Effektiv treningsøkt

I dag var det kun Lise &Scott og Gry &Silja som skulle trene på Sviland i dag. Vi var einige om å ta to korte økter i staden for ei lang. Det viste seg å vere kjempebra for alle tre hundane. Dei arbeidde effektivt, ivrig og godt.

1.økt.
Ekko fekk flying med vekt på fart og passeringar. Farten var god heilt til han han hadde eit ærend inntil eit tre. Han såg direkte på figuranten, men måtte bare så voldsomt på do... Sprang deretter til figurant.
Passeringane er svært fine. Dei er tett med meg. Og i dag var han svært ivrig etter å kome seg over på andre sida.

2.økt.
3 gode meldeøkter. Deretter fleire rett i leik, eller det blei godbit for han var sliten der han måtte spring opp og ned fjellsida. Tunga hang langt ute, men iveren var stor.

Vi stoppa etter det. Det var kjempekjekt å sjå kor ivrige alle tre hundane var i dag. Og kor konsentrert dei jobba.

Silja trener på full melding.

Scott trener på siste del av meldinga

Sporkurs i strålande sol

Denne helga har Gro og eg hatt med oss ein flott gjeng som ville lære seg hunden å gå spor. Først var det teori på torsdagen og så var det tid for praksis laurdag og sundag. Og for ei læringskurve på dei 3 flat-ane, 1 golden, 1 labrador og 1 storpuddel!
Dei fekk prøve korte spor, lengre spor, ulike underlag, sporkryssing, sporoppsøk osv.

To lukkelege hundar. Messi og Felix

Gro og eg delte gruppa i to slik at det skulle bli minst muleg dautid. Men litt måtte det jo bli. Hundane trengte kvile dei òg. Og det var jo ikkje dumt med pause når sola skein og selskapet triveleg.

Spirit og matmor testar ut sporfirkanten

Max fann sluttpremien

Hm. Her lukta det godt. Silja i arbeid

Messi konsentrert. Dette sporet krevde alt han hadde lært.

Fleire bilete  finn du her.

Filmsnuttar: 

• Å legge ut spor for Felix
• Felix går spor
• Messi går spor
• To hundar med sans for kvarandre. Etter det dei andre seier, hadde dei halde på i minst 15 minutt før eg kom og begynte å filme. Herleg!

Gro har sikkert fleire bilete i bloggen sin.

Tur, trening og spor

I dag fekk Ekko seg ein flott dag på Bråstein. 2 timar vandra Hildegunn og eg rundt i "hundeskogen". Ekko gjorde utfall mot ein leonberger(?), men det var ein sindig kar så han sto han av.

Så drog vi rett til området og litt trening. Her er det ikkje bare beina som skal trenast ;). Vi trente saman med Marit & Jan Inge m/ Punky og Silje m/ Pia. Vi starta treninga med at Jan Inge la ut eit spor med 3 pinnar til Punky og eg la blodspor til Pia og Ekko.
Pia plar vere ein reser til å springe ut i felt og hente ting for å springe inn igjen. I dag var det litt slappare. Men det låg ein spennande dummy der. Det hadde ikkje ho hatt før. Kanskje noko å hente inn til matmor?

Eg slit jo med lineføringa. I dag viste Marit og Punky meg eit tips dei hadde fått av Thomas Stokke. Eg gjekk bortover ein planke og Ekko skulle følge tett inntil. Det gjekk veldig bra. Skal trene meir på det. Og som Marit sa så må eg nok trene som eige moment at Ekko kjenner handa som beveger seg like ved skuldra hans. Han er jo så høg og eg så liten...

Trente òg litt på at han skulle ligge roleg ved meg medan Punky og Pia trente. Han gjorde det, men slappar ikkje av, er på jobb og syns han fortener godbitar. Ei god trening som eg bør gjere oftare.

Ei lita økt med sitt- dekk -stå fekk vi òg tid til.

Så var det blodsporet. Pia skulle gå sitt første. Eg var litt distrahert og gløymte å be Silje om å la henne lukte grundig ved oppsparket. Trur ho var litt forvirra over at det var blod og ikkje menneskespor ho skulle gå etter. Ho lukta veldig på eit blad eg hadde sølt blod på. Virra litt, men fann slutten.

Med Ekko rota vi litt med starten. Vi greidde faktisk å gå inn i sporet utan å begynne der vi skulle. Fy oss! Gjekk tilbake til start. Ekko jobba ivrig, men i dag trur eg det var eit viltspor og kanskje litt mine spor han var på søk etter. Det blei litt rotete. Neste gong eg går eit så ferskt spor, skal eg merke betre slik at eg får stoppa han.

Her er litt film frå dagen. Først Punky trener budføring:



Punky startar på eit langt spor med 3 pinnar (og som ho plukkar perfekt!).
Og her har jenta funne slutten. Marit og Jan Inge har jobba kjempegodt med Punky. Ho er blitt SÅ flink! Går roleg, kjem og leverer pinnane ho skal finne osv. Eg er imponert!

Så var det av ein annan arbeidande hund, nemleg Pia, og litt av det første blodsporet. Lukta var spennande:



På laurdag er det sportrening igjen. Gler meg til det. Har lyst til å jobbe meir med spor.

Effektiv trening og litt fri ved foten av ein meister

Så var det slutt på skikkeleg vinter. Slaps, glatt og regn/ slush var det som møtte oss ved idrettsanlegget på Sola i kveld. Vi var ikkje mange, men spreke ;).

Ekko og eg starta litt trening på grusbanen før dei andre kom, deretter tok Era ein runde der medan dei andre forflytta seg til ein grusbane der snøen/slapset var fjerna. Vi kjørte dit vi òg. Det var Torhild og eg som jobba i lag. Veldig effektiv kveld. Mange og korte økter. Til slutt var vi tobeinte ganske surrete i hovudet. (ikkje bare måtte vi tenke på treninga, men vi forflytta oss ein gong til i løpet av kvelden. Det kom folk på grusbanen. Då kjørte vi til parkeringsplassen vi var på før. No var det 2 (!) lykter på heile området som verka. Det var altså ganske mørkt der).

Ekko trente på fri ved foten. Først var hovudfokus på å sjå på meg i staden for handa mi, så var det "attituden" og til slutt overgangen til å gå framover.

Ekko ser på meg medan han går (og ser ein del ned), men straks klikket kjem, ser han på handa. Vi prøvde andre variantar. Eg sa bra og premierte ved å ta godbiten frå den eine handa over i den andre. Eg drog ut tida mellom klikk og belønning osv. Det som verka best, var å premiere utan å klikke.

Attituden til Ekko var veldig fin i kveld. Han gjekk fint ogdå eg fekk opp farten var holdningen vakker. ;).

Torhild klikka då vi trente på at eg skulle vende og gå framover. Vi fekk ein del fine overgangar der han var tett inntil. Det tar ikkje mange stega før han er litt for langt frå meg. Men altså overgangen var fin.

Ekko fekk vise seg litt fram for Torhild. Han imponerte med å bli ståande medan eg gjekk rundt han, dansa litt og drog i bandet. Flink gut!

På slutten hadde eg tenkt å trene på utgangsstilling. Det blei mest tøys. Då ville Ekko bare sjå på Caos og han var tydeleg ufokusert. Alle lydar frå den andre gruppa var nok til å vippe han av pinnen. Då fann eg ut at det var nok trening. Og når eg ser han som søv på saccosekken no, trur eg at det var rett. Han har heilt tatt natta.

Til slutt vil eg vise litt fri ved foten, dekk under marsj, stå under marsj og sitt under marsj. Sjå og lær, seier bare eg :). Linken er frå Maria Hagström sin blogg.

Spor og trening i skinnande sol.

I dag blei det den store treningsdagen. Godt det var ein vakker vinterdag. Temperaturen låg under null i skuggen, men i sola var det deilig!

Marit og Jan Inge var i Melsheia i går kl 13 for å legge blodspor til Punky. Og samstundes la dei eitt til Ekko. Eg var spent kl 915 då vi skulle gå eit blodspor som hadde godgjort seg i 20 timar i frosten. Dette hadde vi aldri gjort før. Dei få blodspora han har gått før, har ikkje vore eldre enn eit par timar.

Men her var det ein hund som visste ka jobben gjekk ut på. Eg viste han starten og etter det gjekk han kjempefint. Hadde eit par svingar feil, men tok seg kjapt inn. Sporet hadde avhopp og sårleie. Han stoppa fint ved sårleiet og snuste ekstra. Og stor fryd då han fann skanken.

Vi var delt i to grupper i dag. Gruppa mi var Marit, Jan Inge, Silje og meg. Vi var veldig effektive. Punky gjekk eit lang blodspor, Pia fekk prøve Punky sitt. Ho har aldri gått blodspor så det kan vere like mykje Punky sine fotefar ho gjekk i, men fryden var visst stor for det.

Neste spor var ID-spor. Hundane burde vore filma. Dei er heilt yre av iver etter å kome i gang. Ekko skulle gå med bjølle på ryggen for første gong. Det brydde han seg ikkje om. Marit var det falske sporet. Ho stod ute i løypa. Ekko lukta kort på votten til Jan Inge. Han gjekk fort, men såg Marit og sprang lukkeleg bort. Då han ikkje fekk respons, var det tilbake på sporet igjen. No var han ikkje i tvil om kor han skulle. Eg strevde med å følge alle svingane i det tette terrenget. Han går ganske fort. Registrerte at det ikkje var overvèr han brukte. Nasen var i bakken (litt over). Jan Inge blei funnen til stor glede for finnaren! Eit veldig godt utført ID-spor. Hadde sjølsagt gløymt GPSen.
Vi diskuterte i pausen at vi må tenke ut utfordringar i sporet slik at det ikkje blir at dei går på rutinen i staden for lukta. Til dømes så går ofte det falske sporet til venstre og det rette vidare rett fram. Det må ikkje bli til fast rutine.

----
Klokka 13 skulle instruktørane på Siddis hundeskole samle seg for å trene og gje kvarandre råd.
Eg fekk eit tips om kassetreninga til Ekko (trikset vårt). Skal skrive om det når eg har prøvd det ut.

Vi starta med fellesdekk. Faya, Ekko, Punky, Mikkel og Robin. Gjekk veldig bra. Ekko la seg skeivt, men det retta eg ikkje i dag. Første gongen eg kom opp på sida av han, sette han seg opp. Eg premierte ikkje, gjentok bare prosessen og no venta han til kommandoen kom.

Etter det delte vi oss. Eg arbeidde med Elisabeth. Faya trente på dekk der haka skal vere i bakken mellom beina. Ganske stilig. Nederst er det ein filmsnutt av treninga på akkurat det.

Ekko trente på stå og på å ligge med store forstyrringar. Gjekk tilbake til å vente ut stå-en. Han stoppar, men har blitt premiert veldig fort så eg blei påminna at eg må vente han ut litt.

På dekk (bli liggande) frista vi han med tennisballen. Den var ikkje bare lett. No begynte nok både eg og hunden å bli trøytte.

Her har vi dei andre (Arne og Mikkel, Marit, Punky og Christin og til slutt Robin):

Faya trener dekk med haka i bakken:

Nå søv Ekko under skrivebordet. Ikkje akkurat til å undrast over.

Vi har flinke hundar.

I dag var det ein kald og fin dag, men med kraftig vind. Eg hadde avtale med Marit om å legge ID-spor på Sviland. Vi var merksam på at vi måtte tenke på vinden slik at overvêrshundane våre ikkje sette nasen i vêret og sprang direkte på figuranten :-). Sporet Marit gjekk til Ekko låg vel ein time. Eg la òg eit blodspor som fekk ligge 1,5 time.

Vi var mange på klubbområdet i dag. Fann ut at alle retrieverrasane var representert (Ekko tar to..). Sterk overvekt på Golden. Det dukka forresten opp en sjeldan goldenvariant....
(Det er Figlia som har maskert seg litt).

Ein merkeleg type til dukka opp, trur dei sa det var ein labrador, men eg er i tvil....

Anne Lise har jo gått inn for bestemoroppgåva med liv og lyst. Og som gode bestemødre stiller ho opp for barnebarna når det trengs. Her er det ein liten skjønnas som trengte bestemor dei første vekene på eiga hand. At ho måtte pakke saman for tobeinte meinte at bestemor trengtes til tobeinte òg, var ein strek i rekninga, men då fekk i alle fall den minste trent seg på ungar i tillegg.

Elles var jo Dea her i tillegg til to andre golden og sjølvsagt fader Scotty.

Men så var det treninga.
Ekko trente på stå under marsj. Det gjekk fint, men han hadde færre frys-stå her enn heime. Det er jo naturleg med tanke på at dette var meir forstyrrande miljø. Vi hadde òg ei fin trening på fellesdekk med forstyrringar. Han fekk oppleve at Marit, Kari og eg skiftesvis tok i bandet og inviterte han med på tur, men han låg. Han blei lokka, men han låg. Ein lokking var for sterk ( Marit ropte på han) slik at han reiste seg. Forstod heldigvis fort at det var ein tabbe, la seg og blei lokka på nytt utan å bite på. Flink til å forstå at "fri" betyr kome til matmor - oppgåva er slutt.

Punky hadde ei fin økt med jakttrening. Dvs hente dummiar som Jan Inge kasta ut. Dette viser eg på film. Vi får ikkje med når Jan Inge kastar alle. Han laga ein lyd akkurat i det han kastar for å få Punky på hogget. Men her ser det henne jobbe kjempegodt for alle fire dummiane.

Så var det spora som godgjorde seg. Først ID-sporet. Kjempespennande å gå eit spor der eg ikkje anar kor eg skal. Vi startar med at Ekko luktar i posen med votten til Marit. Så sette han nasen i bakken og gjekk i sikksakk gjennom skogen. I bra fart. Ei stund syns eg han rota (som om eg hadde peil på det??). Eg ville ha han til å lukte igjen, men han såg bare dumt på meg og jobba vidare. Og jammen var det ikkje ein figurant der han ville! Kjempegodt jobba! Eg er imponert. Hadde tenkt å bruke GPSen, men gløymte å setje den på.

Då Marit skulle få att votten sin, oppdaga eg at den var borte. Ja, ja. Ekko og eg gjekk strake vegen tilbake til sporstart. Eg begynte å gå nedover der eg hugsa vi gjekk og sa "søk" til bajasen. Eit halvminutt etterpå står han med nasen oppi ein svart pose. Fram kjem votten. Ka skulle vi gjort utan dei firbeinte?

Så var det blodsporet. No begynte eg å bli trøytt og hadde lita tid. Typisk nok begynte eg å rote. Greidde ikkje å hugse kor eg la starten. Hadde gløymt at eg tenkte vind her òg. Men etter mykje trasking att og fram langs vegen, fann eg det. Dette sporet burde eg ha merka for eg hugsa ingenting og hadde heile tida ei kjensle av at han gjekk feil. Rett og slett var på villspor. Men kor vilt var det når eg brått ser at han står med skanken i munnen? Det var den GPS-en. No skulle eg så gjerne ha visst om han hadde gått på oppsida av der eg gjekk eller om han fulgte sporet. Ekko var i alle fall nøgd. Og eg syns vi hadde hatt ei god treningsøkt.

Her var det mange tips!

Når vèret er grått, kan det jo vere kjekt å trene inne....
Her er nokre tips i ein valpekursfilm frå Silva Trkman. Tenkte eg skulle begynne med - ja nå kan de lure :)

Nå hugsar eg kvifor rygging er dumt..

Aller først: Neste utfordring skal bli vanskelegare, eller er det bare hundane våre som er så finke.?!

Torhild har sendt videosnutt der Era har godbit på begge beina. Anne og Thelma har beviset her. Gro meldte frå i går kveld at oppdraget var utført. Godt jobba alle seks! Eg prøver å legge godbiten på nasen til Ekko. Det likte han ikkje, men vi skal nok få det til. Tenk godbit på beina og på nasen medan vi går rundt hunden? Utan avstandsbelønning i handa.... Den tar du vel kjapt, Elisabeth?

--

I går begynte Ekko å rygge og i dag hugsa eg kvifor eg stoppa treningen på det for eit år sidan... Gjett ka han tilbyr kvar gong han skal trene? Akkurat - rygging. Men eg vil jo trene på utgangsstillingen, fri ved foten, burleiken og dekk!

Har brukt litt tid i dag på "fri"-kommandoen. Han trur det betyr å kome bort til meg og setje seg ned. Ja, ja. Eg kan jo leve med det. Men så var det ein kommando på at treninga er slutt? Det er ikkje lett å forklare eit treningsgira dyr det. Han syns vi skal trene mykje meir enn vi gjer. Difor blir det stadig eigentrening på han. Mykje burleiken og diverre ein del rygging som blir avslutta med bjeffing i frustrasjon.

Og så har eg tenkt og tenkt på belønningskvalitet. Kor mange alternativ har eg? Leik og godbit. Ja vel. Men har eg andre? Og har eg ulike måtar å tilby leik eller godbit? Hundane skal jo tape ein del på å feile, altså må det dei vinn med å anstrenge seg, vere veldig bra. Kanskje det er neste utfordring? Kom med mange belønningar vi kan bruke.

Bort med snillisme og inn med krav!

Er det nokre som trur at eg er litt sein i avtrekkaren og les Rune Gerhardsens kamptalar nokre år forsinka, så tek de feil. Eg har vore på kurs med Fanny Gott.

Denne helga har Fanny Gott og Thomas Stokke frå Klickerklok hatt kurs med 12 ekvipasjar og fleire observatørar. Ekko og eg var aktive deltakar. Eg var på den gruppa som fekk Fanny som instruktør.

På laurdagen hadde vi ein presentasjonsrunde der vi skulle seie noko om måla våre og ka vi ville jobbe med. Var ikkje heilt førbudd på å ha tenkt gjennom ka eg ville jobbe med. Tenkte vel eg kom til eit ferdig program. Men etter som presentasjonen gjekk framover, var det tydeleg at det var bruksfolket som sat her. Og det Fanny oppsummerte med og som vi alle trena på, var kjempegreit for meg. Ho tok oss allereie då ei lita stripe for at vi set oss for låge mål.

Burleiken
Første utfordring var burleiken. Eg var litt spent på den for Ekko har eit litt traumatisk forhold til bilburet. Han har blitt mykje betre i det siste, så eg var, som sagt, spent. Stoffburet vi har på kjøkkenet, er han godven med så eg reknar med at det bare er litt innsats så er burleiken på plass òg i bilburet. John tok fleire bilete av oss under treninga. Kjempekjekt. Dei skal eg bruke ved eit seinare høve, men her er han i alle fall frivillig liggande i buret.

Vi brukte mykje av pausetida til å trene han inn i buret. Det var på veg til å bli svært så negativt. Eg bestemte meg då for å la han gå i bilen mellom kvar økt på sundagen. Dette er noko han er trena på, så det gjekk greit. Men eg skal trene inn at han spring frivillig inn i buret på treningsplassen etterkvart. Ei skikkeleg praktisk øving å ha med seg.

Vi trente saman med Karin, John og Trofast. Trofast hadde tydeleg vore på kurs før, så han kunne det der med buret.

Øktene skulle vere på 3 minutt. Der er ikkje eg flink på treningsplassen. Blir fort for lange økter.

Fri ved foten
Neste treningsutfordring var fri ved foten. Første del var kjent for Ekko, nemleg å gå framover når matmor går bakover. Men så kom det nokre oppgåver som eg må trene på. Gå bakover med lange steg. Altså som om eg går fri ved fot framover. Eg kan gjerne halde eit høgare tempo enn det eg har tendens til (hm.. trur eg har høyrt den kritikken av Arne òg...). Når hunden ser på meg (det treng ikkje vere augekontakt) og går beint, klikker eg og premierer med godbit ved mi venstre side. Eg set òg opp farten slik at han må springe for å nå godbiten. Det var ei kjekk øving.

Etterkvart skulle eg bare premiere når Ekko såg mot venstre sida mi, så at han gjekk nære den. Deretter skulle eg vende (anten på den tradisjonelle måten, eller ved å ta eit steg mot høgre og gå framover). Eg prøvde med den nye. Gullguten gjekk strålande ved sida av meg. Trur all treninga på klossen har gjort han mykje meir medviten om bakparten sin.
Det som er viktig er at eg har trent på å få han til å gå beint, kontakten og attitude (utstrålingen, stilen) FØR eg vender. Det er jo greit å trene dette når hunden er framfor. Då ser eg han jo.!

Fellesdekk
Fanny brukte å trene inn fellesdekk aleine, utan alle hundane på plassen. Det ho starta med er å gjere hunden stødig på kommandoen "dekk/ligg". Startar med å få hunden til å legge seg, så litt omvendt lokking, gå i frå, få andre folk til å snakke til den, lokke, ta i bandet osv osv. Det er bare fantasien som stoppar ka vi trener på. Hunden skal til slutt kunne ligge stille heilt til han får ny kommando. Ekko kom til at eg kunne friste med ei leike utan at han skifta posisjon. Og det var til og med den nye, kjekke leika. Nøgd med den.

Eg måtte gå før tida på laurdagen, så etter at eg hadde reist var både klossen og innkalling på tapetet. Heldigvis skulle Squid(kvelpen til Fanny) få seg ei økt med "klossen" på sundagen. Den har eg filma.

Sundagen starta med fleire spørsmål og svar. Eg lurte mellom anna på korleis dei brukte "fri" som kommando. Hjå Fanny tyder det: Du kan nå gå ut av posisjonen. Hundane plar få ein godbit når dei gjer det. Denne deler ho ut ved sida si, altså kjem hundane ofte fram til henne når dei er ferdig med elementet dei var i. Ho bruker nok meir "versegod" når det er lov å springe fritt, spise godbitane langs bakken osv.
Vi bør tenkje gjennom ka det er vi vil ha kommando på. Ka treng du? Td er det jo praktisk at ein hund kan tisse på kommando. Ikkje alltid vi har tid til å vente til den finn den rette busken... Leiker skal til dømes ikkje takast før kommandoen "ta den" kjem.

Eg fekk nokre tips om det å trene inn pinnane i sporet. Skriv om det når eg skal begynne på det i treninga vår.

Når hunden ikkje gjer det som er rett, den slurvar kanskje. Ka då? B Bailey sa visst at vi skulle stille oss to spørsmål:
- ka tener hunden på å gjere rett? (belønningskvalitet..)
- ka kostar det å gjere feil? (Tapar hunden noko særleg. Eller tener han det fort inn igjen?)

Eit anna spørsmål er jo om det eg gjer fører til at det blir betre? Viss ikkje, bør eg ikkje endre på noko?

Apport
Vi starta innlæringa av apporten med å få hunden til å gripe rett bak hoggtennene. For å få til dette måtte vi få hunden i jaktleik. Dvs få hunden til å gripe om leika OG halde den. Nokre hundar treng litt tid med leik før ein kan begynne på sjølve øvinga. Her har vi Dea som på perfekt vis grip og held fast gjenstanden Kari held framfor seg. Dea legg trykket på flott på bakparten og sig til slutt ned i sitjande stilling. Akkurat som programmert.
Når vi har fått dei til det, kan vi prøve å sleppe taket forsiktig i gjenstanden og gripe den igjen. No skal ikkje hunden slippe taket når du gjer det. Slepp den taket, lag litt ablegøyer med gjenstanden. Jippi du vann!. Etterkvart skal du kunne drive med mykje forskjellig utan at han skal slippe. No har hunden fått eit godt grep.

For å få ein hund som leverer tydeleg i handa, er det smart å trene inn. Det gjer du ved å trene inn target i handa. La hunden sette snuten i handa, klikk, godbit. Deretter skal ein gjenstand vere i munnen når han gjer det same. Hunden skal ikkje sleppe før du seier "takk". Kroppsspråket ditt kan fortelje om det er ein levering av gjenstand i handa eller om det er utgangsstilling du vil ha. Men det kjem etterkvart.

Budføring
I brukskonkurranse har vi budføring. Her skal vi få hunden til å gå mellom førar og ein figurant. Vi startar med å klikke straks hunden ser mot figuranten ( det er figuranten som klikkar då). Hunden spring til figurant og får godbit. Snur han og går mot eigar. Nytt klikk. Osv.

Gå framfor i line/ framsending
Dette var ei vanskeleg øving. Det er heilt utruleg kor flinke hundar vi har når det gjeld å beundre oss. Ekko sat, stod, la seg osv. Alt med blikket mot matmor. Og denne gongen var oppgåva å sjå ein annan veg...
I denne bruksøvinga skal hunden gå framfor oss. I klasse D og C skal det vere framfor i line, i B og A skal dei gå framfor oss, kunne galoppere mot ei gruppe for så å fortsetje i sakte tempo forbi. Alt dette framfor oss...

Men altså starten på øvinga - få hunden til å vende blikket framover. Vi fann ut at utgangsstillingen var til god hjelp. Særleg viss han såg framover før han sette seg ;-). Vende hunden blikket framover, kast godbit mellom øyrene på den (og klikk). Her var det ein fordel å klikke like etter at godbiten hadde forlatt handa og var i lufta. Den var kjempevanskeleg for oss tobeinte. Poenget er at vi ikkje treng ein hund som snur seg for å sjå etter godbit. Fortsett slik og premier om han ser framover etter å ha spist første godbit. Til slutt skal du ha ein hund som går beint framfor oss.

Dekk.
Ekko ville ikkje presentere dekk medan eg gjekk bakover. Han slo til med stå og sitt (+pluss utgangsstilling i mengder. Mange dagar med det gjer sitt..). Fekk då tips om å få til kjappe dekk utan at eg rygger. Med leika bak på ryggen, blei det opp til fleire flotte før vi måtte slutte for helga.

Mens alt dette føregjekk framfor nasen på Dea, viste ho at ho kunne det her med å slappe av i buret mellom øktene. "La hundar og menneske gå forbi. Eg bryr meg ikkje."

---
Vi var som nemnt først, delt i to grupper. Og den gode treningsgjengen har vore fordelt på begge gruppene så no reknar eg med mange flotte innspel i framtida.

Det eg sit tydeleg igjen med er at eg er for snill. Ekko får godbitane for lett. Eg må auke kriteria. Han kan få til mykje meir og i kjappare tempo enn det eg ofte trur. Eg håper logg skrivinga fører meg framover meir medviten. Ser at i ein trøytt kvardag blir eg altfor lite reflektert. Å trene hund er jammen ein heildagsjobb...

Her har vi Fanny som lærer Squid klossen.

TV kanal for oss treningsglade hundefolk!

Har kikka på http://www.canis.tv/ . Skikkeleg spennande. Dette kan bli inspirasjon og lærerikt for oss som prøver oss fram etter bøkene så god vi kan.

Har alt begynt å suge til meg litt læring om feltsøk.....

Og så ein ting til - er denne boka noko for oss i 2009? Hundtränaren 2009

Eller greier vi å vere strukturert og jobbe målretta utan?

Var det avspasering i dag?

Ny kald, men vakker solskinsdag. Vi trente litt rydding på morgonkvisten i dag. Då vi kom til klubbområdet, slapp eghan ut og han fekk springe etter ei leike eg kasta ut. Dette var veldig kjekt og han ville ikkje inn med den.

Då det blei vår tur til å trene på feltsøk, hadde eg fått Torhild til å filme oss. Vi har jo vore så flinke og eg ville jo ha det bevist. Men det skulle vi bli to om. Heilt frå Ekko kom ut av bilen, beit han i bandet og ville leike. Og feltsøket blei bare rot. Han sprang ut og henta den første fint, men bytta gjenstand før han kom inn. Neste gjenstand ville han bare springe rundt og leike med.

I økt to la vi bare ut to gjenstandar og dei blei lagt nære. Eg prøvde å trene litt fokus på han. trudde han var klar, sendte han ut. Men ein ny runde med bare tøys og tull. Tok han med meg bort frå feltet og trente litt avlevering av apport. Fungerte bare sånn passe. Han ville heller grave i jorda og spise røter.

Etter pausen skulle vi kjøre gjennom agilityløypa. Han sprang rundt seg sjølv, ville på eit vis gjere det eg ville, men greidde ikkje konsentrere seg, måtte bare gjere alt fort. Siste runde tok eg tak i halsbandet då han skulle gå over bjelken. Det roa han. No gjekk han fint med meg til neste post (utan at eg holdt i han) og gjennomførte sånn passe greit.

Eg slit med å få til hoppa. Han hopper på skrått mot meg. Trur han ventar premie (sjå bileta). Dermed kjem ham skeivt ut til neste hopp.

På bjelken ville eg ha han til å snu seg. Og jammen fulgte han target på fingeren. Litt konsentrasjon var detlangt der inne.

Før treninga begynte i dag, hadde eg lagt ut eit spor med pølsebitar ( mellom kvart 3 og 7 fotspor). Det gjekk på kryss og tvers og var på moseliknande botn. Det fekk ligge i 4 timar før vi gjekk det. Etter alt tullet med feltet, blei det litt lått og løye med om det var nokon som skulle gå bak meg i sporet og sjå og høyre på når sporet blei like vilt som dagen. Men dette var noko anna. Han gjekk sakte, tok seg tid til å spise pølsebitane, fulgte spora mina veldig bra. Kom seg fort innpå når han gjekk litt feil, og eg gjekk mållaus bak. Dette var faktisk eit av dei beste spora han har gått. Eg måtte bare holde han igjen ein gong. Resten av tida gjekk i roleg og lett tempo for meg. Kjempebra og ein god avslutning.

Skal eg oppsummere litt så er det at eg nok kan trene endå meir på avlevering og finne mindre gjenstandar. Kanskje han heller ikkje skal få starte dagen med å leike på området. Og eg som er så utskjemt med at han koblar seg fort på, bør nok vere meir vaken for at eg av og til må trene lengre økter med kontakt før eg startar.

Maja i hinderløypa

Ekko i svevet. Litt låge hinder? Eller er det bare fryden over å kunne hoppe høgt?

Til slutt ein filmsnutt med Maja i feltet.

Hageslange- leverpostei 1-0

I går holdt vi på å drukne, i dag var det fin haustdag (som forrige fredag).
Kari (Figlia og Dea), Torhild (Era), Silje (Pia) og Ekko og eg var på retrieverklubben sitt område og trente feltsøk i dag.

Ekko var først ut. Eg la ut ein plastapport, ein dummi og ei leike. Han sprang flott ut og henta inn i tur og orden. Kattemat var visst kjempegod belønning.
Sidan han førebels ikkje har god utgangsstilling, brukar eg ikkje det. Eg er opptatt av at han skal avlevere i handa mi. Eg sit på huk, held ei hand klar til å ta i mot og premien i den andre handa. Det fungerer veldig bra. Han avleverer i handa mi. Han fekk som premie på slutten at vi hadde drakamp med leika etter at han hadde levert inn alle gjenstandane.

2.økt fungerte like bra. Han greie å sitje i ro medan eg går ut og legg frå meg gjenstandane.

3.økt. No var eg nervøs for forrige fredag gadd han ikkje meir enn ein gjenstand då. No la eg ut kun ein gjenstand. Han sprang flott ut og leverte fint. Premien var leverpostei. Eg la ut apportbukken fleire gonger og han var like ivrig. På slutten ville eg ha ein ting som var liten. Prøvde med ein klikkar. Den fann han, men beit i stykker. Torhild lånte meg nokre centimeter hageslange. Den var kjekke den. No leita han grundig. Og då han fann den, var det ikkje snakk om å levere den inn. Denne skulle tyggast på og kosast med. Eg kunne friste med så mykje leverpostei eg bare ville. Slangen var mykje betre.
Hm. Trur eg skal teste hageslange mot kattemat og sjå om slangen utkonkurrerer den òg....

Eg var nøgd med treninga. Pirket med å ha snutetarget i handa, har verka. Han leverer fint. Sidan eg held på med lausbitt trening og utgangsstilling i tillegg, reknar eg med at eg i løpet av vinteren kan legge på utgangsstilling i feltsøk òg. Men akkurat no er utgangsstillingen så skeiv at eg ikkje har lyst til å bruke den for mykje.

Torhild trente ein del med å ha ein gjenstand ute. For å få raske innkomstar, begynte Torhild å springe straks Era hadde fått tak i gjenstanden. Det gjekk i ein viss fart for begge ( bare at det var divisjonsforskjell på farten..). Som de ser av bilete så forsvann Era ut av bilete før eg fekk sukk for meg.

"Agilitybanen" var kjempekjekk som alltid. Hundane storkoste seg og vi peste bak...

Vi hadde jo òg matpause. Torhild greidde å overbevise Kari om at ho hadde tatt skoleboller og berlinerboller direkte ut av omnen før ho drog heimanfrå. Ei solid husmor! (At vi har ein solid bakar i nærmiljøet, sa ho ingenting om...).

Her litt film av feltsøk. Først Pia:


så Dea:


og til slutt Era:


Og heilt til slutt, men kjempeviktig: Canis reklamerer no for "100% positiv hverdagslydighet" av Arne(Siddis hundeskole). Årets julepresang til hundefolk!

Nå er det haust

I dag var det ikkje vind på Sola. Utruleg. Men det var haust i lufta i staden. Faktisk litt kaldt å sitte på stolen... Og eg må nok tenkje på å ha meir klede på meg neste gong.

Vi var 5 tobeinte og 5 firbeinte.

I dag var målet:

1. Håndtering
2. Klossen. Her skulle han kome heilt inn til meg utan å nøle.
3. Veggen. Vi skal stå 180 grader frå veggen og snu oss slik at han set seg inn til veggen.
4. Lineføring

Eg arbeidde saman med Anne Lise og Elisabeth.

Håndtering. I første økt blei hundane håndtert. Vi starta med tannvisning og gjekk vidare til at dei blei tatt på. et gjekk veldig fint. Men vi kan nok vere hardare i håndteringa.

Faya skulle arbeide med fri ved foten i ulikt tempo og pangdekk. Scotty trengte fokus og ro.

Utgangsstilling/klossen. Ekko elskar klossen. Han blir heilt gira når han skal stå på den. Og jammen hadde han sove godt og tenkt glupe tankar for det var bare å stille seg opp så var han tett inntil meg. Så målet for dagen på klossen var nådd før eg fekk tenkt meg om. Då prøvde vi med å vente å sjå om det kom eit sitt. Det blei frustrerande. Eg må innrømme at det kom litt hjelp frå meg. Den må vi øve på her heime. Eg vil jo beholde så tette sitt som det eg fekk på å stå inntil.

Utgangsstilling/veggen. Første runde var rar. Han forstod ikkje ka han skulle, ville bare leike. Han hadde tatt med seg Kvakki ut og den forstyrra tankane voldsomt. Elisabeth prøvde å dytte han inn til veggen. Det var visst ikkje slik Ekko ville ha det i livet så då var det ein som hoppa på matmor og sette seg så det suste bare han fekk vere ved sida av meg ;-). Etter fleire fine sitt hamna han i bilen. Vi kom aldri så langt som det eg hadde tenkt. Får nok ha det målet til neste veke.

Etter dette tok vi ein pause. Det hadde vore intens for fleire av oss og hundane i gruppa mi strevde med konsentrasjonen (til og med Faya). Av og til er det godt å ha dei andre til å snakke om treningsfrustrasjon med. Det kjem gode råd og ein del latter som hjelper.

I dag har vi vel konkludert med at Ekko er og forblir kvelp om han er aldri så stor. Han hopper og spretter som ein kvelp. Han må ha med seg kosedyr i buret og går rundt og viser kosedyra sine til andre. Kvakkien som hadde budd i Bergen sidan mai, måtte til dømes ligge i senga hans i fleire dagar.

Åtferd. Lufteturen i dag var med ein gira hund. Han skulle anten gå perfekt å få premie heile tida eller leike med bandet. Og på grusbanen skulle han leike. Dermed basta. ( Kor var Pia - ho er jo like gira akkurat der...) Faya fekk snuse på han, det same fekk Era. Dei to stod til og med og snuste på same grasstrå utan at det såg ut til å bry dei. Like kjekt kvar gong når eg ser at snutane er rett ved sida av kvarandre og kroppen er heilt roleg.

Lineføring. Det blei det ikkje tid til i dag.

---

Når det gjeld treninga og målfokus generelt, ser er at eg må jobbe heile tida. Det er så lett å miste fokus og kaste seg på det dei andre trener på.

Her er ein filmsnutt av Elisabeth og Faya. Elisabeth ville sjå kva som er galt og rett under fri ved foten. Eg ser mykje bra, men òg saker og ting som må arbeidast med. Dei har kome langt og det er herleg å sjå kor ivrig Faya er etter å jobbe.