Lang biltur heim. Gruer meg i blant til å ta Ekko ut av bilen mens eg ventar på ferjene, for han kan slå seg vrang når han skal inn. Men i dag har han vist seg frå godsida. Han liker ikkje å gå bort til bilen, men hopper greit inni buret. Så kanskje det er strekket bort til bilen som må arbeidast med nå.
Så var det treninga.
Vi var flinke i dag òg. Folk kom tidleg for å skravle slik at vi fekk begynt å trene i rett tid. Vi hadde til og med tenkt gjennom ka vi ville trene på.
Torhild og eg jobba saman sidan begge skulle halde på med det som etterkvart blir ein perfekt utgangsstilling ;-). Først var det klossen. Nå har Ekko begynt å ta teikninga. Han kjem nærmare og nærmare. Sidan han er så lang, vil eg nok trenge litt hjelp til å kontrollere om bakparten er skikkeleg inntil. Eg kjenner at framparten er det, men så var det der bak.... Kjekt når det løysna.
Eg hadde to økter på klossen. Ekko greidde seg godt, men skal nok ha nokre økter til før eg seier at dette er i boks.
Neste arbeidsområde var sitt inntil vegg. Her gjekk Torhild bak og sjekka at han sat beint. Det gjekk veldig fint, men straks veggen var borte, kom skeive sitt. Så her trengs det bakpartskontroll og forståelse for ka utgangsstilling er. Men sidan dei skal bli perfekte, må eg nok fortsetje ei stund med denne. Her hadde eg òg to økter.
Tredje område var mest trening av matmor. Leksa mi var å premiere Ekko medan vi går fri ved fot. Måten eg premierer på, gjer at han stadig set bakparten rett ut. Dermed var det å vandre langs ei bein linje. Det viktigste her var ikkje at hunden gjekk nære, men at han gjekk beint og at eg greidde å premiere slik at han var i rett stilling. Det gjekk faktisk ganske bra når eg var kjapp med premien. Den må ikkje vere i venstre lomme og den må leverast frå venstre side. Ganske utfordrande for meg. Torhild passa på. Eg fekk skryt, men ingen godbitar....
Siste økt var tur. Ekko begynner å bli ganske så trygg på denne gjengen. Sander inviterte til leik og då var Ekko klar. Men så var dei i band og Ekko greidde å ta seg inn og ta kontakt med meg. Kjempebra!
Litt meir skryt. Han har gått frivillig inn i buret i heile dag. Premien er ein godbit med leverpostei på. Det var visst topp. Det er bare strekket mot bilen som var tung, jmfr det som står i første avsnitt.
Nå ligg eleven min og snorkar i sakkosenga si. Trur han sakna den på ferien. Eg registrerte at han la seg under spisebordet og salongbordet stadig vekk der vi var (det er umuleg her heime), men om natta måtte han ligge på eit teppe midt på golvet på det rommet vi hadde. Han var uroleg syns eg. Etter to netter (eg er litt treig av meg), tenkte eg at eg jo kunne prøve reiseburet (stoffburet) på soverommet. Eg la teppene inni buret og sette det klart. Då vi la oss, tenkte eg at han kunne velge sjølv kor han ville sove. Første natta gjekk han rett i buret og sov som ein stein heile natta. Neste natt starta han utanfor, men ut på natta hadde han lagt seg inni. Det var tydeleg at det var godt meg ei hule å sove i.
mandag 8. september 2008
lørdag 6. september 2008
Eg trur eg har gjort eit lite gjennombrot
Eg er på ferie. Vi kjørte lenge og vel. Trur matmor blei litt hekta på at ho slapp å vente på ferjene, så eg fekk ingen av dei pausane ho hadde lova meg. Var litt sur på henne for det. Men då vi parkerte ved huset til dei kjekkaste tobeinte venene eg har, blei eg heilt vill i buret. Jippi! Nå skulle det bli kos og fest! Sidan eg var så tissetrengt, sa eg ja til ein tur. Men eg nekta å gå langt. Trass alt var tenåringen igjen i huset. Eg kunne ikkje gå frå han når eg nettopp hadde kome. Mor lo då eg protesterte i eit vegkryss, og så gjekk vi rett til huset igjen.
Så her er eg og nyt livet. Det er sol, eg har ein liten hage, gamle Kvakkien har eg funne igjen og stadig er det nokon som vil kose med meg. Tenkte eg skulle gjere nytte for meg og ruske opp i alle den mosen som var i plenen, men forstår dei tobeinte seg på sånt? Eg som kom springande inne på kjøkken direkte frå gravinga, for å fortelje kor flink eg har vore. Som takk skulle eg liksom sette labbane i ei bøtte med vatn. Hallo! Eg er jo ikkje vaskefille! Eg forhandla meg fram til fotvask med fille og håndklede.
Vi har gått gode turar i terreng med SPENNANDE lukter. Trur matmor blei ganske frustrert ein gong eg bare måtte sjekke ut lukta. Var visst vått der.....
Nå ligg eg sjeldan på latsida sjølv om det er ferie. Prøver å få matmor opp kl 0530. Skjønar ikkje at ho kan ligge der og snorke når huset er fullt av menneske som sikkert snart skal stå opp. Eg må jo vere ferdig lufta og klar for å ønske dei andre velkomne til ein ny flott dag.
Så prøver eg å få henne i treningsform. Det er ikkje alltid like lett. Ho burde vore klikkartrent så hadde ho forstått kor kjekt (og frustrerande) det er å trene. Men heldigvis skjønte ho teikninga i dag.
Ho stilte seg opp og la den minste klossen eg har sett (hadde sjølvsagt gløymt vår), framfor meg. Eg fekk såvidt labbane på. Det førte til at ho aksepterte at den ein labben kom litt utanfor. Ho gjorde som sist. Stilte seg framfor meg og venta. Eg prøvde meg og brått kom det eit klikk. Forstod ikkje heilt kvifor. Prøvde meg igjen. Flytta venstre foten til venstre. Ingen respons. Flytta høgre bakfot. Klikk! Sånn holdt eg på. Trengte litt tid før det seig inn kor klikket kom. Prøvde meg med sitt og dekk òg. Ingen klikk. Grein litt. Ingen klikk. Akkurat når vi held på slik, syns eg at matmor er kjempedum. Ho må jo sjå at eg prøver så godt eg kan. Syns eg kunne fått ein godbit for det.
Men så skjedde det noko. Akkurat som om det sa klikk i hjernen. Eg flytta meg mot høgre og heilt inn til matmors venstre side. Gjett om ho blei glad?! Prøvde ein gong til. Like glad blei ho. Hm. Kanskje det er dette som er sånn eit gjennombrot som dei snakkar om? Då eg hadde fått det til 3 gonger sa matmor at no måtte vi gå tur. Trur ho var redd for at ho skulle rote det til igjen. Håper eg hugsar ka det var som gjorde henne så glad i morgon òg.
Nå må eg sove litt, eg skal trass alt tidleg opp i morgon.
Ein slikk på snuten frå Ekko
Så her er eg og nyt livet. Det er sol, eg har ein liten hage, gamle Kvakkien har eg funne igjen og stadig er det nokon som vil kose med meg. Tenkte eg skulle gjere nytte for meg og ruske opp i alle den mosen som var i plenen, men forstår dei tobeinte seg på sånt? Eg som kom springande inne på kjøkken direkte frå gravinga, for å fortelje kor flink eg har vore. Som takk skulle eg liksom sette labbane i ei bøtte med vatn. Hallo! Eg er jo ikkje vaskefille! Eg forhandla meg fram til fotvask med fille og håndklede.
Vi har gått gode turar i terreng med SPENNANDE lukter. Trur matmor blei ganske frustrert ein gong eg bare måtte sjekke ut lukta. Var visst vått der.....
Nå ligg eg sjeldan på latsida sjølv om det er ferie. Prøver å få matmor opp kl 0530. Skjønar ikkje at ho kan ligge der og snorke når huset er fullt av menneske som sikkert snart skal stå opp. Eg må jo vere ferdig lufta og klar for å ønske dei andre velkomne til ein ny flott dag.
Så prøver eg å få henne i treningsform. Det er ikkje alltid like lett. Ho burde vore klikkartrent så hadde ho forstått kor kjekt (og frustrerande) det er å trene. Men heldigvis skjønte ho teikninga i dag.
Ho stilte seg opp og la den minste klossen eg har sett (hadde sjølvsagt gløymt vår), framfor meg. Eg fekk såvidt labbane på. Det førte til at ho aksepterte at den ein labben kom litt utanfor. Ho gjorde som sist. Stilte seg framfor meg og venta. Eg prøvde meg og brått kom det eit klikk. Forstod ikkje heilt kvifor. Prøvde meg igjen. Flytta venstre foten til venstre. Ingen respons. Flytta høgre bakfot. Klikk! Sånn holdt eg på. Trengte litt tid før det seig inn kor klikket kom. Prøvde meg med sitt og dekk òg. Ingen klikk. Grein litt. Ingen klikk. Akkurat når vi held på slik, syns eg at matmor er kjempedum. Ho må jo sjå at eg prøver så godt eg kan. Syns eg kunne fått ein godbit for det.
Men så skjedde det noko. Akkurat som om det sa klikk i hjernen. Eg flytta meg mot høgre og heilt inn til matmors venstre side. Gjett om ho blei glad?! Prøvde ein gong til. Like glad blei ho. Hm. Kanskje det er dette som er sånn eit gjennombrot som dei snakkar om? Då eg hadde fått det til 3 gonger sa matmor at no måtte vi gå tur. Trur ho var redd for at ho skulle rote det til igjen. Håper eg hugsar ka det var som gjorde henne så glad i morgon òg.
Nå må eg sove litt, eg skal trass alt tidleg opp i morgon.
Ein slikk på snuten frå Ekko
onsdag 3. september 2008
Ein treningsglad hund
Ein eller annan sa at ein klikkartrent hund opplever ikkje fri frå trening som det kjekkaste, men å trene. Og det trur eg jammen er rett.
Dei to siste dagane har eg hatt det travelt og har vore trøytt - altså har eg hatt lite overskot tilå trene med Ekko. Eg syns han burde vere glad for ein god tur ut og eit griseøyre, men nei då. Han masar og tilbyr. Så den som må finne fram klikkaren og godbitar, er meg. Då er det ein hale som går....
Eg prøver å skrive logg og skal liksom notere kor mange forsøk som er korrekte og kor mange som er feil. Det er ikkje lett. Men her kjem i alle fall kort oppsummert tilstanden pr i kveld.
Vi har trent på target på fingeren. Det går faktisk veldig bra. No nærmar det seg 80% snute og ikkje munnen.
Å følge target gjekk så det suste i dag. Eg blei så inspirert at eg begynte med sitt inntil vegg. Og alle sitt inntil vegg gjekk som ein draum, men straks eg var utan vegg, blei dei skeive. Så eg får fortsetje arbeidet med bakpartskontrollen. Hadde forresten ei morsom oppleving då Ekko blei kjempefrustrert for han skjønte ikkje ka eg ville. Han hatt sett seg skeivt og prøvde alle andre forsøk på å få godbit. Til slutt kjem bjeffinga. Eg snudde ryggen til og stod stille. Denne gongen skulle han finne løysinga hadde eg bestemt meg for. Og jammen kom det ein stor svart hund og sette seg ved mi venstre side! Gjett om det blei storpremiering?!
Eg bruker ein treklosse til å trene bakpartskontroll og til å trene på utgangsstilling. Ekko elskar klossen. Nå arbeider eg etter Morten E sitt forslag. Ekko er kjempefrustrert når han ikkje heilt forstår ka eg vil når eg stoppar opp. Han vil at vi skal gå som ei kompassnål rundt og rundt. Eg er nå på trinn to i det blogginnlegget eg viser til. Sidan eg ikkje kjem på trening torsdag, har eg tenkt å bruke helga på klossen og target på fingeren. Og skulle overskotet kome så kanskje vi leiker litt med apporten ;-).
Elles møtte vi Torhild og Era i dag. Deilig å sjå Ekko bare glad når han ser ein hund. Det er ingen signal i kroppen hans på at han er utrygg og vil angripe. Dei fekk ikkje kome heilt bort til kvarandre sjøl om begge ville, men dei fekk godbitar for å vere i ro nær kvarandre. Og det greidde dei fint.
Dei to siste dagane har eg hatt det travelt og har vore trøytt - altså har eg hatt lite overskot tilå trene med Ekko. Eg syns han burde vere glad for ein god tur ut og eit griseøyre, men nei då. Han masar og tilbyr. Så den som må finne fram klikkaren og godbitar, er meg. Då er det ein hale som går....
Eg prøver å skrive logg og skal liksom notere kor mange forsøk som er korrekte og kor mange som er feil. Det er ikkje lett. Men her kjem i alle fall kort oppsummert tilstanden pr i kveld.
Vi har trent på target på fingeren. Det går faktisk veldig bra. No nærmar det seg 80% snute og ikkje munnen.
Å følge target gjekk så det suste i dag. Eg blei så inspirert at eg begynte med sitt inntil vegg. Og alle sitt inntil vegg gjekk som ein draum, men straks eg var utan vegg, blei dei skeive. Så eg får fortsetje arbeidet med bakpartskontrollen. Hadde forresten ei morsom oppleving då Ekko blei kjempefrustrert for han skjønte ikkje ka eg ville. Han hatt sett seg skeivt og prøvde alle andre forsøk på å få godbit. Til slutt kjem bjeffinga. Eg snudde ryggen til og stod stille. Denne gongen skulle han finne løysinga hadde eg bestemt meg for. Og jammen kom det ein stor svart hund og sette seg ved mi venstre side! Gjett om det blei storpremiering?!
Eg bruker ein treklosse til å trene bakpartskontroll og til å trene på utgangsstilling. Ekko elskar klossen. Nå arbeider eg etter Morten E sitt forslag. Ekko er kjempefrustrert når han ikkje heilt forstår ka eg vil når eg stoppar opp. Han vil at vi skal gå som ei kompassnål rundt og rundt. Eg er nå på trinn to i det blogginnlegget eg viser til. Sidan eg ikkje kjem på trening torsdag, har eg tenkt å bruke helga på klossen og target på fingeren. Og skulle overskotet kome så kanskje vi leiker litt med apporten ;-).
Elles møtte vi Torhild og Era i dag. Deilig å sjå Ekko bare glad når han ser ein hund. Det er ingen signal i kroppen hans på at han er utrygg og vil angripe. Dei fekk ikkje kome heilt bort til kvarandre sjøl om begge ville, men dei fekk godbitar for å vere i ro nær kvarandre. Og det greidde dei fint.
mandag 1. september 2008
Utgangsstilling -target på fingeren
Ekko har altfor mange skeive sitt i utgangsstilling så eg ønskte å gå tilbake til null og trene det som om han ikkje kunne det frå før. Fann fram "Lydighetstrening i teori og praksis" og sette meg mål for kvelden.
Måla var:
Måla var:
- Target på fingeren utan å ville ha fingeren i munnen
- Å kunne bevege seg etter target
- Halde fast på ein gjenstand (dette for å løyse opp i ei øving som kunne bli vel pirkete)
Vi var veldig flinke og kom i gang kl 1730. Torhild og eg jobba saman. Første økt skulle Ekko kun ta snuten borti fingeren. Torhild skulle klikke. Det blei mange gode der han brukte nasen og ikkje munnen. Verka som om treninga eg hadde gjort litt tidlegare på dagen, hadde gjort susen.
Neste økt flyttar eg fingeren litt. Han følgjer, men no kjem munnen oftare fram. Når han har toucha fingeren stopper Ekko. Blei usikker der for skal dei ikkje følge etter så langt eg vil? Eller må eg alltid halde fingeren så langt framme at han ikkje kjem borti? Må sjekke ut den der (tar gjerne i mot kloke råd). Ekko blei meir frustrert i denne økta.
Tredje økt var likeeins. No ein del gode, men òg fleire der han vil ha heile handa mi i munnen sin.
Etter pausen opna slusene på himmelen seg og det blei litt surt å trene. No tok eg apportbukken fram. Ville trene på at han skulle halde. Her var han flink. Og morsom då apporten ramla framover i munnen (men han greidde å halde den fast) då eg frista med godbitar rett framfor nasen hans.
Siste del av treninga fekk han prøve target på ein gjenstand som Torhild holdt høgt og lågt. No var det for meg å klikke dei gongene han ikkje var borti med tennene. Ser at det er ei utfordring eg må trene mykje på.
Og kvifor står det utgangsstilling som overskrift når eg bare har skrive om target? Jo dette er første skritt for å lære utgangsstillingen igjen. Neste steg er inn til veggen med hunden bak og føre han fram og til å setje seg ved sida mi. Eg vil samstundes trene på bakpartskontroll med klossen. Har lese om att det som Morten E skriv i bloggen sin. Gode tips der.
Eg har til og med greidd å skrive treningslogg idag. Ikkje verst. Der ser eg at Ekko ikkje er 80% på target på fingeren så her må eg ikkje setje kravet for høgt enno.
Inspirasjon til apporttreninga?
Fekk bare lyst til å tipse om siste blogg frå "Kreativ trening". Her får hunden fleire freistingar, men held fast på apporten. Bare sjå her. Så stødige får vi vel våre hundar òg?
Abonner på:
Innlegg (Atom)