Burleiken

Nå er vi i gang med å trene. Det er utfordrande for oss begge. Eg begynte med klossen og i går kom vi så langt at han står med begge beina på klossen og flytter seg med bakbeina. Men førebels flyttar han frå meg. Det er jo ikkje akkurat planen. Må høyre med andre korleis dei fekk det til.

I dag starta vi med det eg grudde meg til. Ekko og burleiken. Ekko liker ikkje buret. Eg hadde bestemt meg at eg skulle trene i stova. Der er det trygt og ganske så kjedeleg.

Buret blei sett opp og eg la eit teppe inne. Opna døra og stilte meg til å vente. Ekko kom på plass, han sett seg, han snuste rundt buret. Men inni, nei takk. Han blei sint. Bjeffa og gjekk eit par rundar før han såvidt stakk snuten inn. Kasta premien inni buret. Han drog i teppet slik at godbiten kom nære utgangsdøra. Fleire forsøk med ein labb inn og ein godbit kasta inn i buret. Kasta eg den for langt, blei han skikkeleg frustrert. Til slutt fekk han ikkje godbit for labben to cm innanfor. Då var det ein som blei frustrert. Han hoppa på meg, han gjødde, han peip, han tilbaud alle kunstar han kunne, han sprang ut på terrassen. Mest av alt hoppa han på meg og gjødde. Til slutt tok han teppet ut av buret, rista det og la seg på det. No ville ikkje han meir.

Eg greidde å stålsette meg. Stod og stod. Peika i blant på buret når han blei for frustrert over at ingenting skjedde. Til slutt kasta eg ein pølsebit inn i buret. Etter nokre rundar, sprang han fort inn og fort ut. Klikka medan han var inni og han fekk mange godbitar då han kom ut. No tok han teikninga. Fort inn og fort ut. Rakk ikkje å gje godbitane medan han var i ro inni, men tenkte at han i alle fall får bli trygg på at døra ikkje går igjen. Det er panikken hans.

Etter mange kjappe inn og ut igjen, fekk han ikkje godbit. Eg sette meg på huk og viste at eg gav godbit inne i buret. Og jammen stoppa han inni buret. Først var det halvveis sitt, etter kvart kom det ligg. Som de ser av biletet, er buret i minste laget. Han må arbeide for å få heile seg innanfor. Men det går. Undervegs hadde eg sagt "i buret" kvar gong han var på veg inn.

Nå er vi komne til at eg kan seie "I buret" og han spring inn. Han ligg til eg seier "fri". Trener på at han då skal kome direkte til meg. Ingen av kommandoane er sikre enno, men han har forstått teikninga.

Eg må innrømme at dette gjekk fortare enn eg hadde frykta. Nå må eg bare skaffe meg eit bur som det er plass til heile han i.

Vi har etter at dette begynte å fungere, trent korte økter med "i buret", "fri", på klossen og leik. Veldig kjekt.

Ferie

Det er bare å innrømme det, Nemi tok meg på kornet der!

Eg blir tullete i hovudet

Veit ikkje heilt om eg liker taktene i heimen etter at eg kom frå feriekoloni. Matmor har vore klistra til datamaskinen i fleire dagar. Eg har prøvd å få henne til å forstå at eg er her eg òg. Men det er som om ho ikkje høyrer. Heldigvis ser det ut til at ho har tenktå ta eit lite pust borte frå maskinen slik at eg kan kome til. Det h har arbeidd med er forresten reisebloggen ho har laga seg. Det var visst ikkje bare enkelt å skrive frå USA. Dei mangla bokstavar (stakkars dei) sånn at mor måtte kladde mykje å skrive det etter at ho kom heim. Reisebloggen finn du her viss du er forviten på ka ho har brukt tida til.

Men tilbake til meg og dagane i heimen.

Aller først eg er blitt kasta på golvet. Får ikkje sove i senga meir. Det verste av alt er at det var ganske greit å ligge på sakkosekken min.

Så var det treninga. Vi møtte Punky med familie på onsdag. Og etter det er det bare tull. Vi har fått ein trekloss i hus. Den skal eg visstnok stå med framlabbane på. Eg blir frustrert og set i gang med å klage. Ka er det ho vil? I dag bar ho opp eit bur òg. Vi treng ikkje bur! Ein ting er at eg ikkje får sove i senga, men skal ho stenge meg inne i buret i tillegg.

I kveld trente vi saman med Pia og Faya (og matmødrene deira). Det var den dumme klossen, metallapport og innkalling. Pia fekk til den der dumme treklossen. Eg lurer på kossen ho gjorde det. Prøvde å følge med frå bilen, men forstod ingenting. Metallapporten var faktisk kjekkare, men den er framleis litt ekkel. Dei blei litt imponert då eg greidde å halde den fast. Dei andre fekk leike med dummy og tre/plastapportar dei. Ikkje eg....

På slutten skulle vi ha innkalling. Det var kjekt for Silje stilte seg i midten og vifta med eit pipedyr. Så kjekt. Eg stoppa opp og ville leike. Men ho er jo ikkje heilt smart. Då ville ho brått ikkje. Ka var poenget med det? Så blei matmor litt sur og eg fekk ikkje pølse. Skjønar lite eg. Dette gjentok vi. Mor fløyta, Silje vifta med pipedyret og eg sprang til henne. Då forsvann pipedyret og det var bare fløyta til mor igjen. Den var jo grei den og eg sprang fort til henne. Men eg skjønar ikkje kvifor Silje ikkje ville leike.

Nei, eg får legge meg å tenkje på alt dette rare. Buret har ho heldigvis ikkje slått opp enno.

I'm back

Ja, det er Matmor som trur ho kan litt engelsk etter ferien. Eg held meg til det internasjonale hundespråket.

Men altså endeleg er eg tilbake. Eg har vore på feriekoloni (andre kallar det kennel) i 19 dagar. Ganske lenge ikkje sant. Då eg skulle dit hadde eg for første gong ikkje lyst. Ho som eig Vertshuset syns eg var rar for eg plar alltid kome springande til henne. Men eg syns det var vanskeleg å gå frå matmor denne gongen. Vi hadde vore saman heile døgnet i ein lang periode. Det hjelpte då ho eg skulle dele rom med, kom ut.

Mor sa etterpå at ho hadde sendt ein SMS til Vertshuset for å sjekke om alt var bra. Trur ho hadde kutta ut ferien bare for det. Meldingen frå Torill i kennelen var: "Han er i knallform! Har vært ute og leika og sprang rett inn i garden og logra då han måtte inn igjen :-).. hadde eit fanteblikk då han "tok av" :-)"
Då reiste matmor på ferie til USA. Eg er glad eg slapp å vere med. Tenk om eg måtte vere i bagasjerommet på flyet så mange timar som dei reiste?! Det trur eg ikkje eg hadde likt.

Dei såg mange hundar på ferien. Dei syntes at dei på landet som hadde mange mange jorder å springe på, hadde det bra, men det var veldig varmt i Amerika så matmor syntes synd på alle dei stakkars hundane som var ute og gjekk i den varmen. Tenk å vere stor hund i 35-40 grader!

Veit de ka? Det var fleire hundar som hadde straumhalsbånd rundt halsen! Tenk at dei gjer sånt. Det var til og med hundar som gjekk i band som hadde det. Det kan jo vere at dei hadde brukt det då dei sprang fritt. Men tenk å få eit støt kvar gong eg ikkje kom straks mor ropte. Hjelp! Eg har prøvd sånn eit bånd for lenge sidan. Eg skulle liksom bli sauerein, men vi fullførte ikkje kurset for ingen av oss likte det. Eg syns det er feigt av dei tobeinte å bruke slike metodar. Dei som trur dei er så glupe, kan vel finne på betre metodar!

Her er det tre hundar som er på veg til Central Park for å lufte seg. Eg hadde så lyst på eit bilete av ein hundeluftar med mange hundar, men trur du ho hugsa på det? Så det eg fekk i trøyst var dette. Ikkje hadde ho kjøpt noko fint til meg heller. Det einaste ho hadde sett som var smart der, var ei hundeseng og den tok visstnok for stor plass til å bli med heim. Pøh. Hadde ho villa så hadde ho fått det til. Men kanskje eg bare skal vere glad for at ho ikkje kjøpte dei der stygge halsbanda med seg heim.

I helga har eg stort sett kost meg saman med den tobeinte familien. Eg har bada og gått ein liten fjelltur.

I dag har matmor halde på med maskinen heile dagen. Ho ryddar visst i ein annan blogg ho har. Skal visst fikse og legge inn bilete frå ferien. Det tar altfor lang tid. Ho burde heller trimme meg.

I kveld har eg trent litt. Eg har trent på å avlevere gjenstandar som ligg ute på asfaltet (ho hugsa brått på at eg ikkje var flink til å levere under feltsøket før ferien) og så har eg prøvd meg litt på ein kasse. Skulle ha labbane på. Men koffor det? spør nå eg. Pia hadde tatt med seg matmora si så dei var òg med for å trene. Pia hadde trent litt på den kassen så ho gjorde rett med ein gong. Hm. Må tenke på den der.

Og endeleg fekk eg sånn "vom og hundemat" igjen. Det er SÅ godt at eg har problem med å greie ein skikkeleg på plass før maten. Eg blir så gira bare med tanken på ka eg skal få ete, at eg set meg heilt skeivt. Og når det er ekstra god mat, krev ho ekstra fin på plass. Å- det er vanskeleg!

Ekko

Å utnytte vinden

I dag var vi på Bore saman med Kari m/Figlia og Deah og Marit og Jan Inge m/Punky. Seinare kom Gro m/Maja òg. For 14. dagar sidan var vi her sist og då var det shorts og badevèr. No var det opphald og kraftig vind.
Denne vinden ville eg nytte meg av og fekk figurantane til å legge seg ut i terrenget. Avtalen var at dei skulle ha så stor avstand mellom seg at ikkje Ekko greidde å finne meir enn ein om gongen. Og alle skulle ligge slik at vi kunne utnytte vinden (dvs på høgre side av det som blei løypa mi). Dei skulle òg tenkje på kor dei gjekk slik at ikkje hunden kunne bruke spor.

Eg tok Ekko med meg og gjekk ein tur innover i den vesle skogen som er der. Tok av han båndet og begynte å gå. Først tok han ein kjapp lukkerunde (eller var det ein liten flying han prøvde på?) Tenkte eg skulle kalle han inn igjen for ny start. Heldigvis gjorde eg ikkje det for rett etterpå såg eg at hunden blei fokusert. Han stoppa opp eit sekund, så er det som kroppen eksploderer i fart. Ingen tvil at han var rett på Marit som låg eit godt stykke borte. Eg ut og sette han i band. Inn på linja igjen for vidare vandring. Slapp han sjølvsagt fri med ein gong vi var i gang igjen. Han såg Marit som kom i mot oss. Sprang mot henne, men ho sto heilt stille og då var ho ikkje interessant meir.
Nå gjekk han litt og snuste, småsprang litt og så reiser hovudet seg: fert av menneske. Rett ut og der fann han Kari. Den reaksjonen var omtrent perfekt. Deilig å sjå kor halen går medan godbit og kos blir levert.

På den siste verka det som om han fekk litt fert, han stod litt og snuste, men så forsvann det igjen. Han begynte å snuse i bakken og virre litt. Eg hadde oppdaga siste figurant og såg at vi var komne litt feil i forhold til vindretning. Fekk hunden med meg litt tilbake utan å gje signal om noko. Og der stoppar han. Hovudet opp og nasen vibrerar. Så fullt firsprang rett på Jan Inge.

Altså 3 kjempefine funn. Veldig kjekt å sjå når hundane arbeider fritt. Vi brukte same metode på alle hundane (unntatt Figlia. Ho fekk vanleg rundering). Dei gjorde like fine funn. Gro brukte kommandoen "pass på" mellom kvart funn. Ikkje dumt for då veit jo hunden at han ikkje er på tøysetur, men på jobb.

Siste del av treninga var bringkobbelmelding. Eg bestemte meg for å gå tilbake til første trinn, altså at eg sit med hunden og lausbittet og figurant er synleg. Figuranten har leike som skal friste. Etter reglane skal figurant vere 50 meter borte, men så nøye var ikkje vi.
Ekko set seg fint i utgangsstilling. Han tar i mot lausbittet og spring fint ut. På den siste sprang han heilt fram til figurant med lausbittet. Alle omgangane gjekk fint.

Vi prøvde òg at han skulle få lausbitt hjå figurant og springe til meg med det. Men det syntes ikkje Ekko var spennande i det heile. Då ville han gjere andre ting med lausbittet. Så det kutta vi ut denne gongen.

Eg må trene meir på meldinga og på avlevering av leike i sommar. Når han blir ivrig i leiken så sig "takk"for sakte inn. Den må endrast.