I dag var det bare å finne fram regntøyet for no hadde Vårherre bestemt seg for at det var på tide å vaske Rogaland. Men ka gjer vel det når vi har hundar å trene?
Marit og eg møttest på klubbplassen. Her skulle våre to retriverar få kjørt seg litt hadde vi tenkt. Utfordringane i dag var: Feltsøk, opp-plukk av gjenstandar, ID-spor og vi hadde tenkt trening på lausbitt. Men det kutta vi ut.
Feltsøk:
Her er både Ekko og eg noviser så dette var spennande. Vi tråkka opp området.
1. Eg henta Ekko og Marit gjekk ut og la frå seg ein gjenstand. Ekko var så ivrig at eg verken fekk tatt av han båndet eller noko før han var ute og henta gjenstanden. Han kom inn med den, men ikkje i reserfart.
2. Neste var lik, men no skulle han sjå på meg før han fekk springe ut. Det tok litt tid for Marit var kjempespennande å sjå på. Sprang fint ut og fann gjenstanden. Kjem ikkje heilt inn.
3. Marit gøymer gjenstanden bak eit tre. Ekko treng kortare tid før han tek kontakt med meg og får kommandoen: "felt". Direkte til funn. Veldig bra.
Andre økt:
4. Ein lik dei vi hadde før pausen. Gjekk veldig fint.
5 og 6. No er gjenstandane gøymt i høgt gras. Han blir sendt ut. Og gjer fort funn. Kjempebra.
Opp-plukk undervegs på tur.
Marit gjekk i den delen av tomta som har høgt gras og er uoversiktleg. Her la ho ut 4 gjenstandar. Så kom Ekko og eg. Han gjekk fritt saman med oss inn i terrenget. Og det tok ikkje lang tid før han har ferten av noko. Funn! Han greier alle 4, men oppdagar den 4. før han har levert inn den 3. Dermed slepp han den tredje gjenstanden for å ta med seg den fjerde.
Eg likte det eg såg av arbeidsinnsatsen hans på begge desse oppgåvene. Der vi har ein liten jobb å gjere før vi går vidare, er levering av gjenstand. Målet er fart inn og avlevering ved beina eller i handa. Eg såg han kom fortare inn då eg hadde leike, men han hadde litt for mykje lyst til å sleppe for å springe inn for å leike. Punky hadde flott fart inn. Noko slikt må kjekkasen min òg klare. Og så må eg samle på ulike kjedeleg gjenstandar i bilen slik at eg har. Ikkje fullt så lett å springe inn med leika si....
Siste økt var ID-spor.
Nå begynte vi å bli ganske våte, men både Marit og eg var gira for det var så kjekt å trene. Utfordringen når vi lagar spor, er å hugse. Ikkje lett å vere tobeint og ha dårleg luktesans. Marit skulle gå tre spor for meg og då må ho altså hugse kor ho har tenkt å ha funnstadane (dvs kor ho skal ligge) og korleis ho skal kome ut utan å øydelegge spora. Eg hadde same utfordringen då eg skulle vere figurant for Punky. Det er rart at det skal vere så vanskeleg. Vi legg merke til og syns alt er så klart og så endrar skogen seg i mellomtida... Men vi greidde oss ganske bra og fann postane våre. Eg var det sporet som skulle forvirre i starten då Ekko gjekk og Marit det same med Punky.
1.spor:
Ved sporstart låg ein votte som tilhøyrte Marit. Ekko skjønte teikninga straks. Gjekk med nasen ned og rett i sporet. Ei lita stund rota han litt, det viste seg å vere akkurat der Marit hadde gått litt att og fram for å finne plassen sin. Ekko fann ut av det og var kjapt på sporet igjen. Eit flott spor der han ikkje brukte overvèret, kun nasen.
2.spor:
Nå hadde eg votten i lommen, men han visste tydeleg kven si lukt han skulle bry seg om. Hadde eg ikkje hatt vit nok til å stole på hunden så hadde eg sagt at løypa var annleis, men han gjekk rett på funn. Nasen i bakken denne gongen òg.
3.spor:
Her begynte han å bli trøytt, men var samstundes gira. Eg såg fort at han var på veg ut i mitt spor. Fekk han tilbake og slengte votten i bakken (hadde gløymt det). Eit sekund etterpå var han kobla på og gjekk direkte på Marit.
Tre kjempefine ID-spor. Han går i passe tempo, det vil seie eg følgjer han greit. Det beste var at han ikkje fekk bruke overvèret denne gongen, men fekk vist at han kunne med nasen òg.
Etter at Punky hadde gått sine ID-spor, var vi einige om at no var vi slitne alle så det var på tide å reise heim og tørke oss. Ekko og eg hadde ei lita økt med leik før heimturen. Vel heime var det bare å vri av seg. Fy så våt eg var i beina. Men så kjekt det var å trene.
Eit lite PS: Ekko holdt fast metallapporten for første gong i går!
torsdag 19. juni 2008
onsdag 18. juni 2008
Spor og innkalling
Her skal det trenast før sommarferien tek oss!
I dag trente vi spor og innkalling saman med Kari/Deah og Figlia, Marit/Punky, Torhild/Era og Kari/Evita.
Målet for dagen var å gå eit spor, feltsøk og opp-plukk av gjenstandar lagt ut i terrenget. Dei andre hadde tenkt seg ei økt med innkalling og det var ikkje meg i mot. Feltsøk blei det ikkje tid til (det er utsett til torsdag).
Innkallinga gjekk strålande. Oppgåva var å gå laus i skogen. Mellom trea dukka Marit, Torhild, Kari og Kari opp springande, gåande, og lokkande. Og så var det for meg å kalle han inn. Eg prøvde både straks han begynte å springe mot ein av dei og då han var kome nære figuranten. Han snudde 180 grader straks kommandoen kom. Dei mest effektive innkallingane, var dei med drakamp. På den siste fekk han lov til å springe ut igjen til figurant etter at han var komen inn til meg, hadde hatt augekontakt med meg og fått "versegod". Det var smart. Takk til Marit for tipset. Skal bruke det meir. Ekko blei trøytt. Det var nok ganske intenst å vere så på hogget heile tida. Nå er det bare å krysse fingrane for at det etterkvart har overføringsverdi i det "verkelege" livet.
Etter denne økta og litt pause, var sporet 1 time gamalt. Fram med langlina. sporet låg på skogsbotn, var utan godbitar, kun fotspora mine. Ekko var fort inne på sporet. Eg blei litt forvirra (hadde gått i nærleiken då eg gjekk tilbake etter å ha lagt sporet - fy meg-) og fekk han tilbake til startpunktet. Men han ville same veg (og sjølvsagt hadde han rett). Han holdt eit fint driv, tok svingane fint. På slutten auka farten og han hadde eit par svingar eg ikkje hugsa så då trur eg det var litt vindretning og overvèr som slo inn. Boksen med godbitane var visst heilt topp!
Så ka lærte så eg av dette? Jo, at eg skal vere endå nøyare enn i dag med å markere løypa. Kanskje òg skifte farge på markeringstråden (alt for mange raude der frå før). Vere meir medviten kor eg vil at sporet skal ende. I dag måtte eg vel nærme oppstart for å kome meg ut. Dette må vi gjere oftare. Er jo ei grei trening når vi er aleine òg dette.
Etter planen skulle vi ha opp-plukk av gjenstandar under fritt søk. Eg har aldri vore med på det så Marit og Punky starta opp. Marit gjekk ut og la eit par gjenstandar på høgre side av vegen. Vindretningen var slik at Punky ville få ferten av gjenstandane frå den sida. Vi skulle bare gå tur innover vegen med Punky laus. Men på desse kantar kjem jo brått vinden frå ein annan kant og den tar til og med pause... Så Punky fekk ei vanskeleg oppgåve. Det var ingen vind som hjelpte henne. Ho fann begge etter litt om og men. Då bestemte Torhild og eg at det ikkje var noko poeng å la Ekko og Era få sitt første forsøk akkurat i dag. Så vi sa oss nøgde med innsatsen for i dag.
I ettermiddag kom det ei kraftig regnbyge då Ekko og eg var ute på tur. Det er så lenge sidan Ekko har kjent slikt at han likte det ikkje og syns vi kunne gå heim og kose oss med eit håndklede i staden.
Og Ekko gjekk fortare inn i bilen i dag.............
Modellane i dag er Evita og Punky.
I dag trente vi spor og innkalling saman med Kari/Deah og Figlia, Marit/Punky, Torhild/Era og Kari/Evita.
Målet for dagen var å gå eit spor, feltsøk og opp-plukk av gjenstandar lagt ut i terrenget. Dei andre hadde tenkt seg ei økt med innkalling og det var ikkje meg i mot. Feltsøk blei det ikkje tid til (det er utsett til torsdag).
Innkallinga gjekk strålande. Oppgåva var å gå laus i skogen. Mellom trea dukka Marit, Torhild, Kari og Kari opp springande, gåande, og lokkande. Og så var det for meg å kalle han inn. Eg prøvde både straks han begynte å springe mot ein av dei og då han var kome nære figuranten. Han snudde 180 grader straks kommandoen kom. Dei mest effektive innkallingane, var dei med drakamp. På den siste fekk han lov til å springe ut igjen til figurant etter at han var komen inn til meg, hadde hatt augekontakt med meg og fått "versegod". Det var smart. Takk til Marit for tipset. Skal bruke det meir. Ekko blei trøytt. Det var nok ganske intenst å vere så på hogget heile tida. Nå er det bare å krysse fingrane for at det etterkvart har overføringsverdi i det "verkelege" livet.
Etter denne økta og litt pause, var sporet 1 time gamalt. Fram med langlina. sporet låg på skogsbotn, var utan godbitar, kun fotspora mine. Ekko var fort inne på sporet. Eg blei litt forvirra (hadde gått i nærleiken då eg gjekk tilbake etter å ha lagt sporet - fy meg-) og fekk han tilbake til startpunktet. Men han ville same veg (og sjølvsagt hadde han rett). Han holdt eit fint driv, tok svingane fint. På slutten auka farten og han hadde eit par svingar eg ikkje hugsa så då trur eg det var litt vindretning og overvèr som slo inn. Boksen med godbitane var visst heilt topp!
Så ka lærte så eg av dette? Jo, at eg skal vere endå nøyare enn i dag med å markere løypa. Kanskje òg skifte farge på markeringstråden (alt for mange raude der frå før). Vere meir medviten kor eg vil at sporet skal ende. I dag måtte eg vel nærme oppstart for å kome meg ut. Dette må vi gjere oftare. Er jo ei grei trening når vi er aleine òg dette.
Etter planen skulle vi ha opp-plukk av gjenstandar under fritt søk. Eg har aldri vore med på det så Marit og Punky starta opp. Marit gjekk ut og la eit par gjenstandar på høgre side av vegen. Vindretningen var slik at Punky ville få ferten av gjenstandane frå den sida. Vi skulle bare gå tur innover vegen med Punky laus. Men på desse kantar kjem jo brått vinden frå ein annan kant og den tar til og med pause... Så Punky fekk ei vanskeleg oppgåve. Det var ingen vind som hjelpte henne. Ho fann begge etter litt om og men. Då bestemte Torhild og eg at det ikkje var noko poeng å la Ekko og Era få sitt første forsøk akkurat i dag. Så vi sa oss nøgde med innsatsen for i dag.
I ettermiddag kom det ei kraftig regnbyge då Ekko og eg var ute på tur. Det er så lenge sidan Ekko har kjent slikt at han likte det ikkje og syns vi kunne gå heim og kose oss med eit håndklede i staden.
Og Ekko gjekk fortare inn i bilen i dag.............
Modellane i dag er Evita og Punky.
tirsdag 17. juni 2008
Fellesdekk, kryp, frivillig sitt og biltrening
Så var det måndag igjen og radioen meldte at det blei siste solskinsdag på ei stund. Då var det bare å ta på seg og kome seg ut.
Sidan vi skulle trene på kvelden, tenkte eg at ein rask tur i skogen var tingen. Vi hadde ikkje gått langt før det kom ein ungeflokk mot oss. Bare dei ikkje spring rett på oss, tenkte eg. Halen til Ekko går, og han tripper når han ser ungar. Brått seier ein av ungane: "Det er jo Ekko". Eg kjente ikkje ungen, men det viste seg at det var dei eldste ungane i nabobarnehagen som var ute på tur. Dei var veldig flinke. Kom roleg mot han, såg og snakka til han.
I skogen trente vi på "gå bak". Ekko er blitt flink, han til og med stilte seg klar til å gå bak eit par gonger. Som før skrive, eg syns det er ein nyttig kommando å lære hunden.
På heimvegen oppdaga han ein ny barnehage. Gjett om halen gjekk?! Det einaste var at vi kom på baksida og han høyrte bare lyden av ungane. Då ein unge omsider dukka opp, blei han så glad at han måtte bjeffe. Akkurat det må eg prøve å stoppe. Vil jo helst ikkje at dei skal bli møtt slik. Men den ungen var kjempegrei. Ho spurte om ho kunne klappe ha. Vi ned til gjerdet og ho inn mellom buskar for å få det til. Ho klødde han på øyra og fekk gje han fiskepudding frå flat hand. Slike ting skulle eg gjort mykje meir av då han var liten.
På kvelden var det tid for trening igjen. Vi starta som vanleg med litt hundeprat. I dag samla vi oss rundt sjokoladeposen. Vi måtte jo markere at det er den siste måndagen før feriane set i gang. Ikkje det at det ikkje blir trening i sommar, men...
Vi starta med fellesdekk. Eg gjekk ikkje langt frå Ekko, trente mest på dekk og sitt. Vi slit med at han legg seg skeivt. Vil liksom i ein halvmåne rundt meg. Må finne ei løysing på det. Når han skal sitje opp, har han framleis tendens til å sprette tilsides. Tok difor mest trening på å bare ta dei to kommandoane. Eg sette foten fram på dekk slik at han blei pressa til å legge seg beint. Dei sitt-oppane han hadde då, var kjempefine. Må arbeide vidare med det.
Så var det å få meir fart på frivillig sitt. Det blei det. Han tilbaud ikkje mange andre ting mellom kvart sitt og han sette seg fortare og fortare mellom kvar gong eg kasta godbiten slik at han måtte reise seg. Men reserfort.... nei. Må passe meg og stoppe før han kjeder seg.
Kryp gjekk bra. Spesielt då leverposteituba dukka opp. Då blei han så kjapp at eg ikkje rakk å skjule den mellom kvart kryp så han toucha nesten den i staden for fingen. Han har eit lite løft på bakenden når han skal få beina fram igjen etter at dei er strekt ut bak. Eg veit ikkje kor høgt løft dei har lov til å ha. Noen som kan gje meg eit tips?
Vi tok òg ein kort runde med touch på ulike gjenstandar. Mest for at Ekko skulle få halde på med noko det var meir fart i.
I ein periode mista han heilt fokus. Det var då Faya fekk bruke eit pipedyr som doggie zen. Då måtte eg ta ut ballen, men det hjelpte bare litt. "På plass" blei heile tida i den retninga der han kunne sjå Faya (same ka retning eg stod i). Eit godt døme på at kommandoen ikkje er heilt under stimuluskontroll...?
På slutten av kvelden trente vi vel nesten ein time på å gå inn og ut av bilen. Eg sat på kanten og Ekko tok alle variantar av å vere halvveges inni bilen, heilt inne og til og med la hna seg ned i buret ein gong. Det gjekk vel nærmare ei tube leverpostei, fantastiske kyllinggodbitar frå Silje og ein del kos av Torhild, Anne Lise og Silje som var så kjempegreie at dei stilte seg ved bilen og prata lenge. Det gjorde meg avslappa og Ekko trygg på at her var det ingen som hadde tenkt å kaste han inn i bilen. Takk skal de ha. Han hoppa faktisk frivillig inn i bilen etter ein kjapp tissetur etter treningsøkta. Så få vi sjå kor flink eg er til å fortsetje arbeidet.
Modellane i dette innlegget er Scotty, Pia, Faya og Era.
Sidan vi skulle trene på kvelden, tenkte eg at ein rask tur i skogen var tingen. Vi hadde ikkje gått langt før det kom ein ungeflokk mot oss. Bare dei ikkje spring rett på oss, tenkte eg. Halen til Ekko går, og han tripper når han ser ungar. Brått seier ein av ungane: "Det er jo Ekko". Eg kjente ikkje ungen, men det viste seg at det var dei eldste ungane i nabobarnehagen som var ute på tur. Dei var veldig flinke. Kom roleg mot han, såg og snakka til han.I skogen trente vi på "gå bak". Ekko er blitt flink, han til og med stilte seg klar til å gå bak eit par gonger. Som før skrive, eg syns det er ein nyttig kommando å lære hunden.
På heimvegen oppdaga han ein ny barnehage. Gjett om halen gjekk?! Det einaste var at vi kom på baksida og han høyrte bare lyden av ungane. Då ein unge omsider dukka opp, blei han så glad at han måtte bjeffe. Akkurat det må eg prøve å stoppe. Vil jo helst ikkje at dei skal bli møtt slik. Men den ungen var kjempegrei. Ho spurte om ho kunne klappe ha. Vi ned til gjerdet og ho inn mellom buskar for å få det til. Ho klødde han på øyra og fekk gje han fiskepudding frå flat hand. Slike ting skulle eg gjort mykje meir av då han var liten.
På kvelden var det tid for trening igjen. Vi starta som vanleg med litt hundeprat. I dag samla vi oss rundt sjokoladeposen. Vi måtte jo markere at det er den siste måndagen før feriane set i gang. Ikkje det at det ikkje blir trening i sommar, men...
Vi starta med fellesdekk. Eg gjekk ikkje langt frå Ekko, trente mest på dekk og sitt. Vi slit med at han legg seg skeivt. Vil liksom i ein halvmåne rundt meg. Må finne ei løysing på det. Når han skal sitje opp, har han framleis tendens til å sprette tilsides. Tok difor mest trening på å bare ta dei to kommandoane. Eg sette foten fram på dekk slik at han blei pressa til å legge seg beint. Dei sitt-oppane han hadde då, var kjempefine. Må arbeide vidare med det.
Så var det å få meir fart på frivillig sitt. Det blei det. Han tilbaud ikkje mange andre ting mellom kvart sitt og han sette seg fortare og fortare mellom kvar gong eg kasta godbiten slik at han måtte reise seg. Men reserfort.... nei. Må passe meg og stoppe før han kjeder seg.
Kryp gjekk bra. Spesielt då leverposteituba dukka opp. Då blei han så kjapp at eg ikkje rakk å skjule den mellom kvart kryp så han toucha nesten den i staden for fingen. Han har eit lite løft på bakenden når han skal få beina fram igjen etter at dei er strekt ut bak. Eg veit ikkje kor høgt løft dei har lov til å ha. Noen som kan gje meg eit tips?
Vi tok òg ein kort runde med touch på ulike gjenstandar. Mest for at Ekko skulle få halde på med noko det var meir fart i.
I ein periode mista han heilt fokus. Det var då Faya fekk bruke eit pipedyr som doggie zen. Då måtte eg ta ut ballen, men det hjelpte bare litt. "På plass" blei heile tida i den retninga der han kunne sjå Faya (same ka retning eg stod i). Eit godt døme på at kommandoen ikkje er heilt under stimuluskontroll...?
På slutten av kvelden trente vi vel nesten ein time på å gå inn og ut av bilen. Eg sat på kanten og Ekko tok alle variantar av å vere halvveges inni bilen, heilt inne og til og med la hna seg ned i buret ein gong. Det gjekk vel nærmare ei tube leverpostei, fantastiske kyllinggodbitar frå Silje og ein del kos av Torhild, Anne Lise og Silje som var så kjempegreie at dei stilte seg ved bilen og prata lenge. Det gjorde meg avslappa og Ekko trygg på at her var det ingen som hadde tenkt å kaste han inn i bilen. Takk skal de ha. Han hoppa faktisk frivillig inn i bilen etter ein kjapp tissetur etter treningsøkta. Så få vi sjå kor flink eg er til å fortsetje arbeidet.Modellane i dette innlegget er Scotty, Pia, Faya og Era.
Til slutt måtte eg bare ha med Era. Sånn er det å vente i bilen. Bare så vi veit det.
Hund på resept
Først blei eg sur då eg såg overskrifta på framsida av Aftenbladet. "Nå byrjar dei igjen. Folk skal ikkje få lov til å ha hund bare for gleda lenge. Kor lang skal dei gå i dette hundefiendlege samfunnet?" Slik hissa eg meg opp på veg inn etter å ha henta avisa i går.
Men så fekk eg nå roa meg, funne kaffikoppen og var klar for lesing. Og gjett om det blei opptur? Her er artikkelen for dei som ikkje las avisa i går.
Men så fekk eg nå roa meg, funne kaffikoppen og var klar for lesing. Og gjett om det blei opptur? Her er artikkelen for dei som ikkje las avisa i går.
søndag 15. juni 2008
Ei travel helg
Vi har hatt 3.samling på instruktørkurset til Siddis hundeskole. Veldig spennande og veldig travelt. Denne gongen skulle vi i tillegg til å bli mata med teori av Arne, sjølv vere i ilden. Alle skulle holde foredrag for ei gruppe og alle skulle undervise ei gruppe. Det krevde jo ein del forarbeid før vi kom kursdagen kan ein seie....
På laurdagen skulle vi trene ein annan hund. John og eg kom på gruppe, altså trente eg Trofast. Oppgåva var å få til sitt og kontakt. Det var veldig kjekt å trene ein annan hund for då må eg tenkje annleis enn med Ekko. Trofast er ikkje så lett å få fokus på som Ekko er, så eg var veldig spent. Men det gjekk strålande. Vi fekk til oppgåva vår med glans.
Vår eiga praksis heimelekse var mellom anna kryp. Ekko var ikkje spesielt dyktig på det på asfalten på laurdag, men hadde betre tendensar då eg forflytta meg ut på graset. Arne tipsa om at eg måtte ta vekk targeten(fingen) kvar gong han reiste seg slik at han måtte legge seg for å kunne touche den.
Så var det sundagen og fokuset på instruktøren Aud Venke. Gruppa mi, Marit Kristin, Ingve, Christin og meg, starta med praktisk oppgåve. Eg skulle instruere dei i stå som ein del av grunnferdigheitane. Ganske vanskeleg å ikkje tenkje på at her er det folk om kan dette betre enn meg ( og Arne står som sensor i bakgrunnen). Innleiinga gjekk bra, det vanskelege var å gå rundt og rettleie. Men med Arne over skuldra med konstruktive kommentarar og positive tilbakemeldingar frå kursdeltakarane mine syns eg at eg fekk ei god og positiv læringskurve.
Marit Kristin hadde fokus, Ingve sitt og Christin target på musematte. Det siste var det mest utfordrande for meg. Eg fekk skikkeleg trent på at Ekko ikkje skulle bite i musematta, men bare ha snuten borti. Fekk rådet frå Christin om å halde matta litt høgare og prøve å vere RASK med klikket, altså før munnen kom... Ikkje lett det.
Forresten så fekk eg ei tilbakemeldng frå Arne om at Ekko hadde treige sit. (Det var utanom sjølve læringane). Og det har han rett i. Hunden burde jo vere kjapp til å skjøne at det er sit eg vil ha, når det er det eg premierar. Men Ekko sjekka ut stå og rygging kvar gong før det kom eit sit. Må jobbe med farten der for slike kommentarar vil eg jo ikkje ha ;-).
Siste del av dagen skulle gruppa mi ha teoriundervisning for kvarandre. Eg skulle forklare for dei andre kva habituering er. Fin måte å lære det sjøl, for her måtte eg lese og tenkje for å finne knaggar det skulle henge på for meg. Litt enkelt sagt er det habituering vi arbeider med når vi miljøtrener hunden.
Det gode med denne økta var at vi fekk repetert dei vanskelege orda Arne hadde brukt på første kurshelg. (Vanskelege ord for meg for eg har ingen knaggar til å henge dei på). Så no kan eg litt meir om sensitivisering, operant læring og ekstinksjon.
Ekko var forresten meir villig til å bli trent av andre denne gongen.
Ekko og eg avslutta kurshelga med å trene på å gå inn i bilen. Det tok si tid kan ein seie.... Først hovudet inn, så frambeina, så alt og fort ut igjen, så alt ståande i døropninga, så sitjande i døropninga.... og kom eg borti døra, var det full fart ut igjen. Langt omlenge la han seg. Og då gjekk døra igjen. Litt dumt kanskje, men eg var lei. Då vi kom heim ville Ekko fortsetje leiken med inn og ut av bilen, men ikkje eg. Burde sikkert tatt teikninga, men orka ikkje. Vi får fortsetje i morgon.
På laurdagen skulle vi trene ein annan hund. John og eg kom på gruppe, altså trente eg Trofast. Oppgåva var å få til sitt og kontakt. Det var veldig kjekt å trene ein annan hund for då må eg tenkje annleis enn med Ekko. Trofast er ikkje så lett å få fokus på som Ekko er, så eg var veldig spent. Men det gjekk strålande. Vi fekk til oppgåva vår med glans.
Vår eiga praksis heimelekse var mellom anna kryp. Ekko var ikkje spesielt dyktig på det på asfalten på laurdag, men hadde betre tendensar då eg forflytta meg ut på graset. Arne tipsa om at eg måtte ta vekk targeten(fingen) kvar gong han reiste seg slik at han måtte legge seg for å kunne touche den.
Så var det sundagen og fokuset på instruktøren Aud Venke. Gruppa mi, Marit Kristin, Ingve, Christin og meg, starta med praktisk oppgåve. Eg skulle instruere dei i stå som ein del av grunnferdigheitane. Ganske vanskeleg å ikkje tenkje på at her er det folk om kan dette betre enn meg ( og Arne står som sensor i bakgrunnen). Innleiinga gjekk bra, det vanskelege var å gå rundt og rettleie. Men med Arne over skuldra med konstruktive kommentarar og positive tilbakemeldingar frå kursdeltakarane mine syns eg at eg fekk ei god og positiv læringskurve.
Marit Kristin hadde fokus, Ingve sitt og Christin target på musematte. Det siste var det mest utfordrande for meg. Eg fekk skikkeleg trent på at Ekko ikkje skulle bite i musematta, men bare ha snuten borti. Fekk rådet frå Christin om å halde matta litt høgare og prøve å vere RASK med klikket, altså før munnen kom... Ikkje lett det.
Forresten så fekk eg ei tilbakemeldng frå Arne om at Ekko hadde treige sit. (Det var utanom sjølve læringane). Og det har han rett i. Hunden burde jo vere kjapp til å skjøne at det er sit eg vil ha, når det er det eg premierar. Men Ekko sjekka ut stå og rygging kvar gong før det kom eit sit. Må jobbe med farten der for slike kommentarar vil eg jo ikkje ha ;-).
Siste del av dagen skulle gruppa mi ha teoriundervisning for kvarandre. Eg skulle forklare for dei andre kva habituering er. Fin måte å lære det sjøl, for her måtte eg lese og tenkje for å finne knaggar det skulle henge på for meg. Litt enkelt sagt er det habituering vi arbeider med når vi miljøtrener hunden.
Det gode med denne økta var at vi fekk repetert dei vanskelege orda Arne hadde brukt på første kurshelg. (Vanskelege ord for meg for eg har ingen knaggar til å henge dei på). Så no kan eg litt meir om sensitivisering, operant læring og ekstinksjon.
Ekko var forresten meir villig til å bli trent av andre denne gongen.
Ekko og eg avslutta kurshelga med å trene på å gå inn i bilen. Det tok si tid kan ein seie.... Først hovudet inn, så frambeina, så alt og fort ut igjen, så alt ståande i døropninga, så sitjande i døropninga.... og kom eg borti døra, var det full fart ut igjen. Langt omlenge la han seg. Og då gjekk døra igjen. Litt dumt kanskje, men eg var lei. Då vi kom heim ville Ekko fortsetje leiken med inn og ut av bilen, men ikkje eg. Burde sikkert tatt teikninga, men orka ikkje. Vi får fortsetje i morgon.
Abonner på:
Innlegg (Atom)