Ekko 4 hundeår!

I dag flaggar vi for Ekko! Fire år eller 32 menneskeår er han blitt.
I presang har eg lova han ny sele. :) Vi er visst storforbrukarar av det.

Lina Sundberg, som har laga "Hundtränaren" avsluttar innleiinga med eit lite dikt. Det kunne vore om Ekko:

En svart hund står framför mig.

Det rycker i tassarna,

tungan hänger snett.

Hon står på helspänn,

med hovudet på sned,

öronen lätt framåtvinklade,

med en blanding av bus

och förväntan i blicken.

Hon ser komplett galen ut!

Matte, matte, matte, matte,

kommer bollen snart?

På fjelltur med mor Alpha sommaren 2005
1 år!
2 år

3 år

GRATULERA MED DAGEN VILLE, VAKRE EKKO!

(PS. Prinsesse Ingrid Aleksandra er heldig som feirer samstundes med Ekko, då blir det flagging for henne òg)

Trening denne veka

Målet for veke 4 er:

1. å finpusse Stå under marsj del 2, dvs sjølve ståen. Truleg få på kommando. Viss eg er nøgd
2. å jobbe vidare med klotangprosjektet
3. fellesdekk med stadig fleire uromoment
4. avlevering av leike
5. for meg: å våge å la han treffe fleire hundar laus.

I helga har det vore så surt vêr at det har blitt innetrening. Derfor blei det litt trening på punkt 1 og 3.

Vi fortsette med det på treninga i går. Eg hadde med meg litt dum premie, leverpostei. Det dumme var at den kunne eg ikkje kaste mellom beina hans. Og då blei ståen ikkje så god. Han var heile tida klar for å trø framover for å hente premien. Altså var det tydeleg at det var effekt å kaste premien mellom beina på han. Eg prøvde eit par med kommando.

Fellesdekk (aleine) gjekk veldig fint, men han likte seg ikkje heilt på våt asfalt. reiste seg fortare. Kari trødde over han, lokka han og gjekk rundt han. Ekko låg.

Vi tok òg eit par innkallingar i går. Dei gjekk kjempefint. Faya var freisting i midten. Først litt på avstand og passiv, så nærmare og aktiv. Men Ekko kom til meg.

Punkt 2. Klotangprosjektet går seint, men framover. Han aksepterer at eg held labben mellom hendene og tar mellom klørne og på dei. Eg tar òg klotanga borti. Dette foregår kvar kveld før maten.

Punkt 4: Dette er førebels innearbeid. Eg har gått tilbake til start. Først snutetarget i handa og så meir og meir spennande leike som skal leverast. Er ikkje på plass enno.

Punkt 5 er mest til meg. Eg er for redd for sure folk og for at Ekko skal få trøbbel at eg hindrar han i utviklinga. I det siste har han vore saman med Faya og Punky laus. Det har gått kjempefint. I går trefte Marit og eg på ei rottweilertispe på 3 år. Ho, Punky og Ekko storkoste seg i lag. Ekko strålar når han får lov til å springe saman med dei.

Rundering og ID-spor i sterk vind

Mens det framleis var mørkt og månen lyst på himmelen, kjørte vi til Bore. Det var sterk vind eitt par grader og opphald. I dag var det 5 spreke ekvipasjar som møtte. Det var spennande å sjå at hundane jobba like godt på den sida dei hadde motvind som på den med medvind.

Rundering:
Ekko hadde 7 fine enkeltsslag der ha gjekk rett i belønning. Han sprang ivrig ut og jobba godt. Så var det eit eller anna som forstyrra han og som var svært spennande (eg såg ingenting). Han fòr avgarde med halen til vers. Då han kom inn avslutta eg.

Ka er det å jobbe med etter dagen? Jo, det som foregår rundt meg. Han er ikkje flink til å stille seg i utgangsstilling, altså har vi ikkje trent det så grundig at det er på automaten.

ID-spor
Vi var veldig klar på at sporet skulle ligge slik at han hadde medvind og ikkje motvind. Sporet var ferskt. Ein person gjekk "villsporet". Vi kryssa eldre spor frå alle oss. Ekko snuste på posen med votten til Kari og var straks på hogget. Nasen i bakken og fullt firsprang. Eg gav etterkvart opp å henge med. Trudde jo ei stund at han hadde rota og funne meir spennande ting, men ikkje den karen. Han hadde gjort funn av Kari. Han verka veldig stødig i kor han skulle og ka han skulle. Det er jo kjempebra, men ka eg skal gjere med farten på ferske spor, er ei utfordring. Han roer seg når spora er eldre, men dei ferske krev tydeleg full fart i følge han. Kanskje eg bør gå med kort line i staden for langline? Tips?

Vi kjørte i lag ut av området. Var redde for å sitje fast i sanden i denne vinden. Trur eg har ein trøytt hund i dag.

Vi har flinke hundar.

I dag var det ein kald og fin dag, men med kraftig vind. Eg hadde avtale med Marit om å legge ID-spor på Sviland. Vi var merksam på at vi måtte tenke på vinden slik at overvêrshundane våre ikkje sette nasen i vêret og sprang direkte på figuranten :-). Sporet Marit gjekk til Ekko låg vel ein time. Eg la òg eit blodspor som fekk ligge 1,5 time.

Vi var mange på klubbområdet i dag. Fann ut at alle retrieverrasane var representert (Ekko tar to..). Sterk overvekt på Golden. Det dukka forresten opp en sjeldan goldenvariant....
(Det er Figlia som har maskert seg litt).

Ein merkeleg type til dukka opp, trur dei sa det var ein labrador, men eg er i tvil....

Anne Lise har jo gått inn for bestemoroppgåva med liv og lyst. Og som gode bestemødre stiller ho opp for barnebarna når det trengs. Her er det ein liten skjønnas som trengte bestemor dei første vekene på eiga hand. At ho måtte pakke saman for tobeinte meinte at bestemor trengtes til tobeinte òg, var ein strek i rekninga, men då fekk i alle fall den minste trent seg på ungar i tillegg.

Elles var jo Dea her i tillegg til to andre golden og sjølvsagt fader Scotty.

Men så var det treninga.
Ekko trente på stå under marsj. Det gjekk fint, men han hadde færre frys-stå her enn heime. Det er jo naturleg med tanke på at dette var meir forstyrrande miljø. Vi hadde òg ei fin trening på fellesdekk med forstyrringar. Han fekk oppleve at Marit, Kari og eg skiftesvis tok i bandet og inviterte han med på tur, men han låg. Han blei lokka, men han låg. Ein lokking var for sterk ( Marit ropte på han) slik at han reiste seg. Forstod heldigvis fort at det var ein tabbe, la seg og blei lokka på nytt utan å bite på. Flink til å forstå at "fri" betyr kome til matmor - oppgåva er slutt.

Punky hadde ei fin økt med jakttrening. Dvs hente dummiar som Jan Inge kasta ut. Dette viser eg på film. Vi får ikkje med når Jan Inge kastar alle. Han laga ein lyd akkurat i det han kastar for å få Punky på hogget. Men her ser det henne jobbe kjempegodt for alle fire dummiane.

Så var det spora som godgjorde seg. Først ID-sporet. Kjempespennande å gå eit spor der eg ikkje anar kor eg skal. Vi startar med at Ekko luktar i posen med votten til Marit. Så sette han nasen i bakken og gjekk i sikksakk gjennom skogen. I bra fart. Ei stund syns eg han rota (som om eg hadde peil på det??). Eg ville ha han til å lukte igjen, men han såg bare dumt på meg og jobba vidare. Og jammen var det ikkje ein figurant der han ville! Kjempegodt jobba! Eg er imponert. Hadde tenkt å bruke GPSen, men gløymte å setje den på.

Då Marit skulle få att votten sin, oppdaga eg at den var borte. Ja, ja. Ekko og eg gjekk strake vegen tilbake til sporstart. Eg begynte å gå nedover der eg hugsa vi gjekk og sa "søk" til bajasen. Eit halvminutt etterpå står han med nasen oppi ein svart pose. Fram kjem votten. Ka skulle vi gjort utan dei firbeinte?

Så var det blodsporet. No begynte eg å bli trøytt og hadde lita tid. Typisk nok begynte eg å rote. Greidde ikkje å hugse kor eg la starten. Hadde gløymt at eg tenkte vind her òg. Men etter mykje trasking att og fram langs vegen, fann eg det. Dette sporet burde eg ha merka for eg hugsa ingenting og hadde heile tida ei kjensle av at han gjekk feil. Rett og slett var på villspor. Men kor vilt var det når eg brått ser at han står med skanken i munnen? Det var den GPS-en. No skulle eg så gjerne ha visst om han hadde gått på oppsida av der eg gjekk eller om han fulgte sporet. Ekko var i alle fall nøgd. Og eg syns vi hadde hatt ei god treningsøkt.

Stilige bråstopp

Foten til Ekko såg så bra ut at eg tok sjansen på ein skogtur i dag. Trur han blei litt skuffa då Faya ikkje stod på parkeringsplassen og venta på han :-). Han har sprunge (hatt sine retrieverrykk: vill i blikket og DEN farten gjennom skogen) og kosegåing ved sida av matmor. Labben såg fin ut.

På turen har vi trent på innkalling og skulle trene litt på "stå", men i skogen ville Ekko kun tilby sitt, dekk, fri ved foten. Og alt gjorde han veldig bra. Men rygging - nei, det driv ikkje han på med langt inni ein skog!

Vi har altså begynt på neste steg under "stå under marsj". Han rygger såpass fint at eg bestemte meg for at det var godt nok. No sit eg på huk og klikker straks han begynner på steget bakover. Resultatet er ganske stiligt. Han er rask på alle, men nokre er sånn at eg mest trur han fraus fast. Førebels foregår det i stova og utan kommando.