Solskindag på Sviland

Tenk å trene i sol! Det gjev jo energi bare å tenkje på det.

Vi var 6 ekvipasjar denne laurdagen. Gro&Maja, Gry&Silja, Kathrine&Max, Lise&Scott og Kari&Tammie. Ja, så oss då. Ekstra kjekt var det at Kari dukka opp. Tammie jobba som ein helt så eg håpar matmor ikkje ligg på latsida på laurdagen, men dukkar opp. Hunden har garantert lyst :).

Ekko var siste hund ut. Han var ganske gira på lufteturen så humøret var det ikkje noko å seie på. Figurantar var Lise og Gry. Kathrine gjorde ein god jobb på midtlina. 

Programmet var som før: Først direkte i leik, så full melding etterkvart. 

Det gjekk så det suste med flyingen. Han holdt eit flott tempo, kryssar fint og jobbar godt. Langt om lenge kom eg på at eg hadde gløymt meldetreninga. Ka gjer eg no? Han byrja bli trøytt og det var bratt på den eine sida og tildels på den andre òg. Lever jo stort sett etter "Ekko klarer det meste" så her var det bare å melde frå om at det blei melding hjå Gry. Ekko sprang som før. Han blei litt forfjamsa hjå figuranten. Hæ ingen leik? Men tok bittet og eg fekk melding om å rope på han. Der kom han med lausbittet flott i munnen. Det er så vidt han har tid til å stoppe hjå meg for han må ut for å leike. Flott. Sendte ut på Lise òg. Fekk eit lite kvistknekk som lydhjelp (ville ikkje miste fart og interesse sjølv om han var trøytt). Ut og perfekt melding. Avslutta på Gry. Veldig nøgd med innsatsen til den firbeinte. Det var visst han og for han sov i bilen heim, noko han sjeldan gjer.

På måndag blir det visst trening på området. Er spent på det for eg har hatt så lite fokus på detaljtrening av det slaget det siste året. Men kjenner eg Ekko rett, så er det sikkert kjekt det òg.

Vidare arbeid:

Kondisen er betre, men kan med fordel for både tobeint og firbeint blir endå betre.

Meir av meldetreninga.

Trene på detaljar (så mange som eg vil ha) når han kjem inn med melding

Reparere fastbittet. Det løsnar altfor lett.

Mørkerundering

Måndag 26.9. var det tid for litt kveldsrundering igjen. Vi var såpass mange denne gongen at det tok tid og mørkret kom springande på oss. Då det var Ekko sin tur, var det ganske mørkt. Svart hund i svart skog....

Figurantar var Gry og Kristin. Dei jobba som heltar med å finne fram. Eg gjorde som dei siste gongene. Nokre rett i leik og nokre med melding. Ekko tar skillet godt. Det var spennande å vente på han no når eg ingenting såg. Men meldinga var fint i munnen :). På det eine slaget måtte eg bare la han springe ut og få premie utan meg. Eg brukte ikkje line og han sprang så fort og eg såg ingenting ;). Men Ekko fann tilbake til figurant og fekk seg ein liten fest.

Ei god treningsøkt. Det blir truleg lite av slikt i oktober, men vi får ta dei stundene vi får. Eg fortset trening på kondisjon og meldingar.

Mor mi vil selga meg te eit sirkus!

Eg trur matmor mi har skumle planar. Dokker må hjelpa meg sånn at ho ikkje får fullført dei. Fysst så trente vi mykje med fotballar. Eg viste at eg var dyktig ballmottakar og vann dei fleste duellane. Eg veit ho var i kontakt med Viking ei stund. Dei slit visst med å få tak i ein stødig på mottak og duellkrigar. Men heldigvis, så forstår ikkje det fotball-laget sitt eige beste, så eg er framleis ein fri fant. Og slik har eg levd ei stund med god mat, slappe turar og mykje kos.

Men no er det fare på ferde. Matmor har begynt å røre på seg igjen. Først var det kondisjonstrening. Greit nok at ho treng å få opp kondisen og fjerne sommarfeittet. Men eg. Eg er jo akkurat passe slank og vakker som få. Og kondisen....ok. Ser at eg slepp å dra tunga etter meg på runderingane om kondisen blir betre. Kjøper den. Men eg mistenker henne for å ha andre planar. Sist måndag til dømes, då skulle det trenast på vippe, slalom (elendig utstyr på området forresten), hopp og balanse på ein stubbe. Eg hadde lagt litt andre planar, for Silja viste endeleg litt interesse for meg. Og så godt som ho lukta. Matmor syns ikkje vi skulle leike sånn vi ville, så ho fjerna meg. Dumme henne. Ho skulle bare visst koss det kribla ein stad i kroppen min....

Eg trur at ho, etter ferieliv i sus og dus, leitar etter måtar å tene ekstra pengar på. Og at eg er offeret. Viss eg ikkje passar på, så er eg redd for at eg er på Sirkus Arnardo si lønningslista til våren.

Så hjelp meg å boikotta oppplegget. Det er fare for at eg gløymer meg ut og lærer triksa ho vil øve inn. Eg er jo så lettlurt bare ho lokkar med litt godbitar. Sukk....

Trening i veke 35

Måndag var vi 5 ekvipasjar på runderingstreninga. Kjempekjekt! Eg fortsette med det gode innspelet frå forrige veke. Og det funkar perfekt.
Først 2 flying, rett i belønning. Figurantane er blitt dyktige til å arbeide med han. Ekko elskar jaktleiken og det krev fart og engasjement. Så full melding med lausbitt. Han fiksar veldig bra overgangen. Etter 4 slike, er dei 3 siste rett i leik igjen. Tunga heng som eit slips, men farten er på plass. Veldig godt jobba.

I går var det trening i Sælandsskogen. Vi var fire ekvipasjar. Fascinerande kor ulike hundane er og måten dei jobbar på, men du og du for ein innsats av alle fire. Kira som endeleg var på trening etter fleire månader, var så ivrig at matmor nok må tidleg opp kvar laurdag framover ;). Maja som syntes det var så kjekt å få rundere at ho ikkje brydde seg så mykje om ka matmor ville, men sprang frå side til side og jobba som ein helt. Det blei eit godt samarbeid ut av det ganske fort. Men for ein fryd å sjå henne vere så glad for å rundere og vise at ho kunne systemet. Måtte tenkje på den forsiktige, redde hunden vi jobba med for nokre år sidan.
Silja er som alltid ein jetmotor. Denne dagen skulle det trenast på bein linje ut og framdrift. Det gjekk så det suste. Herleg energi i den labradoren.

Så var det bajasen min då. Figurantane blei lagt ut slik at vi kunne utnytte vinden. Ekko sprang langt ut og jobba godt der han ikkje gjorde funn med ein gong. Brukte same metode som måndag, men denne gongen bare 2 fulle meldingar. På den eine såg eg at han kom til å springe rett i elva (tunga var omtrent i bakken) så figurant fekk beskjed om å sitje heilt stille og la han plukke opp meldinga når vasspausen var over. Og det gjekk som smurt. Han hugsa ka jobben var. Avslutta med fleire flyingar. Økt to var bare flying. Dette som del av opptrening av kondisjonen igjen.

Ekko oppførte seg som ein overtrøytt unge resten av ettermiddagen. Begynte å lure på om han verka i kroppen for han fann ikkje roen.  Eg som tenkte han var sliten etter treningsøkta.

Sportrening

Dei har heile denne veka meldt at akkurat den dagen er den siste med godver. Men kvar dag er blitt varmare og finare. Nettene nærmar seg tropetemperatur. Men altså dei meldte den gråe helga så eg tok på meg regnty.
Det var Gro og eg som ville legge spor på Dale denne laurdagen. Vi tok oss god tid til prat i sola.
Eg la ut to spor. Hadde tenkt å ha godbitdepot for å sikre at han hadde nasen i bakken, men då eg såg at det var mykje flittig maur i skogbotn, gjekk eg vekk frå den. Fekk nok satse på at han hadde spornasen på plass. Første sporet var langt i høgt skogsgras, glatt fjellgrunn, skogssti og barnålsbotn. Ganske mange vinklar.
Spor 2 var kortare. Det gjekk ein del på tursti og ned til sjøen. I periodar gjekk eg ved sida av turstien. Slutten låg heilt nede ved sjøen på eit svaberg. Var spent på den.

Medan spora låg der og godgjorde seg, fann eg eit inngjerda område der eg kunne trene kondisjon på den firbeinte (ja, eg kunne trengt det eg òg). Hadde fått tak i ei slik kjekk kasteslynge. Perfekt for folk som blir ledd av når vi kastar ball ;). Ekko fekk springe og la seg til slutt ned.

Ca 1,5 time etter var det på tide å gå spora. Ekko slo fort på starten på sporet. Sette sikkert i gang. Han gjekk stødig. Litt høg nase syns eg, men han var på sporet. Rota seg litt bort då vi skulle krysse ein sti, men var kjapp til å ta seg inn. Fjellgrunn gjekk så det suste. Men på ein del av grasbotn, gjekk han ved sida av sporet. Var det på grunn av at vinden hadde ført ferten slik? Det var kraftig fønvind. Skråsikker stod han ved sida av slutten. Skikkeleg bra.
Ut på vegen og la han gå for å sjå ka som skjer. Flinke hunden. Reagerte straks og svingte av for å begynne på nytt spor. Han gjekk riktig heilt til vi kom ned til stien ved sjøen. Her var det litt søppel som sjøfolket hadde kasta frå seg. Det var spennande. Men ein liten lyd frå meg var nok. På sporet igjen.  Gjekk fint heilt til vi nærma oss slutten. Denne gongen gjekk han vidare og svingte ikkje ned til sjøen. Hm. Ka var dette? Obs. Eg hadde rota til slutten sjølv. Hadde rett og slett gått i mine eigne bakspor tilbake til stien for å gå vidare. Men som sist, ein liten lyd og Ekko endra kurs og svingte ned til sjøen. Der var slutten. Flinke hunden.

Eg er nøgd med innsatsen i dag. Lenge sidan vi har gått skikkelege spor.