Topp 10 om ekte hundar

Eg les "Kulturkollisjonen mellom hund og menneske" og blei hekta omtrent frå første side. Og når eg blir hekta, kan eg jo ikkje teie stilt. Altså blir det sitat og kommentarar her i bloggen i ein periode framover.

Jean Donaldson, forfattaren av boka, startar med å undre seg over all kunnskapen der fins om hund og måten hunden lærer på, og kor lite av det som blir brukt. Vi bruker teoriar som aldri har vore riktige og som forskarar for lengst har avskrive. Til dømes trua på at hunden gjer det for deg og at du må vise tydeleg leiarskap. Forskning viser at hunden er ein reinspikka egoist, den gjer det som er nyttig/smart for den. Og eg som trudde eg hadde den "engelen" i heimen...

Her er topp 10 om det vi VEIT om ekte hundar (direkte sitat frå boka):

1. Alt er bare tyggeleker for dem (de mangler forståelse for gjenstander)
2. Umoralsk (det finnes ikke rett eller galt, bare trygt eller farlig)
3. Egennyttige (intet ønske om å glede)
4. Valnøtthjerner (dvs hjerner, små av størrelse og mindre kompliserte i oppbygning, som lærer gjennom operant og klassisk betinging
5. Rovdyr (søk, jag, bit, riv i stykker og tygg er atferder som er genetisk betinget)
6. Meget sosiale (knytter seg lett til andre og takler isolasjon dårlig)
7. Avgrenset sosialiseringsperiode (slåss eller rømmer når de blir utsatt for sosial stimulus i en kategori de ikke har blitt sosialisert overfor)
8. Opportunistiske åtselsdyr (om det er spisbart og innen rekkevidde må det spises NÅ)
9. Løser konflikter gjennom ritualisert aggresjon (skriver aldri brev til redaktøren, saksøker aldri)
10. Har et meget godt utviklet lukteorgan.

Så dyret som ligg på golvet ved føtene mine, planlegg ingen heltedåd. Den bare er eigennyttig - den søv. Og ikkje er den oppteken av om eg er leiar eller ei, heller. Ja, ja, men eg regjerer i alle fall over den gode maten ;-). Noe må eg jo ha.

Ein opptur!... og ein nedtur

Sidan eg har vore frustrert over utfallet til Ekko på måndag, og vi ikkje fekk trent på møte med andre hundar, må eg ta med dagens opptur.

Vi var ute og gjekk i nabolaget. Her er det jo fullt av hundar så eg hadde med kalkunkarbonadar i tillegg til vanlege godbitar. Vi hadde ikkje gått mange metrane før eg såg ein hund som kom i mot oss. Den var i fleksiline og då seier erfaring meg at det er best å ha god avstand. Vi gjekk ut på ei mark før Ekko oppdaga hunden. Kroppen blei stiv og halen høg. Oppgåva mi var å halde bandet slakt samstundes som eg er parat til å ta det når han ruser ut. Eg serverte Ekko karbonadebitar medan han såg hunden. Han åt og ingen lyd. Og ikkje eit einaste rykk i bandet. Avstanden var tydeleg viktig for den andre hunden fekk gå mykje av lina ut. Men Ekko hadde nokre meter for det så det gjekk fint. Det tok ikkje lange stunda før han heller snudde seg mot meg for å bli servert. Vi kunne fort gå roleg vidare.

Vi møtte òg hundar som gneldra bak hagegjerda sine. Då kjem det ein liten lyd frå Ekko og han ser på meg. Ein godbit og alt er OK. Det einaste rykket i bandet eg fekk på turen, var eit utfall mot ein katt...

Brått ser eg at Ekko har fått stirra utan at eg ser kva det er. Men så oppdagar eg òg ein av dei lause hundane i området (har framleis til gode å sjå eigaren..). Eg gjer som i forrige runde: Gjev godbit og snakkar roleg med Ekko. Avstanden er stor. Den andre hunden forsvinn og vi fortset på turen vår. Vi møter ein syklist, nokre ungar og ut av ingenting står brått laushunden rett framfor oss. Kva gjer eg no? Dei er for nære kvarandre til at eg kan begynne å mate Ekko. Snusinga begynner med ein gong. På Ekko er halen høg og han trippar. På den andre har busta reist seg litt. Eg vel å slakke bandet til Ekko og skryte roleg av han medan den andre snuser på han og dei begge begynner å gå rundt kvarandre. Så spring den andre, som er ein hannhund, for å markere i nærleiken og Ekko får MANGE godbitar. Den andre kjem nære igjen, men denne gongen bare for å gå forbi. Ekko landar veldig fort og vi kan gå roleg vidare. Eg er heilt i hundre og trur vi kan møte ka som helst resten av turen :-).

Vi ser ein rottweiler rett etterpå, men er på god avstand og så er det ein katt på endå lengre avstand som er meir interessant, syns Ekko. Han blei litt forvirra på kven han skulle satse på, men bestemte seg for å stirre katten i senk.

Heilt på slutten av turen, møte vi ein redd liten hund. Dei stoppa på god avstand då dei såg oss. Vi gjorde vårt rituale (sjå på hund, få godbit) og Ekko gjekk roleg vidare med meg.

Fleire sånne oppturar takk!

-----
Og kor lenge var Eva i Paradis?
Eg hadde ikkje meir enn skrive dette før nedturen kom. Vi skulle bare ut ein liten tur. Rekk så vidt ut døra og får tenkt at nå må naboen snart klippe hekken for vi ser ingenting, før Ekko fauk ut. Ut av hekken kom ei eldre dame med ein liten dusk. Fullt utfall og den andre ikkje verre enn at den bjeffer i veg. Eg treng to-tre meter før eg får stoppa Ekko. Dama ser heller forvirra ut og eg får mumla beklager før det går opp for henne at det kanskje er smart å gå vidare. Søren og! Ikkje var eg klar med godbitar, ikkje var eg sekundet før Ekko, ikkje var eg noko. Men til trøyst: han fekk ikkje gjort den andre noko. Men dette skulle vi ikkje hatt i dag.

Skogstur

Overgangane er brå. Frå steikande sol og helst for varmt for hundane, til kuling og regn. Det gode med det, er jo at dette er perfekt vér for ein skikkeleg tur for både tobeinte og firbeinte. Fram med regntøy og gode sko, no skulle vi ut og gå i godt tempo.

Hovudmål for turen var at alle møter med andre hundar skulle trenast etter tipsa frå foredraga til Sdao (eg har jo kun lese bloggar så her bruker eg det eg oppfattar). Vanlege godbitar i ein lomme og resergode i den andre lommen.
Mindre mål var å jobbe vidare med "gå bak", halde tempo og kunne småjogge ved sida av meg utan å begynne med leik.

Tempoet på turen kan eg ikkje klage på. Ekko tok fort teikninga med at dette ikkje var snuse- og vimsetur, men trimtur. Ikkje det at vi bare gjekk fort, han fekk snuse òg i blant.
Småjogging gjekk òg fint. Han har ein uvane (som eg i leik lærte han som kvelp) med å biteleike i bandet når vi spring. I de siste har han fort oppfatta ein liten lyd eg lagar når han skal til å begynne. Då er han kjapp til å fokusere framover og bli med på jogginga.
"Gå bak" er kjempesmart å lære hunden, syns eg. Eg har stor nytte av det når vi går på ein smal sti og eg vil møte utfordringane først. Eller når vi går nedover fjellsider, lier, bratte bakkar ol. Då er det eg som bestemmer tempoet og han går bak meg. I desse tider når båndtvangen er (stortsett) overalt, kan det ver nyttig at eg ikkje heng som eit fortvila slips bak han nedover fjellsidene.... I dag opplevde eg at Ekko to gonger bestemte seg for å gå bak sjølv. Eg legg kommando på omtrent med det same han frivillig er bak. Reknar ikkje med at han kan den enno, men gjentek kommandoen og serverer godbiten bak ryggen min.

Eit mål eg ikkje tenkte på då turen starta var kontakt når hunden er laus. Ekko fekk gå laus 1/3 av turen. Eg hadde same tempo som tidlegare og var dermed heile tida i fart framover. Han sprang rundt og snuste, men det var tydeleg at han sjekka kor eg var for han var i nærleiken og bortom meg ofte. Nå trefte vi ingen hundar her så eg lurer jo på om han ville hatt like god kontroll på kor eg var viss det var hundar å leike med rundt han.

Så var det hovudmålet for turen. Tja det blei det heller skralt med. Vi trefte 3-4 hundar, men dei var på så stor avstand at det var enkelt å premiere Ekko. Men jo ei trening for meg. Eg gjorde ingenting før Ekko stoppa opp og såg på den andre hunden. Då gav eg han dei ekstra gode godbitane. Han var då kjapp til å vende seg mot meg for kontakt. Det er han jo trent på så hunden var ikkje farlegare enn det. Eg får arbeide vidare med det målet framover.

Gå inn i bilen

I går skulle vi endelg på trening igjen. Veret hadde snudd så det var kaldare i lufta og då tenkte eg jo at det ville vere eit kjempegodt treningsver. Men eg gløymte å ta meg med i det rekneskapet. Formen min har vore dårleg i det siste og i går hadde eg bare ikkje lyst til noko. Men litt fekk han i alle fall trent seg på.
Fellesdekken gjekk fint. Eg trør eit skritt fram med venstre fot for å få beint nedslag når han skal dekke. Han set seg opp fint. Brukte kun frambeina fleire gonger. Trur treninga med kjappe sitt-dekk-sitt er med og hjelper.

Elisabeth tok ut Chico og eg trente Ekko på god avstand, men brått heiv Ekko seg frampå (eg fekk brennemerke i hendene sidan eg ikkje hadde godt nok tak i bandet). Han fekk ikkje gjort noko og landa fort igjen, men eg blir utkjørt av det kjenner eg. Blir sur og har ikkje lyst til å trene meir. Men vi gjorde no litt til.

Bakpartskontrollen gjekk sånn passe.

Kryp gjekk veldig bra. Det kan ikkje vere enkelt å krype på asfalt, men han gjorde gode forsøk. Det blir eit lite hopp for å få med bakbeina. Lurer på kor lite det bør vere?
Oppdaga forresten tidlegare på dagen at han hadde kobla det at eg sat på huk med å krype, for då eg skulle vere effektiv med kjappe sitt og dekk, sette eg meg på huk. Sjølv om Ekko då hadde tatt mange sitt og dekk, gjekk han fort over til å begynne å krype mot meg. Det var det der med å lære dei koblingen mellom ord og kropp....

Resten av kvelden trente eg på å gå inn i bilen. Eg sette meg i ein stol ved sida av bilen. Kasta godbitar inn i bilen. Ekko hoppa inn og fort ut igjen. Dvs han begynte med bare å ta hovudet inn, så framlabbane, så heile seg. Etter ein del inn og ut, blei han ståande i bilen, så sette han seg og til slutt la han seg. Men alt på den vesle plassen utanfor buret.
Då eg skulle kjøre bil igjen i dag, var han like vanskeleg i garasjen som før. Men no i kveld var han mykje enklare å lokke inn. Kan det vere dei gode kalkunkarbonadane?

Hund og allergi.

Her til lands er vi jo så opptatt av allergi og alt ungar kan få allergi av. I ein del andre land bruker dei teppe på skolane, det er dyr i romma osv - og dei forstår ikkje våre spørsmål om det ikkje er eit problem for allergikarane.... Kanskje er vi komne lengre enn dei, eller har vi med livsformen vår skapt allergiar?
Her er i alle fall ei forskning som er til glede for familiar med både barn og hund. Universitetet i Umeå har forska og funne ut at hund førebyggjer pollenallergi i 4 årsalderen. Les artikkelen her.