi er i live, men det har vore så mykje som ikkje har hatt med hund å gjere i dei siste vekene. Ekko har vore på kennel og skulle hentast av andre enn meg. Gjett kven som nekta å gå inn i annan bil? Akkurat. Då ville han heller tilbake til kennelen. Heldigvis kom eg like etterpå og fekk han inn i bilen min.

I helga var vi på besøk og Ekko fekk helse på ei jente på 17 månader. Ho var redd hund og spesielt store hundar. Heldigvis syntes faren at det var noko prinsessa måtte gjere noko med. Så ut på plenen med oss alle. Først leika eg med Ekko og ballen. Ekko ivrig og vill. Etterkvart syns prinsessa dette var spennande og kom seg ut på plenen. Først på far sin arm, så tett inntil han og etterkvart kunne ho gå tett forbi Ekko og seie "vovvov". Ekko var kjempeflink i leiken med henne. Låg og venta. Tok forsiktig ballen ho kasta og dytta den mot henne igjen. Og ho blei tøffare og tøffare. Hundemorhjarta mitt var veldig stolt av han som greidde å få jenta mindre redd store, svarte hundar.

Eg har så vidt hatt tid til å sjekke ein blogg og to i kveld. Og der ser eg jammen at Scotty og Faya gjorde det kjempebra på utstlling i helga! Gratulera!!

Vi har ikkje trent på lang tid, men satsar på å kome i gang i veka som kjem ;). Kryssar fingrane for det.

Burleiken og nye konkurranseformer...

Marit sa ein dag at det var rart at så få av oss som har vore på kurs med Fanny & Thomas, som brukte burleiken. Burleiken ja, tenkte eg. Den har helt forsvunne ut av hovudet mitt. Så i dag var det fram med stoffburet. Og gjett om det var ein som var klar for burleiken?! Rett i buret og straks kommandoen "fri" kom, sprang han ut så fort at buret forflytta seg det òg. Inn og ut av buret. Kjempekjekt! Eg prøvde å lokke. Han beit ikkje på godbitlokking, men "kom" er sterkt, for då kom han. Ingen premie og inn i buret. Etterkvart tok han teikninga. Veldig kjekk trening. Ekko ligg òg med labbane utfor. Brydde meg ikkje så mykje akkurat no, men må gjere noko med det. Buret er ikkje det største det heller...

I kveld har det vore kurs for retrieverklubben. Sporkurs. Ein fin gjeng med ivrige hundar fekk prøve spor. Ekko fekk sjå på gjennom bilruta. Eg la eit spor med gjenstandar i før kursstart. Ca 3 timar etterpå gjekk eg det. Og det er medan eg går det sporet (eller småspring) eg byrjar å lure på om det ikkje burde vere ei ny konkurransegrein innan bruks: Sprintspor. Dvs springe langt spor på kortast tid. Den som kjem fram først med hunden framleis i line og utan at førar har ramla overende, vinner. Trur Ekko og eg hadde kome langt der. Han går jo skråsikkert i sporet og har ein fart som er ein idrettsmann verdig. Trur det er enklare å få opp kondisen og farten på matmor enn å få han til å vente på sinka.....

Men sidan det ikkje er slik ei grein, så får vi nok begynne skikkeleg på grunntreninga igjen.

PS. Ekko fann sjølvsagt alle gjenstandane i sporet.

Fri ved foten og innkalling

Nå er det slaps og tett tåke ute. Ka er betre enn eit sommarbilete? Her Alpha og Ekko sommaren 2005.

Denne veka er skral på treningsfronten, men i kveld blei det heldigvis litt trening igjen. Aktivitetskurset vårt blei avlyst, men treningsfantoma slo til for det ;). Torhild, Silje, Gro N., Anne Lise og eg stilte sterkt.

Eg trente aleine deler av kvelden. Det blei fri ved foten. Slit med å få Ekko til å gå tett inntil meg. Syns han er blitt betre i forhold til fokus på godbithanda, men kan nok trene meir på det.

Hadde òg ein runde med snutetarget i handa. Det syntes Ekko var kjekt. Men at han skulle ta snutetarget når handa mi var på ryggen, var merkelege greier.

Gro og Silje var med på ei innkallingsøkt. Den var kjempebra. Men så tok vi ei kjekk innkallingstrening med Pia og dermed ville vi andre òg det. Så Ekko fekk ei ny innkallingsøkt. Den var ikkje så bra. Det visste eg jo, for når freistinga er like framfor nasen, er matmor gløymt. Dei andre frista med godbitar og leike. Og hunden skulle altså velge matmor. Ikkje lett. Era og Pia tok den kjappast. Vi andre må nok innsjå at ryggmargrefleksen ikkje er heilt innebygd i hundane våre enno .....

Til slutt vandra vi på kveldsturen vår og no ser eg ikkje snurten av Ekko. Det var visst nok hjernearbeid på han i dag.