TPT -tenk, planlegg, tren

I går kveld blei eg minna på at eg hadde nokre lekser som skulle leverast i dag. Og eg som hadde fortrengt så grundig ;-). Godt eg har Elisabeth til å minne meg på slikt.

Så for å gje meg litt betre samvit og litt start på å tenke litt på leksene, kjem det her litt meir frå Eva Bodfäldt ("Kontakt- samspillet mellom deg og hunden din"):

"Som med alt annet får du et bedre resultat hvis du planlegger treningen. En effektiv måte er TPT - tenk, planlegg, tren.
Tenk: Hvordan vil jeg at det ferdige resultat skal se ut? Hvilken målsetning har jeg? Skal innkallingen av hunden for eksempel "bare" fungere til hverdags, eller skal den også gjelde i konkurranser?
Planlegg: Hvordan skal jeg legge opp treningen? Hvilke belønninger er best i akkurat denne situasjonen? Akkurat hva skal jeg trene på? I hvilket miljø skal vi begynne?
Tren: Sett i gang og tren - og hold deg til planen.
(---)
Tenk deg at du trener på at hunden skal komme raskt når du roper. Du forsterker farten ved hjelp av en klikker, og samtidig gjør du en armbevegelse for å ta frem ballen som du har tenkt å belønne hunden med. Hvilke konsekvenser får dette?
Du risikerer at hunden kobler klikket med armbevegelsen din, og ikke med sin egen fart. Ubevisst lærer du hunden å bli mer oppmerksom på armen din - i stedet for å løpe fort. Du tror du trener på innkalling, mens hunden i stedet lærer seg å bli mer oppmerksom på ditt kroppsspråk. Resultatet kan bli at hunden løper langsommere ettersom den passer mer på om du har tenkt å bevege armen.
Uansett om du går, løper eller står stille, er det viktig at du ikke forandrer kroppsspråket i det sekundet du klikker. Først når hunden har hørt klikket, forandrer du stilling og gir belønning.

Shaping
Shaping er trinnvis å forme en ønsket atferd hos hunden. Ved å forsterke små responsar i riktig retning, og overse de som er uønskede, skjer det en gradvis utvikling mot den endelige atferden.
Det er vanskelig å si hvem som trener hvem når vi arbeider med shaping. Hunden viser atferd, og jeg forsterker responser i riktig retning.
(----)
Noen av de mest effektive læringsprosessene inntreffer når hunden får anledning til å tenke selv. Med shaping får hunden aktivt prøve seg frem for å finne ut hvilken atferd som blir forsterket. Til å begynne med kan det være vanskelig, ettersom mange hunder ikke har noen erfaring i å få ta eget initiativ i en læresituasjon, men er vant til at vi hele tiden viser dem hva vi vil. "

Bodfäldt skildrar korleis ho lærer hunden å forstå at godbiten i handa får den bare når den tilbyr atferd. Treninga blir til slutt ein leik som vi kanskje kjenner igjen som "tampen brenner". Det er så tydeleg på Ekko at han ikkje lærte inn shaping frå starten av. Han blir så fort frustrert når ikkje dei to-tre første forslaga hans blir premiert.

Men no må eg vel setje meg ned og skrive noko glubt om kvifor straff (positiv straff) og belønning (positiv forsterkning) ikkje fungerar saman. Det er lange debattar om det i Canis, og det verkar jo som om det er ganske mykje rot i omgrepa. Ja, ja. Eg har jo fasiten så ka bryr eg meg om debatten ;-). For dei som er litt forvirra over omgrepet positiv i forhold til straff så betyr ordet positiv å tilføre noko. Og då betyr altså negativ å fjerne noko. Vil de ha meir teori om det, får de melde frå..... Lettaste veg er å gå til den nye boka til Arne. Reknar med at den har med seg litt om saka.

Spor

I natt var det skikkeleg uvêr så eg grudde meg litt til sportreninga i dag. Men vêrgudane var ven med oss. Det var opphald og fint.

Bruksgruppa møttes i Melsheia. Her er det ulendt, mykje skog og til tider vanskeleg å kome seg fram. Eg la to spor til Ekko inne i granskogen. I tillegg fekk han eit ID-spor i eit område der det er haugar med kvister, djupe hol i bakken, høgt, gult gras og høge tre.
Medan dei to spora i skogen låg og godgjorde seg (2 timar), trente vi litt apport og gjekk ID-sporet. Bonustreninga var at han fekk vere ute medan vi drakk kaffi. Trener han på å vere grei i slik setting. Etterkvart skal nok treninga bli å ligge fint ved sida av meg, men no fekk han helse og kos av dei andre. Heldigvis ingen hopp og det var kjekt å vere hjå matmor.

ID-sporet:
Kari og Torhild gjekk ut i terrenget. Kari la igjen ein caps ved starten, Torhild svingte av sporet etter ei stund. Kari gjekk litt på kryss og tvers før ho la seg ned i skjul. Så starta vi. Du og du, seier eg. For ein fart på villdyret! Eg hadde jo tenkt å henge fint bak i langlina, men snubla i røter og ramla i hol. Prøvde å halde kjekkasen igjen, men han hadde teften av Kari i nasen og hadde ikkje tid. Han begynte å grine då eg stoppa han. Til slutt kjefta eg, tviholdt i bandet til eg fekk brennmerke (langliner er plagsomt i blant). Akkurat då eg hadde bestemt meg for å bare la han fyke avgarde, fann han Kari. Morsom oppleving for figurant som høyrde lyden av meg, kjekt for hunden og frustrerande for meg. Men eg kan eigentleg bare le av det. Ekko har i alle fall ikkje problem med nasen og oppgåva. Det er eg som må arbeide med tempoet. Og ta på meg arbeidshanskar!

Spor:
Første spor er ganske langt. Det er på skogsbotn og har mange vinklar. I starten ligg det karbonadebitar ganske tett i stega mine, så kjem dei ujamnt. Eg la karbonadebitar i kvar vinkel (anten i eller rett før/etter).
Dette sporet går Ekko veldig fint. Han har eit par gonger der han er litt kjapp, men roer seg straks eg stramer i lina. Han tar seg tid til godbitane og snuser ekstra godt i vinklane. Nasen er i bakken heile tida og han lar seg ikkje affisere av at det er ein halvegs øydelagt lavvo med blafrande presenning like ved. På slutten er det eit beger med litt kattemat. Det var tydeleg veldig godt.

Konklusjon:
Eit veldig bra spor.

Det andre sporet er litt kortare. Det er i same område og lik botn. No mangla eg merkebånd (fy meg) og er nok litt ukonsentrert på kor eg tar svingane. Har ikkje så tett med karbonadebitar i starten som i første sporet. Same premien på slutten.
Eg hadde ikkje tatt av han langlina frå første sporet (vi gjekk direkte til neste spor). Det er meir rotete oppstart. Hunden er tent for sporet lenge før det startar. Tempoet er høgare, han rotar litt kan eg sjå på kroppen i blant, men elles tar han svingar og går omtrent der eg trur eg gjekk. Men eg blei veldig usikker for det var som om alt var likt i skogen. Han fann slutten.

Konklusjon:
Eg må ha med meg det eg treng, slik at eg ikkje bruker tid på å gruble om det er rett, heller på å lese han og styre tempoet. Trur òg det hadde vore smart å markere at det var ein lite pause mellom dei to spora. Trur ikkje han var kobla av det første før han kasta seg inn på det andre. Så skal eg ta like tett med godbitar i starten på spor to òg for å sjå om det påverkar farten.

Til vidare arbeid:

• arbeide med farten i sporet
• ha tett med godbitar i starten av sporet
• starttrening på gjenstandar i sporet

Nå kviler dyret. Livet som brukshund er visst ganske så bra.

Hageslange- leverpostei 1-0

I går holdt vi på å drukne, i dag var det fin haustdag (som forrige fredag).
Kari (Figlia og Dea), Torhild (Era), Silje (Pia) og Ekko og eg var på retrieverklubben sitt område og trente feltsøk i dag.

Ekko var først ut. Eg la ut ein plastapport, ein dummi og ei leike. Han sprang flott ut og henta inn i tur og orden. Kattemat var visst kjempegod belønning.
Sidan han førebels ikkje har god utgangsstilling, brukar eg ikkje det. Eg er opptatt av at han skal avlevere i handa mi. Eg sit på huk, held ei hand klar til å ta i mot og premien i den andre handa. Det fungerer veldig bra. Han avleverer i handa mi. Han fekk som premie på slutten at vi hadde drakamp med leika etter at han hadde levert inn alle gjenstandane.

2.økt fungerte like bra. Han greie å sitje i ro medan eg går ut og legg frå meg gjenstandane.

3.økt. No var eg nervøs for forrige fredag gadd han ikkje meir enn ein gjenstand då. No la eg ut kun ein gjenstand. Han sprang flott ut og leverte fint. Premien var leverpostei. Eg la ut apportbukken fleire gonger og han var like ivrig. På slutten ville eg ha ein ting som var liten. Prøvde med ein klikkar. Den fann han, men beit i stykker. Torhild lånte meg nokre centimeter hageslange. Den var kjekke den. No leita han grundig. Og då han fann den, var det ikkje snakk om å levere den inn. Denne skulle tyggast på og kosast med. Eg kunne friste med så mykje leverpostei eg bare ville. Slangen var mykje betre.
Hm. Trur eg skal teste hageslange mot kattemat og sjå om slangen utkonkurrerer den òg....

Eg var nøgd med treninga. Pirket med å ha snutetarget i handa, har verka. Han leverer fint. Sidan eg held på med lausbitt trening og utgangsstilling i tillegg, reknar eg med at eg i løpet av vinteren kan legge på utgangsstilling i feltsøk òg. Men akkurat no er utgangsstillingen så skeiv at eg ikkje har lyst til å bruke den for mykje.

Torhild trente ein del med å ha ein gjenstand ute. For å få raske innkomstar, begynte Torhild å springe straks Era hadde fått tak i gjenstanden. Det gjekk i ein viss fart for begge ( bare at det var divisjonsforskjell på farten..). Som de ser av bilete så forsvann Era ut av bilete før eg fekk sukk for meg.

"Agilitybanen" var kjempekjekk som alltid. Hundane storkoste seg og vi peste bak...

Vi hadde jo òg matpause. Torhild greidde å overbevise Kari om at ho hadde tatt skoleboller og berlinerboller direkte ut av omnen før ho drog heimanfrå. Ei solid husmor! (At vi har ein solid bakar i nærmiljøet, sa ho ingenting om...).

Her litt film av feltsøk. Først Pia:


så Dea:


og til slutt Era:


Og heilt til slutt, men kjempeviktig: Canis reklamerer no for "100% positiv hverdagslydighet" av Arne(Siddis hundeskole). Årets julepresang til hundefolk!

Vått, vått, vått

Vi har funne sykkelparkering på OD... Med tak over... Og så ser vi med lengsel på inngangspartiet for varelevering(lyst med tak..), men det var den der videoovervåkinga....

I dag regna det VELDIG. Og bles. Men trufaste hundedamer gjer ikkje opp. Vi skal jo ikkje gå glipp av noko så vi stiller. Torhild, Gro, Gro Anita, Kari L og etterkvart Silje stilte med våre firbeinte ( ja eg stilte med min eg òg altså).
Eg hadde kjøpt meg nye støvlar. Slike som dykkarane i Nordsjøen bruker.... trur dei held tett?... Nye støvlar, jærbunad og regntøy - jo eg var varm og tørr heile treninga.

Først var det håndteringstrening. Det gjorde vi under tak. Ekko aksepterte alt i front, men det der som foregjekk rundt bakparten likte han ikkje. Her treng han trening. Eg var ikkje oppteken av tannvisning, men av at dei skulle leike veterinærar for han liker ikkje alt dei gjer. God trening.

Etter det blei det ei blanding av bakpartskontroll, lineføring og stå. Ved bakpartskontroll trente vi på å rygge i eit hjørne. Eg vrei meg som om eg stod ved klossen og det gjekk veldig bra. Ved lineføring er det farten og min måte å avlevere godbit som er i fokus. Eg er ikkje flink. Men Ekko gjer så godt han kan.
Stå når eg går bakover. Han blei flinkare og flinkare. Det er bare å trene vidare.

I dag opplevde vi som har hundar som ikkje er ven med bilen at bilen var ein OK stad å vere. Ekko hoppa frivilig inn kvar gong. Sjølv om vi hadde mange og korte økter, var det tydeleg at det var godt å kome under tak mellom kvar økt. Vi var jo ganske tøffe som holdt koken så pass lenge som vi gjorde.

Etter at eg kom heim har eg drukke konjakk ( reint medisinsk - eg vil jo ikkje bli forkjøla) og ete brød med fransk brie. Vive la France!

Ledig plass på Fanny kurs

Det er eit par som har trekt seg frå Fannykursa i november. Det er altså ledig plass 1-2.november og 15-16. november. Hadde du tenkt at du skulle, men aldri kom så langt som å melde deg på? No har du sjansen.
Ta kontakt med Marit Malmin tlf: 924 38 405.

Vil du vite meir om Fanny Gott. Sjekk denne heimesida.