Ligge i ro på avstand....

På måndag var det grilling på området. Vi var 4 som hadde både tid og lyst. Fleire var alt reist på ferie.

Treninga for dei tobeinte var å få til varmen på grillen og steike maten passeleg. Utfordringa var større for dei firbeinte.
Etter ei kort treningsøkt (luktdiskriminering, apport og burtening) skulle dei få den største utfordringa for kvelden: Ligge langt frå matmor, i ro medan godluktene spreidde seg rundt dei. Den suverene vinnar var Era. Ho er kjempeflink til å slappe av. Her har du jobba godt, Torhild. Sita greidde seg òg godt, men ho låg nærmare matmor. Den suverene tapar og masekopp var Scotty med Ekko som ein god nummer to. Anne Lise heiv fort gullguten sin i buret. Ekko såg ut tilå greie seg bra, men tolmodet kan han trene på. Det blei ynking og bjeffing på han òg. Inn i bilen. Og då blei det ro.

Etter maten trente vi litt til, men det var varmt for oss alle. Torhild og eg tok oss ein kveldstur. Då verka ikkje hundane slappe i det heile... Mystisk...

Kanskje litt om resultata av treninga:
Apport går kjempefint. Han bit for mykje på dummyen så den må eg trene ekstra på.
Luktdiskriminering. Det går stadig framover med å få han til å setje seg ved sida av egget, men når egget er på avstand så apporterar han det.
Burtrening er det kjekkaste syns Ekko. Labbane er for langt ute viss eg ikkje stiller meg framfor akkurat då han går inn. Ekko vel buret jamnt og ofte under treninga.

Familieselskap

Denne helga har eg hatt besøk av dei kjekkaste folka eg veit. Og eg har opplevd mykje.

Til dømes skulle vi reise til Tau. Eg ligg alltid i bilen på ferjeturen. Men akkurat denne dagen, fekk matmor panikk. Det var så mykje bil at vi havna i kjellaren. Då matmor opna bildøra slo varmen mot henne. "Hjelp", tenkte ho." Her kjem Ekko aldri til å overleve." Er jammen glad for at ho tenkjer på meg.
Ut av bilen med meg og først dei indre trappene til 1. bilhøgde. Då ville ho ha meg opp dei ytre trappene, men dei var veldig nifse. Det var sånn med hol i og såg veldig vonde ut. Eg nekta. Då gjekk vi vidare opp dei indre trappene. Då kom vi til ein plass der det sat mange folk. Kjente på matmor at dette likte ho ikkje (det var visst ulovleg), men vi sprang fort ut på dekk. Her låg eg og hadde det bra. Men så kom det eit smell som gjorde meg redd. Ganske nifst altså. Matmor hoppa litt ho òg. Ho sa det var ei pipe som slo seg på. Men eg er ikkje sikker eg. Ville i alle fall ikkje gå heilt bort til den pipa meir.


Så skulle vi ned til bilane igjen. Matmor trudde eg fiksa greit dei indre trappene sidan eg fiksa dei opp. Men ho skulle sett det eg ser: KJEMPElange, bratte trapper. Eg vågde ikkje. Greidde etter mykje om og men å kome meg til 1. bilhøgde. Der ville eg inn i bilen for det var så mange lydar. Men eg fann ikkje bilen! Matmor prøvde å forklare at vi måtte vente og springe ned i ein kjellar då luka opna seg. Eg blei livredd! Men nå var matmor bestemt så eg sprang med henne ned til bilen. Der stod tenåringen og var kjempeflau for at vi var så seine. Men han skulle bare visst koss det er å vere redd. Trur aldri eg har hoppa fortare inn i bilen.


Då vi kom fram til der vi skulle på fest, var den skikkelege mor mi (Krøllalpha) der. Ho var heilt vill og galen. Eg kjente med ein gong at ho hadde bada så vi sprang til sjøen og hadde det kjempekjekt. Men så gjekk ho heim til der ho bur.

Eg fekk helsa på masse kjekke folk etterkvart som det blei kveld. Trur matmor var litt spent på koss dette ville gå. Det var visst nokre som ikkje likte hundar der og så var det folk som kjeftar på hundar. At ho ikkje lærer. Eg kan jo oppføre meg, eg! Eg hoppa ikkje på nokon. Eg sneik meg inn i sjøhuset ein gong, men det var før eg fekk vite at det var ulovleg. Etter det låg eg som ein prest bak ryggen til matmor og ei gamal dame som sat ved sida. Dei fekk gå inn i sjøhuset og forsyne seg med allslags god mat både ein og to gonger.Og dei åt og åt. Heldigvis har matmor skjønt at det krev sitt å vere så snill så kvar gong ho kom tilbake med mat til seg sjøl, fekk eg ein godbit for å ligge i ro.

Det var ei lita jente med i selskapet. Dei fanga krabbe til henne. Veldig spennande syns eg.

Seinare på kvelden spelte dei noko dei kalla Bodsja. Det heiter visst petanque eller noko slikt i utlandet. Då var det vanskelegare å ligge i ro enn under maten. Tenk at dei først kastar ein liten ball, så kastar dei store ballar. Og eg skulle bare ligge der. Greidde det lenge, men så kjente eg at no var det nok. Fann fort ut at dei blanke kulene ikkje var noko å samle på (dei var blytunge), men den svarte kula dei kasta først.... Då fekk eg ikkje lov å springe fritt lenger. Merkeleg. Heldigvis var det andre som ikkje spelte der og dei ville leike med meg.

Eg hadde det så kjekt den kvelden at eg ikkje fekk kvilt meg i det heile. Blei faktisk glad då matmor seint på natta meinte at det var på tide å ta båten heim. Eg hoppa i bilen og trengte ikkje gå ut før vi var heime.

I dag har eg bare sløva. Det er så varmt så varmt. Heldigvis hadde matmor lagt kongen min i frysaren. Eg koste meg lenge med frossen leverpostei og forkuler.

Torsdagstrening i varmen

Torsdag kveld og skikkeleg sommarvarme. Det meste gjekk i sakte tempo for både hund og menneske. Men trene skulle vi! Silje m/Pia, Torhild m/Era, Anna m/Una, Anne Lise m/Scotty og oss stilte opp.

Ekko skulle trene på luktdiskriminering, dvs te-egget sitt. Vi arbeidde med å få han til å setje seg ved sida av egget. Han gjer det delvis. Legg eg egget for langt borte apporterar han det. Så her må det gå sakte i detaljane.
Som sjølvvalgt oppgåve (eg visste ikkje at vi hadde slik, men det meinte Ekko) bestemte han seg for at burtrening var det kjekkaste. Med og utan kommando sprang han i buret svært så ofte denne kvelden. Om det var varmen eller kjensla av lett-tjente poeng, veit eg ikkje. Iveren var i alle fall stor. På bilete har han labbane godt utanfor. Det varierte ein del.

Ei stund sette vi oss nære kvarandre og trente hundane på å ligge i ro ved sida av oss sjøl om det var andre hundar nære. Ekko syns han treng premiering heile tida for å få det til, så her kan eg med fordel trene meir.

Fin treningsøkt i sommarsol

I kveld var det strålande sol på området. Vi skulle trene på:

• bli liggande på teppet
• luktdiskriminering
• apport

Det blei det som var planlagt pluss "på plass". Ekko var begynt å slurve veldig på den. Dekka istaden for å sitje.

Først var det teppet. Denne tok han fort og gjekk og la seg då eg sa teppe. Greidde å vente på "fri". Det var leik som var premien. Innimellom sette eg meg slik at det blei pausetid for begge.

Apporttreninga starta elendig. Han tøffa avgarde og henta apporten, beit på den, kom inn og la seg fint i eit dekk... Gjekk over til å trene kun sitt og på plass. Dette blei premiert med leik. Etterkvart tok eg fram apporten igjen, gøymte den og sende han avgarde. No var det fart og fine innkomstar. Veldig bra.

Luktidiskriminering slit eg med. Det går fint dei første momenta, men når det blir avstand har han lett for å ta det i munnen og apportere. Fekk trent litt, men ikkje nok. Han toucher egget, set seg mot meg osv. Eg skal ha bort koss han sitt difor trente eg på sjølve nasenkontakten med egget. Litt pirkearbeid, men det går vel bra til slutt ;)

Etter treninga gjekk vi ein fin tur med hundane. Ekko fekk her trent på å gå fint i band.

Tjensvollgjengen på tur.

Laurdag føremiddag møttes Tjensvollgjengen (Pia, Era og Ekko med førarar) med ryggsekk og godsko. Vi skulle kose oss, trene og nyte dagen. Vi starta ved litle Stokkavatn, gjekk vidare til store Stokkavatn. Til saman gjekk vi ca 1 mil. Ikkje rart vi syns at vi trengte lang matpause og fleire badepausar for hundane. Det var sol og mykje kjekt å trene på. Her er noko av det hundane var innom:

• kyr, hestar, sauer, ender, måker og sinte svaner med ungar...
  
• andre hundar
• vente på tur medan ein badar og får pinnar kasta ut i vatnet (veldig vanskeleg)
  
• gå roleg sjøl om ein hund ligg først i køen
• sitje roleg ved sida av kvarandre
• ikkje få lov til å vere ved sida av dei to andre (altså sitje på avstand)
• 
• slappe av når det er matpause og dei ligg bundne til kvar sitt tre (Era var suverent flinkast her)
• gå roleg sjøl om det kjem joggarar, syklistar, barnevogner, ungar, folk med stavar osv
• vente på versegod før ein får spise matpakken (Det var kun Ekko som hadde skikkeleg matpakke. Dei andre må ta det med neste gong..)
• holde fokus sjøl om fuglane kreler rundt dei

Ja, og sikkert mykje meir. Hundane var kjempeflinke og takla det meste. Ekko må trenast på å slappe av på avstand frå meg. Ellers får Pia lov til å kjefte så mykje ho vil på han. Han overser det suverent.

Vi brukte 5 timar på turen. Det kunne fort blitt lengre for på slutten møtte vi ei svane med ungar. Og ein "smart" mann som kasta godbitar til dei. Dei var midt i vegen. På den eine sida var det gjerde og på den andre vatnet... Lite grøftekantar. Vi prøvde litt. Ekko kjefta litt, men det kom bare sinte fres frå svanemor. Ei dame skulle tydeleg ut å fotografere. Såg nok det fine motivet å starte med på turen, men måtte snu og gå tilbake til bilen. Vi andre stod på andre sida av villdyret og venta på fredstider. Heldigvis fann ho det for godt å ta sine søte små med ut i vatnet. Så vi kom oss heim.

Dette var ein kjempetur som vi kjem til å gjenta fleire gonger.

---

I dag sundag har vi vore på retrieverklubbtreff på området. Frå bruks møtte Gro og eg. Maja viste eit langt spor. Ekko viste ID-spor og rundering. Begge hundane var veldig flinke. Utanom det så imponerte jo lydnad og jakt. Triveleg dag i solskinnet.

Bileta er frå mobil (Torhild og min). Eg hadde gløymt å lade kameraet....